gratiarum dona affluentissime haurite. Serm. 2, de Dorm. B. V.
[1212] Per te hæreditamus misericordiam miseri, ingrati gratiam, veniam
peccatores, sublimia infirmi, cœlestia terreni, mortales vitam, et
patriam peregrini. Serm. de Ass. B. V.
[1213] L. 3, c. 12.
[1214] Non abiit quasi incredula de oraculo, sed quasi læta pro voto,
festina præ gaudio, religiosa pro officio. In c. 1, Luc.
[1215] Mansit autem Maria cum illa quasi mensibus tribus; et reversa est
in domum suam. Luc. i. 56.
[1216] Quid eam ad officium charitatis festinare cogebat, nisi charitas
quæ in corde fervebat? Spec. c. 54.
[1217] Plus vult illa bonum tibi facere, et largiri gratiam, quam tu
accipere concupiscas. Mar. p. 1, Serm. 5.
[1218] In te, Domina, peccant non solum qui tibi injuriam irrogant, sed
etiam qui te non rogant. In Spec. Virg.
[1219] Maria thesaurus Domini est, et thesauraria gratiarum ipsius. Donis
specialibus ditat copiosissime servientes sibi. In Prol. Cant. B. V. c. 1.
[1220] Tanta est ejus benignitas, quod nulli formidandum est ad eam
accidere. Tantaque misericordia, quod ab ea nemo repellitur.
[1221] Omnes invito, omnes expecto, omnes desidero, nullum peccatorem
despicio.
[1222] Et factum est, ut audivit salutationem Mariæ Elisabeth, exultavit
infans in utero ejus; et repleta est Spiritu Sancto Elisabeth. Luc. i. 41.
[1223] Vide quanta virtus sit verbis Dominæ, quia ad eorum
pronuntiationem confertur Spiritus Sanctus. Tract. de Vit. Christ.
[1224] Gaudet filius, orante matre, quia omnia quæ nobis precibus suæ
genetricis evictus donat, ipsi matri se donasse putat. Ap. Baldi Giard.
di Mar. nella Pref.
[1225] Tu autem materna in Deum auctoritate pollens, etiam iis, qui
enormiter peccant, eximiam remissionis gratiam concilias. Non enim potes
non exaudiri, cum Deus tibi ut veræ et intemeratæ matri in omnibus morem
gerat. Or. de Dorm. V.
[1226] Vinum non habent.... Quid mihi et tibi est mulier? nondum venit
hora mea. Jo. ii. 3, 4.
[1227] Et licet ita responderit, maternis tamen votis obtemperavit. S.
Jo. Chrys. Hom. 21, in Joan.
[1228] Adeamus ergo cum fiducia ad thronum gratiæ, ut misericordiam
consequamur, et gratiam inveniamus in auxilio opportuno. Hebr. iv. 16.
[1229] Serm. de Ded. Eccl.
[1230] Spiritus Sanctus tota sua dulcedine me penetrando, tam gratiosam
effecit, ut omnis qui per me gratiam quærit, ipsam inveniat. Ap. Canis.
l. 1, c. 13.
[1231] Velocior est nonnunquam salus nostra, invocato nomine Mariæ, quam
invocato nomine Jesu. De Exc. Virg. c. 6.
[1232] Misericordiæ januam aperi nobis, benedicta Deipara tu enim es
salus generis humani.
[1233] L. 1, p. 1, c. 5.
[1234] Et postquam impleti sunt dies purgationis ejus, secundum legem
Moysi, tulerunt illum in Jerusalem, ut sisterent eum Domino. Luc. ii. 22.
[1235] Qui proprio filio suo non pepercit, sed pro nobis omnibus,
tradidit illum. Rom. viii. 32.
[1236] Or. de Laud. Deip.
[1237] Serm. de Purific. Virg.
[1238] O Virgo regia, nollem tibi talia nuntiare, sed audi. Serm. de
Purific. Virg.
[1239] Nimium nunc pro isto infante lætaris, sed ecce iste positus in
signum cui contradicetur.
[1240] O quot millia hominum pro ipso puero laniabuntur, et jugulabuntur;
et si omnes patientur in corpore, tu Virgo in corde patieris. Loc. cit.
[1241] Et tuam ipsius animam doloris gladius pertransibit. Luc. ii. 35.
[1242] Qui edebat panes meos, magnificavit super me supplantationem.
Psal. xl. 10.
