La Paràbula da li Erbàtis

24Gješù a ghi à contàt n’altra paràbula: “Il regnu dal cjel al è

coma un omp cal à semenàt siminsa buna tal so cjamp. Ma

mentri che dùcjus a durmìvin, al è vegnùt il so nemìc e a ghi

à semenàt erbàtis tal cjamp di furmìnt, e dopo al è zùt via.

Cuant che il furmìnt al à tacàt a cresi e a butà fòu li spìghis,

alora encja li erbàtis a si sòn fàtis jòdi.

27I servitòus a sòn zùs a cjatà il so paròn e a ghi àn dita: ‘Siòr

paròn, i no àtu semenàt siminsa buna ta to cjamp? Da indulà

ca sòn vegnùdis li erbàtis?’

28‘Un nemìc me al à fàt chistu,’ al a rispundùt.

I servitòus a ghi àn domandàt: ‘Vutu chi zini a tiràlis fòu?’

29‘No,’ al à rispundùt, ‘parsè che cul tirà sù li erbàtis, i

podèis tirà sù da li radìs encja il furmìnt. Lasait ca crèsin

insièmit fin ca vèn ora da la seadùra. Incovolta i ghi dišaraj

a chej ca zaràn a cjapà sù il racòlt: Prima cjapàit sù li erbàtis

e fèjlis sù in fàs par brušàlis; e dopo cjapàit sù il furmìnt e

partàilu tal me solàr.’”

Il Vanzeli di Mateo · 第 51 / 109 题