5Cuant che Gjeù al era entràt a Capernau, un senturiòn a ghi
era zùt visìn par domandàjghi di judalu. Signòu, a ghia
dita, il me servitòu al è distiràt jù in cjaa, paraliàt e plen
di dolòu.
7Gjeù a ghi à dita: I zaràj a vuarilu.
8Il senturiòn al à rispundùt: Signòu, i no meriti chi ti vègnis
sot dal me tet. Dìs doma na peràula, e il me servitòu al sarà
vuarìt. Encja jò i soj un omp di autoritàt, cun soldàs sot di
me, e i pòl dìighi a un: Và, e luj al và; e a naltri: Vèn, e
luj al vèn. I ghi dìs al me servitòu: Fà chistu, e luj a lu fà.
Cuant che Gjeù al à sintùt chistu a si à maraveàt, e a ghi à
dita a chej ca lu seguìvin: I vi dìs la veretàt, chi no ài cjatàt
nisùn in Israel cu na fede cussì granda. I vi dìs che tàncjus a
vegnaràn dal est e dal ovest, e a si sintaràn jù cun Abram,
Iac e Jacu tal regnu dal cjel. Ma i fìs dal regnu a vegnaràn
casàs fòu, indulà ca è scur e ca si sintarà a planzi e a scrisulà
di dincj.
13Dopo Gjesù a ghi à dita al senturiòn: Và! Al sarà fàt coma
che tu i ti cròs cal vegnarà fàt. E il so servitòu a si à vuarìt.