[1243] Zacc. xiii. 7.
[1244] Corpus meum dedi percutientibus, et genas meas vellentibus, faciem
meam non averti ab increpantibus, et conspuentibus in me. Isa. l. 6.
[1245] Ego autem sum vermis et non homo; opprobrium hominum et abjectio
plebis. Psal. xxi. 7.
[1246] Saturabitur opprobriis. Thren. 3.
[1247] Ipse autem vulneratus est propter iniquitates nostras, attritus
est propter scelera nostra. Isa. liii. 5.
[1248] Non est species ei neque decor.... Et nos putavimus eum quasi
leprosum. Isa. liii. 2, 4.
[1249] Dinumeraverunt omnia ossa mea. Psal. xxi. 18.
[1250] Foderunt manus meas et pedes meas. Loc. cit.
[1251] Et cum sceleratis reputatus est. Isa. liii. 12.
[1252] Et aspicient ad me quem confixerunt. Zacc. xii. 10.
[1253] Si fieri potuisset, omnia tormenta quæ filius pertulit,
sustinuisset; et nihilominus placuit ei quod unigenitus ejus pro salute
generis humani offerretur. In p. 1, Dist. 48, q. 2.
[1254] Dolor iste, usquedum assumpta fui corpore et anima in cœlum,
nunquam deficit a corde meo.
[1255] Pia Domina, non crediderim te ullo puncto potuisse stimulos tanti
cruciatus, quin vitam emitteres, sustinere, nisi ipse spiritus vitæ te
confortasset.
[1256] Moriebatur vivens, dolorem ferens morte crudeliorem.
[1257] De Fide. ad Petr.
[1258] De Laud. Virg.
[1259] Serm. 1, de Ass.
[1260] In Exc. Virg.
[1261] Ap. S. Bon. Spec. c. 20.
[1262] Serm. 2, de Ass.
[1263] Hom. 2, Ass.
[1264] Omnino tunc erat una Christi et Mariæ voluntas, unumque
holocaustum ambo pariter offerebant; unde communem in mundi salute cum
illo effectum ostendit. Tr. de Laud. Virg.
[1265] Dici potest Virgo mundi salvatrix propter meritum suæ
compassionis, quæ patienti filio acerbissime condolendo excellenter
promeruit, ut per preces ejus meritum passionis Christi hominibus
communicetur. L. 2, de Laud. Virg. art. 23.
[1266] Redempturus humanum genus, universum pretium contulit in Mariam.
Serm. de Aquæd.
[1267] Quia fecisti hanc rem, et non pepercisti filio tuo unigenito
propter me; benedicam tibi, et multiplicabo semen tuum sicut stellas
cœli. Genes. xxii. 16, 17.
[1268] Responsum acceperat a Spiritu Sancto non visurum se mortem nisi
prius videret Christum Dominum. Luc. ii. 26.
[1269] Ap. Marc.
[1270] Exaudiet utique matrem filius. De Aquæd.
[1271] Ignorare Antipatrum sexcentas epistolas una deleri matris
lacrymula? Plut. in Alex.
[1272] O mors, quam amara est memoria tua homini pacem habenti in
substantiis suis! Eccli. xli. 1.
[1273] Apoc. xiv. 13.
[1274] Signum magnum apparuit in cœlo; mulier amicta solo et luna sub
pedibus ejus. Apoc. xii. 1.
[1275] Vox turturis audita est in terra nostra. Cant. ii. 12.
[1276] Quæ est ista quæ ascendit per desertum, etc. Cant. iii. 6.
[1277] Talis ascendisti per desertum, idest animam habens solitariam.
[1278] Opera tua sumus, non te deseremus.
[1279] Cant. iv. 7.
[1280] Abite, abite cum lacrymis vestris; non est tempus lacrymarum.
[1281] Ave gratia plena; Dominus tecum ... invenisti gratiam. Luc.
xxviii. 30.
[1282] Quæ est ista quæ ascendit per desertum, sicut virgula fumi, ex
aromatibus myrrhæ. et thuris, et universi pulveris pigmentarii? Cant.
iii. 6.
[1283] Talis fumi virgula, beata Maria, suavem odorem spirasti altissimo.
[1284] Virgula fumi, quia concremata intus in holocaustum incendio divini
amoris, ex ea flagrabat suavissimus odor.
[1285] Ubi thesaurus vester est ibi et cor vestrum erit. Luc. xii. 34.
