12Gjeù al è entràt tal templi di Diu e al à butàt fòu ducju
chej ca èrin lì par crompà e vendi roba. Al à rebaltàt li tàulis
di chej ca cambiàvin bes e i bancs di chej ca vendèvin
colòmbis. A è stàt scrìt, al à dita, che la me cjaa a sarà
clamada una cjaa par preà, ma vuàltris i la stèis cambiànt
in ta na tana di làris.
14I svuàrps e i suès a vegnèvin a cjatàlu tal templi, e luj a ju
vuariva. Ma cuant che il capopredi e i maèstris da la les a àn
jodùt li maravèis cal steva faìnt e i fioj ca cjantàvin Oana
al Fì di David, a èrin dùcjus indignàs.
16I sìntitu sè che scju fioj a stàn diìnt? a ghi àn domandàt.
Sì, al à rispundùt Gjeù. I no vèju maj leùt:
Da la bocja daj frus e daj picinìns
i si vèis procuràt un mèrit?
17E a ju à lasàs lì e al è zùt fòu da la sitàt, fin a Betania,
indulà cal à pasàt la nòt.
18La matina dopo, bunoruta, tornànt da la sitàt, al veva fan.
Jodìnt un figàr in banda da la strada, a ghi è zùt visìn ma al à
jodùt cal veva doma fuèis e nisùn fic. Alora a ghi à dita:
Chi no ti vèdis maj pì frutàn! e a colp il figàr a si à secjàt.
20Jodìnt chistu i disèpuj a sòn restàs maraveàs. Coma a làja
fàt il figàr a secjàsi cussì a la svelta? a àn domandàt.
21Gjeù al à rispundùt: I vi dìs la veretàt, che si vèis fede e i
no dubitàis, i podèis fà no doma sè ca ghi è stàt fàt a stu
moràr chì, ma i podèis encja dìighi a chista montagna:
Và, bùtiti tal mar, e a lu farà. Si crodèis, i risevarèis dut sè
chi domandàis ta li vustri prejèris.