24Gjeù a ghi à contàt naltra paràbula: Il regnu dal cjel al è
coma un omp cal à semenàt siminsa buna tal so cjamp. Ma
mentri che dùcjus a durmìvin, al è vegnùt il so nemìc e a ghi
à semenàt erbàtis tal cjamp di furmìnt, e dopo al è zùt via.
Cuant che il furmìnt al à tacàt a cresi e a butà fòu li spìghis,
alora encja li erbàtis a si sòn fàtis jòdi.
27I servitòus a sòn zùs a cjatà il so paròn e a ghi àn dita: Siòr
paròn, i no àtu semenàt siminsa buna ta to cjamp? Da indulà
ca sòn vegnùdis li erbàtis?
28Un nemìc me al à fàt chistu, al a rispundùt.
I servitòus a ghi àn domandàt: Vutu chi zini a tiràlis fòu?
29No, al à rispundùt, parsè che cul tirà sù li erbàtis, i
podèis tirà sù da li radìs encja il furmìnt. Lasait ca crèsin
insièmit fin ca vèn ora da la seadùra. Incovolta i ghi diaraj
a chej ca zaràn a cjapà sù il racòlt: Prima cjapàit sù li erbàtis
e fèjlis sù in fàs par bruàlis; e dopo cjapàit sù il furmìnt e
partàilu tal me solàr.