[1286] Serm. de Nat. V. Mar.
[1287] Quis dabit mihi pennas sicut columbæ, et volabo et requiescam?
Psal. liv. 7.
[1288] Quemadmodum desiderat cervus ad fontes aquarum, ita desiderat
anima mea ad te, Deus. Psal. xli. 2.
[1289] Comp. Hist.
[1290] L. 2, c. 21.
[1291] Orat. de Dorm. Mar.
[1292] S. Andr. Cret. Or. de Dorm. Deip., Damasc. de Dorm. Deip., Euthim.
l. 3, Hist. c. 40.
[1293] Orat. de Ass. Virg.
[1294] Nicephorus and Metaphrastes, appr. l’Ist. di Mar. del P. F. Gius.
e M. l. 5, 13.
[1295] Adjuro vos, filiæ Jerusalem, si inveneritis dilectum meum, ut
nuntietis ei, quia amore langueo. Cant. v. 8.
[1296] App. S. gio. Dam. or. de Ass. V.
[1297] Lib. 1, cap. 1, 2.
[1298] Serm. 1, de Ass.
[1299] Gaudeamus omnes in Domino diem festum celebrantes sub honore B.
Mariæ Virginis.
[1300] Surge, Domine, in requiem tuam, tu et arca sanctificationis tuæ.
Psal. cxxxi. 8.
[1301] Ascendat etiam Maria tua sanctissima mater, tui conceptione
sanctificata. Serm. de Ass.
[1302] Et David et omnis domus Israel ducebant arcam testamenti Domini in
jubilo, et clangore buccinæ. 2 Reg. vi. 15.
[1303] Ad transferendum te in cœlum non unus tantum currus igneus, sed
totus cum rege suo filio tuo venit, atque occurrit exercitus angelorum.
[1304] Surrexit gloriosus Jesus in occursum suæ dulcissimæ matris.
[1305] Prudentiore consilio illam præcedere volebas, quatenus in regno
tuo ei locum præparares, et sic comitatus tota curia tua festivus ei
occurrens sublimius, sicut decebat, tuam matrem ad te exaltares. Vid. de
Exc. Virg. cap. 8.
[1306] Invenies occursum ejus pompæ digniorem, quam in Christi
ascensione; soli quippe angeli redemptori occurrere potuerunt, matri vero
filius ipse cum tota curia tam angelorum quam sanctorum occurrens, auxit
ad beatæ consistorium sessionis. Serm. de Ass.
[1307] Ego ut patrem honorarem, ad terram descendi; ut matrem honorarem,
ad cœlum reascendi.
[1308] Surge, propera, amica mea, columba mea, et veni. Jam hyems
transiit, imber abiit et recessit. Cant. ii. 10, 11.
[1309] Veni de Libano, sponsa mea, veni de Libano; veni coronaberis.
Cant. iv. 8.
[1310] Attollite portas principes vestras, et elevamini portæ eternales,
et introibit rex gloriæ. Psal. xxiii. 7.
[1311] Attollite portas, principes, vestras, et elevamini portæ
eternales, et introibit regina gloriæ.
[1312] Una omnium in cœlo erat lætantium (vox): Quæ est ista quæ ascendit
de deserto deliciis affluens, innixa super dilectum suum? Cant. viii. 5.
[1313] Tu gloria Jerusalem, tu lætitia Israel, tu honorificentia populi
nostri. Jud. xv. 10.
[1314] Viderunt eam filiæ, et beatissimam prædicaverunt, ... et
laudaverunt eam. Cant. vi. 8.
[1315] Exaltata est sancta Dei genitrix super choros angelorum ad
cœlestia regna. In Fest. Ass.
[1316] Matrem dico exaltatam super choros angelorum, ut nihil
contempletur super se mater, nisi filium suum. Serm. 4, de Ass.
[1317] Quæst. 108.
[1318] Virgo sola constituit hierarchiam secundam sub Deo hierarcha
primo. Sup. Magn. tr. 4.
[1319] Virgo est domina angelorum; ergo et improportionabiliter est supra
omnem hierarchiam angelorum exaltata. 4, part. tit. 15, c. 20.
[1320] Psal. xliv. 10.
[1321] Collocatur Maria a dexteris Dei. De Ass. B. V.
[1322] Sicut est incomparabile quod gessit, ita et incomprehensibile
præmium, et gloria inter omnes sanctos, quam meruit. Serm. de Ass.
