21Alora Pieri a si à visinàt a Gjeu e a ghi à domandàt:
Signòu, Cuanti vòltis i àju da perdonàjghi a me fradi par
vej pecjàt cuntra di me? Fin a sièt vòltis?
22Gjeù a ghi à rispundùt: I ti lu dìs jò, no doma sièt vòltis,
ma setantasièt vòltis.
23Alora il regnu dal cjel al è coma un re cal voleva fà i cons
cuj so servitòus. Apèna tacàt a fà i cons, un omp ca ghi era
debitòu di deismìl talèns a ghi è stàt partàt davànt. Sicoma
ca nol podeva pajà il so dèbit, il paròn al veva ordinàt che
luj, la so fèmina e i so fioj e dut sè cal veva a vegnèsin
vendùs par pajà il so dèbit.
26Il servitòu a si veva inzenoglàt davànt di luj, e a lu veva
preàt: Vèit pasiensa di me, che jò i vi pajaràj il dèbit. Il
paròn dal servitòu al à vùt pietàt di luj e dopo vej cancelàt il
dèbit a lu à lasàt zì.
28Ma cuant che il servitòu al era zùt fòu, al à cjatàt naltri
daj servitòus cal veva un dèbit cun luj di sent dìnars. A lu à
cjapàt e tacàt a strìnzilu pa la gola. Pàjmi il to dèbit! a ghi
à comandàt.
29Il so compaj a si à metùt in zenoglòn e a lu a preàt: Ti às
di vej pasiensa cun me, che jò i ti tornaràj dut.
30Ma al à rifiutàt. Invensi al è zùt via e al à fàt meti lomp in
preòn fin ca nol varès pajàt il so dèbit. Cuant che i altri
servitòus a àn jodùt sè ca era susedùt, a sòn zùs a cjatà il
paròn e a ghi àn contàt dut sè ca era susedùt.
32Alora il paròn al à mandàt a clamàlu. Spietàt di servitòu,
a ghi à dita, I ài cancelàt dut il to dèbit parsè chi ti mi vèvis
preàt di falu. I no varèsitu di vej vùt compasiòn dal to
compàj coma chi lài vuda jò par te? Dut rabiàt, il paròn a
ghi lu à dàt in man ai vuardiàns par ca lu torturàsin fin ca
nol vès pajàt dut il so dèbit.
35In ta chista maniera il me Pari celèst al tratarà ogni un di
vuàltris si no ghi perdonàis di còu ai vustri fràdis.