16Adès un omp a ghi è zùt visìn di Gjeù e a ghi à domandàt:
Maestri, cuali ròbis bùnis i àju da fà par otegni la vita
eterna?
17Parsè i mi domànditu di sè cal è bon? Gjeù a ghi à
rispundùt. Doma Un al è bon. Si ti vòus otegni la vita
eterna, ubidìs i comandamìns.
18Cuaj comandamìns? lomp al à volùt savèj.
Gjeù al à rispundùt: Nosta copà, nosta comèti adulteri,
nosta robà, nosta dà testimoniansa falsa, rìndighi onòu a to
pari e a to mari, e trata ben il to visìn coma te stes.
20I ju ài belzà oservàs dùcjus, al à dita il zòvin. Sè ca mi
mancja?
21Gjeù al à rispundùt: Si ti vòus èsi perfèt, và, vènt dut sè
chi ti às e dàjghilu ai puarès, e i ti varàs un teoru in tal cjel.
Dopo vèn davòu di me.
22Cuant che il zòvin al veva sintùt chistu, al era zùt via
malcontènt, parsè cal era amondi siòr.
23Alora Gjeù a ghi à dita ai so disèpuj: I vi dìs la veretàt,
ca è difìsil par un siòr di entrà tal regnu dal cjel. E i vi dìs
pur chistu, ca è pì fàsil par un camèl di pasà pal buùt di na
guiela che par un siòr di entrà al regnu di Diu.
25Cuant che i disèpuj a àn sintùt chistu a sòn restàs dùcjus
maraveàs, e a àn domandàt: Ma cuj alora al podaràja
salvàsi?
26Gjeù a ju a vuardàs e a ghi à dita: Pal omp chistu al è
impusìbul, ma par Diu dut a è pusìbul.
27Pieri a ghi à rispundùt: I vìn dàt dut sù par vignì davòu di
te! Se saràja alora di nuàltris?
28Gjeù a ghi à dita: I vi dìs la veretàt: Al rinovamìnt di duti
li ròbis, cuant che il Fì dal Omp al sarà sintàt tal so trono
gloriòus, vuàltris chi mi vèis seguìt i sarèis encja vuàltris
sintàs ta dòdis trònos, par gjudicà li dòdis tribùs di Israel. E
dùcjus chej ca àn lasàt cjàis o fràdis o sòus o pàris o màris
o fioj o cjamps par vignì cun me a risevaràn sent vòltis di pì
e a ereditaràn la vita eterna. Ma tancju di vuàltris chi sèis
prins i sarèis ùltins, e tàncjus chi sèis ùltins i sarèis prins.