[1323] Reddet unicuique secundum opera ejus. Rom. ii. 6.
[1324] Sicut habuit meritum omnium, et amplius, ita congruum fuit, ut
super omnes ponatur ordines cœlestes. L. de Sol. Sanct.
[1325] Quantum enim gratiæ in terris adepta est, tantum et in cœlis
obtinet gloriæ singularis.
[1326] Il. P. la Colombiere, Pred. 18, 28.
[1327] De Nat. et Grat. l. 7, c. 36.
[1328] Sess. 6, Can. 13.
[1329] 1 Cor. xv. 41.
[1330] Astitit regina a dextris tuis in vestitu deaurato circumdata
varietate. Psal. xliv. 10.
[1331] Sanctorum omnium privilegia, O Virgo, omnia habes in te congesta.
[1332] Maria universos tantum excedit, quantum sol reliqua astra. Or. de
An.
[1333] Sol ita sibi siderum et lunæ rapit positionem, ut sint quasi non
sint. Similiter et Virga Jesse utrorumque spirituum habebat dignitatem,
ut in comparatione virginis nec possint apparere. Serm. de Ass.
[1334] Divinæ gloriæ participatio cæteris quodammodo per partes datur,
sed secundum Bernardum B. Virgo Maria penetravit abyssum, ut quantum
creaturæ conditio patitur, illi luci inaccessibili videatur immersa. To.
1, Serm. 61, a. 2, c. 2, 20.
[1335] Visio virginis matris super omnes creaturas incomparabiliter
contemplatur majestatem Dei. De Laud. Virg. c. 69.
[1336] Quodammodo sicut cætera luminaria illuminantur a sole, sic tota
cœlestis curia a gloriosa virgine lætificatur. Loc. cit. art. 3, c. 3.
[1337] Gloriosa virgo cum cœlos ascendit, supernorum gaudia civium
cumulavit. Serm. de Ass.
[1338] Serm. 1, de Nat.
[1339] Post Deum major nostra gloria et majus nostrum gaudium ex Maria.
[1340] Nunquid, O beata Virgo, quia ita glorificata es, ideo nostræ
humilitatis oblita es? Serm. 1, de Nat. V.
[1341] Absit non convenit tantæ misericordiæ tantæ miseriæ oblivisci.
[1342] Magna fuit erga miseros misericordia Mariæ exulantis in mundo, sed
multo major est regnantis in cœlo. Spec. c. 8.
[1343] Regina Maria non gravat tributis, sed largitur servis suis
divitias, dona gratiarum, thesauros meritorum, et magnitudinem præmiorum.
De Laud. Virg. l. 6.
[1344] O mater misericordiæ, saturare gloria filii tui, et dimitte
reliquias parvulis tuis. Tu jam ad mensam Domini nos sub mensa catelli.
Serm. 4, in Ass. Virg.
[1345] L. 3, Mirac. B. Virg.
[1346] Cap. xxii. 18.
[1347] Brev. Rom. 6, Maj.
[1348] Martyrium amplectitur id quod in obedientia summum esse potest, ut
scilicet aliquis sit obediens usque ad mortem. 2, 2, q. 134, a. 3, ad 3.
[1349] Non ferro carnificis, sed acerbo dolore cordis. Ap. Baldi. tom. 1,
p. 146.
[1350] A nativitatis exordio, passio crucis simul exorta. Serm. 2, de
Pass.
[1351] Thr. ii. 13.
[1352] Proculdubio est credendum, quod ipsa ex inspiratione Spiritus
Sancti perfectius intellexit quicquid Prophetarum eloquia figurabant.
Serm. Ang. c. 17.
[1353] Ex Scripturis Deum incarnari intelligens, et quod tam diversis
pœnis deberet cruciari, tribulationem non modicam sustinuit. Serm. Ang.
c. 16.
[1354] Tu longum præscia futuræ passionis filii tui, pertulisti
martryium. In Cant. c. 4.
[1355] Rev. l. 7, c. 2.
[1356] Nolite solam attendere horam illam qua dilectum meum vidi mori;
nam Simeonis gladius, antequam pertransiret, longum per me transitum
fecit. Cum igitur eum lactarem, foverem et prospicerem ejus mortem, quam
prolixam me putatis pertulisse passionem? Loc. cit.
[1357] Defecit in dolore vita mea, et anni mei in gemitibus. Psal. xxx.
