47Il regnu dal cjel al è encja coma na rèit tirada jù tal lac, ca
cjapa duti li sòrtis di pes. Cuant ca era plena, i pescjadòus a
làn tirada ta la riva, indulà ca si sòn sintàs jù par meti taj
zèis ducju i pes bòjs e butà via chej triscj. A sarà cussì
encja a la fin dal timp. I ànzuj a vegnaràn par spartì i triscj
daj juscj e butà i triscj tal fòuc da la fornàs, indulà cal sarà
il planzi e il strisulà daj dincj.
51I vèju capìt duti sti ròbis? a ghi à domandàt Gjeù.
Sì, a àn rispundùt.
52E luj a ghi a dita: Alora ogni mestri da la les cal sà sè cal è
il regnu dal cjel al è coma il paròn di na cjaa cal parta fòu
dal so camarìn teòrus nòufs e vècjus.
53Cuant che Gjeù al veva finìt da contà chisti paràbulis, al è
zùt via di là. Rivàt tal so paìs, al à tacàt a insegnàjghi a la
zent in ta la so sinagoga, e lòu a èrin maraveàs. Indulà al
àja stu omp risevùt chista sapiensa e imparàt a fà scju
miràcuj? a àn domandàt. A nol ee chistu il fì dal
carpentèj? Il nòn di so mari a nol ee Maria, e a no soni i so
fràdis Jacu, Bepi, Simon, e Gjuda? E li so sòus a no soni
dùtis chì cun nuàltris? Da indulà al àja vùt stu omp dùtis
chisti ròbis? E a si sòn sintùs dùcjus scandaliàs.
Ma Gjeù a ghi à dita: Doma tal so paìs e ta la so cjaa un
profeta al è sensa onòu.
58E a nol à fàt ulì tancju miràcuj par via ca vèvin tanta
mancjansa di fede.