La Paràbula dal Semenadòu

13 Chel dì stes Gješù al è zùt fòu da la cjaša e a si à

sintàt in banda dal lac. Tanta di che zent a à tacàt a vignìghi

atòr che luj al è zùt dentri di na barcja e a si à sintàt ta chè,

mentri che la zent a era restada ta la riva. Alora a ghi à

contàt tanti ròbis in paràbulis, dišìnt: “Un contadìn al è zùt

fòu a semenà la so siminsa, e mentri cal sparpajàva la so

siminsa, part da la siminsa a colava tal so troj, e i usièj a ghi

vegnèvin davòu e a ghi la mangjàvin. Part a colava ta terèn

gleròus, cal nol veva tanta cjera buna. La siminsa a spuntava

fòu sùbit, parsè ca era pucja cjera; ma cuant che il soreli al

tacava a scjaldà, i bùtuj a si brušàvin e li plàntis a si secjàvin

parsè ca vèvin pucja radìs. Altri simìnsis a sòn colàdis taj

spincs, che cul cresi a sofogàvin li plantùtis ca vegnèvin sù.

E altri simìnsis a sòn colàdis ta cjera buna, indulà ca ti àn fàt

un bon racòlt—sent, sesanta o trenta vòltis pì di cuant ca era

stàt semenàt. Chèl cal à orèlis, cal scolti ben.

I disèpuj a ghi sòn vegnùs visìn e a ghi àn domandàt: “Parsè

i ghi pàrlitu a la zent in paràbulis?”

10E luj al à rispundùt: “La cognosensa daj segrès dal regnu

dal cjel a vi è stada data a vuàltris, ma no a lòu. A chèl cal à,

altri a ghi vegnarà dàt, e luj al varà roba in abondansa. Ma

chèl ca nol à, a ghi vegnarà cjòlt encja sè cal à. A è par chèl

che jò i ghi parli in paràbulis:

Se ben ca vuàrdin, a no jòdin;

se ben ca sìntin, a no sìntin e a no capìsin.

14E in lòu i jodìn averàsi la profesia di Zaìja, ca dìs:

I sintarèis sempri ma i no capirèis maj;

i vuardarèis sempri ma i no jodarèis maj.

A è par chèl che i còus da la zent a si sòn indurìs;

a fàn fadìja a sinti cu li so orèlis,

e a àn sieràt i so vuj.

Sinò a jodarèsin cuj so vuj,

a sintarèsin cu li so orèlis,

e a capirèsin cuj so còus

e a si convertirèsin

e jò i ju vuarirès.

16Ma benedès a sòn i to vuj parsè ca jòdin, e li to orèlis parsè

ca sìntin. In veretàt i vi dìs che tancju profès e òmis juscj’ a

volèvin tant jodi sè chi ti jòs tu ma a no lu àn jodùt; e di sinti

sè chi ti sìns tu, ma a no lu àn sintùt.

18Scolta alora sè ca significa la paràbula dal semenadòu:

Cuant che un al scolta la peràula dal regnu dal cjel e a no la

capìs, il malignu al vèn e a si parta via sè ca era stàt semenàt

tal so còu. Chista a è la siminsa semenada tal troj. Chèl cal

veva risevùt la siminsa colada ta la cjera inglerada al è

l’omp cal sìnt la peràula e che a colp a la risèif cun

contentesa. Ma sicoma ca nol à na radìs, al durarà doma un

puc di timp. Cuant che brùs timps e persecusiòns a vègnin

par via da la to peràula, al cola jù in ta puc timp. Chèl cal

veva risevùt li simìnsis colàdis taj spincs al è l’omp cal sìnt

la peràula, ma li preocupasiòns di stà vita e l’ingàn daj bes a

li sofoghèjn e a no ghi permètin di fà frut. Ma chèl cal veva

risevùt la siminsa colada ta la cjera buna al è chel omp cal

sìnt la peràula e a la capìs. Al prodùs un racòlt ca ghi rìnt

sent, sesanta o trenta vòltis di pì di sè cal veva semenàt.