11.
[1358] Psal. xxxvii. 18.
[1359] Tempore quo post ascensionem filii mei vixi, passio sua in corde
meo fixa erat, ut sive comedebam, sive laborabam, quasi recens erat in
memoria mea. Rev. l. 6, c. 65.
[1360] Beatissima Virgo pro tota vita fecit professionem doloris. Vit.
Christ. c. 28.
[1361] Sicut rosa crescere solet inter spinas ita B. Virgo in hoc mundo
crevit inter tribulationes; et sicut, crescente rosa, crescunt spinæ; sic
hæc electissima rosa Maria, quanto crescebat ætate, tanto tribulationum
spinis pungebatur. Serm. Ang. c. 16.
[1362] Cui comparabo te? vel cui assimilabo te, filia Jerusalem? Magna
est enim velut mare contritio tua. Quis medebitur tui? Thren. ii. 1.
[1363] Quemadmodum mare est in amaritudine excellens, ita tuæ contritioni
nulla calamitas æquari potest.
[1364] Utique, Domina, non crediderim te potuisse stimulos tanti
cruciatus, quin vitam amitteres, sustinere; nisi ipse spiritus tui filii
te confortaret. De Ec. Virg. c. 3.
[1365] Tantus fuit dolor Virginis, quod si inter omnes creaturas, quæ
dolorem pati possunt, divideretur, omnes subito interirent. To. 1, Serm.
67.
[1366] Luc. ii. 35.
[1367] Nimirum in tabernaculo illo duo videres altaria, aliud in pectore
matris, aliud in corpore Christi; Christus carnem, Maria immolabat
animam. Tr. de sep. verb. Do. in Cru.
[1368] P. 1, tit. 15, c. 24.
[1369] Illa videndo in omnibus passa est; quia amabat omnes, ferebat in
oculis quod in carne omnes. Serm. 109, de Divers. c. 6.
[1370] Hom. 5.
[1371] Passionis Christi speculum effectum erat cor Virginis, in illo
agnoscebantur sputa, convicia, verbera, vulnera. De Agon. Chri. c. 11.
[1372] Singula vulnera per ejus corpus dispersa, in uno corde sunt unita.
De Planctu. Virg. in Stim. Am.
[1373] O Domina mea ubi stabas? Nunquid tantum juxta crucem? Imo in cruce
cum filio crucifixa eras. Loc. cit.
[1374] Torcular calcavi solus, et de gentibus non est vir mecum. Isa.
lxiii. 3.
[1375] Verum est, Domine, quod non est vir tecum, sed mulier una est
tecum, quæ omnia vulnera quæ tu suscepisti in corpore, suscepit in corde.
[1376] Parentes atrocius torquentur in liberis, quam in scipsis. Libell.
de Machab.
[1377] Maria torquebatur magis, quam si torqueretur ex se; quoniam supra
se incomparabiliter diligebat id unde dolebat. Cit. Hom. 5.
[1378] Ubi thesaurus vester est, ibi et cor vestrum erit. Luc. xii. 34.
[1379] Nunquam tam jucunde epulati sumus, quam cum hæc libenter Jesu
Christi amore perferimus.
[1380] Segnior fuit ignis qui foris ussit, quam qui intus accendit. In
Nat. S. Laur.
[1381] In illa longa morte, in illis tormentis illo calice ebrius
tormenta non sentit. Tract. 27.
[1382] Magna est velut mare contritio tua; quis medebitur tui?
[1383] In aliis martyribus magnitudo amoris dolorem lenivit passionis;
sed beata Virgo quanto plus amavit, tanto plus doluit, tantoque ipsius
martyrium gravius fuit. Ap. Crois. Vit. Mar. s. 23.
[1384] Ut scias quantus fuerit dolor B. Virginis, cogita quantus fuerit
amor.
[1385] Duæ dilectiones in unam convenerant et ex duobus amoribus factus
est amor unus, cum Virgo mater filio divinitatis amorem impenderet, et in
Deo amorem nato exhiberet. Hom. 5, de Laud. V.
[1386] Quantum capere potuit puri hominis modus.
[1387] Unde sicut non fuit amor sicut amor ejus, ita non fuit dolor sicut
dolor ejus.
[1388] O vos omnes qui transitas per viam attendite, et videte, si est
dolor sicut dolor meus. Thren. i. 12.
[1389] Nullus dolor amarior, quia nulla proles charior. De Compas. Virg.
c. 2.
