11 Dopo che Gjeù al veva finìt di dàjghi istrusiòns ai so
dòdis disèpuj, al è zùt via di lì par insegnà e predicjà taj
paeùs da la Galilea.
2Cuant che da la preòn Zuan al a sintùt sè che il Crist al
steva faìnt, al à mandàt i so disèpuj a domandàjghi: Sotu
tu chèl cal veva da vignì o i vinu da spetà cualchidùn altri?
4Gjeù al à rispundùt: Tornàit indavòu e dièjghi a Zuan sè
chi sintèis e i jodèis: i svuarps a risèvin la vista, i stuarps a
cjamìnin, i levròus a sòn vuarìs, i sors a sìntin, i muars a
tòrnin a vivi, e il vanzeli a ghi vèn contat ai puarès. Benedèt
al è chèl ca no si scandaliea di me.
7Mentri che i disèpuj di Zuan a zèvin via, Gjeù a si à metùt
a parlà di Zuan a la zent ca ghi steva atòr: Se sèju zùs a
jodi tat deèrt? Una cjana sbatùda dal vint? Sinò sè chi sèis
zùs a jodi? Un omp vistìt dut di bièj vistìs? No, chej ca
vistìsin bièj vistìs a sòn dùcjus taj palàs dal re. Alora sè chi
sèis zùs a jodi? Un profeta? Sì, i vi lu dìs jò; e tant pì che un
profeta. Chistu al è chèl che di luj a è stàt scrìt:I mandaràj il
me mesagèr davànt di te, ca ti prepari la strada davànt di te.
11I vi dìs la veretàt: fra chej nasùs da fèminis a nol è maj
vegnùt fòu un pì grant di Zuan il Batista: e pùr il pì bas tal
regnu dal cjel al è pì grant di luj. Daj timps di Zuan il
Batista fin adès, il regnu dal cjel al à sufrìt violensa e i
violèns a si stàn imparonìnt di luj. Ducju i profès e chej da la
les a àn profetiàt fin a Zuan. E si sèis bojs da acetàlu, chistu
al è chèl Lìja cal veva da vignì.
16A sè i pòsiu paragonà chista generatiòn? A sòn coma frutùs
sintàs là dal marcjàt che cussì a clàmin àltris:
I vi vìn sunàt il flaut,
e vuàltris i no vèis balàt;
i vìn cjantàt un lamìnt,
e vuàltris i no vèis planzùt.
18Parsè che Zuan al è vegnùt sensa nè mangjà nè bevi, e a
dìin: Al à un demoni. Il fì dal Omp al è vegnùt mangjànt e
bevìnt, e di luj a dìin: Èco un mangjòn e cjochetòn, amigo
daj publicàns e daj pecjadòus. Ma la sapiensa a vèn
provada da li so òperis.