La Domanda di na Mari

20Alora la mari daj fìs di Zebedèo a è vegnuda a Gješù cuj so

fioj e in zenoglòn a ghi à domandàt un plašèj.

21“Sè vutu vej?” al à domandàt.

Ic a à dita: “Fà che un di scju doj fioj mes al zedi a sintasi a

la to destra e chel altri a la to sinistra tal to regnu.”

22“I no ti sas sè chi ti stàs domandànt,” Gješù a ghi à dita. “I

podèjšu bevi la copa chi staj par bevi jò?”

“I podìn,” a àn rispundùt.

23E luj a ghi à dita: “I bevarèis sul seriu da la me copa, ma di

sintasi ta la me destra o sinistra a no è na roba chi posi

concèdivi jò. Chiscju poscj’ a sòn par chej cal à decidùt me

Pari.”

24Cuant ca àn sintùt chistu, chej altri dèis a si sòn indignàs

cuj doj fràdis. Gješù a ju à clamàs insièmit e a ghi à dita: “I

savèis che i càpos daj pagàns a dominèjn sù di lòu, e i

grancj’ a àn plena autoritàt sù di lòu. Cun vuàltris a no è

cussì. Invensi, chèl cal vòu doventà grant fra di vuàltris, al à

da fasi vustri servitòu, e chèl cal vòu èsi prin al à di èsi il

vustri servitòu—pròpit coma che il Fì dal Omp a nol è

vegnùt par èsi servìt, ma par servì, e par dà sù la vita par

riscatà tàncjus àltris.”

Il Vanzeli di Mateo · 第 76 / 109 题