[1390] Non fuit talis filius, non fuit talis mater; non fuit tanta
charitas, non fuit dolor tantus. Ideo quanto dilexit tenerius, tanta
vulnerata est profundius. Lib. 3, de Laud. Virg.
[1391] Parum est Mariam in passione filii tam acerbos pertulisse dolores,
ut omnium martyrum collective tormenta superaret. Ap. Sinisc. Mart. de
Mar. Cons. 36.
[1392] Quicquid crudelitatis inflictum est corporibus martyrum, leve
fuit, aut potius nihil comparatione tuæ passionis. De Exc. Virg. c. 5.
[1393] Virgo universos martyres tantum excedit, quantum sol reliqua astra.
[1394] P. Pinam.
[1395] O Domina, cur ivisti immolari pro nobis? Non sufficiebat filii
passio, nisi crucifigeretur et mater? Ap. Pac. Exc. 10, in Sal. Ang.
[1396] Sicut totus mundus obligatur Deo propter passionem, sic obligatur
Dominæ propter compassionem. Sup. Miss. cap. 20.
[1397] Sic pia et misericors est, et fuit, quod maluit omnes
tribulationes sufferre, quam quod animæ non redimerentur. Rev. l. 3, c.
30.
[1398] Lætabatur dolens quod offerebatur sacrificium in redemptionem
omnium quo placabatur iratus. De Gest. D. l. 2. c. 27.
[1399] Respicio ad omnes qui in mundo sunt, si forte sint aliqui qui
compatiantur mihi, et recogitent dolorem meum; et valde paucos invenio.
Ideo filia mea, licet a multis oblita sim, tu tamen non obliviscaris mei,
vide dolorem meum, et imitare quantum potes, et dole. Rev. l. 2, c. 24.
[1400] Gian. Cent. Serv. l. 1, c. 14.
[1401] Ap. Bolland. 13, Jan.
[1402] Stellar. l. 3, p. 3, a. 3.
[1403] L. 6, c. 97.
[1404] O Domina, si te offendi pro justitia cor meum vulnera; si tibi
servivi, nunc pro mercede, peto, vulnera. Opprobriosum est videre Dominum
Jesum vulneratum, te convulneratum, et me illæsum.
[1405] Calamitosus esset animus futuri præscius et ante miserias miser.
Ep. 98.
[1406] Positus est hic in signum cui contradicetur. Et tuam ipsius animam
doloris gladius pertransibit. Luc. ii. 35.
[1407] Omnis lætitia mea ad illa verba in mœrore conversa est.
[1408] Blasphemavit, reus est mortis. Matt. xxvi. 65, 66.
[1409] Non hic fabri filius? Matt. xiii. 55.
[1410] Nonne hic est faber, filius Mariæ? Matt. vi. 3.
[1411] Quomodo hic literas scit, cum non didicerit. Joan. vii. 15.
[1412] Et velaverunt eum, et percutiebant faciem ejus ... dicentes;
Prophetiza, quis est qui te percussit. Luc. xxii. 64.
[1413] Insanit, quid eum auditis? Joan. x. 20.
[1414] Ecce homo devorator, et bibens vinum, amicus publicanorum et
peccatorum. Luc. vii. 34.
[1415] In principe dæmoniorum ejicit dæmonia. Matt. ix. 34.
[1416] Nonne bene dicimus nos, quia Samaritanus es tu, et dæmonium habes?
Joan. viii. 48.
[1417] Si non esset hic malefactor, non tibi tradidissemus eum. Joan.
xviii. 30.
[1418] Pater mi, si possibile est, transeat a me calix iste. Matt. xxvi.
39.
[1419] Tristis es anima mea usque ad mortem. Matt. xxvi. 38.
[1420] Filius qui natus est tibi, morte morietur. 2 Reg. xii. 14.
[1421] Lib. 6, Rev. c. 9.
[1422] Quoties aspiciebam filium meum, quoties involvebam eum pannis,
quoties videbam ejus manus et pedes; toties animus meus quasi novo dolore
absorptus est; quia cogitabam, quomodo crucifigeretur. Lib. 6, c. 57.
[1423] Fasciculus mirrhæ dilectus meus mihi, inter ubera mea
commorabitur. Cant. i. 12.
[1424] Tom. 3, Serm. 2, a. 3, c. 1.
[1425] Eum lactans cogitabat de felle et aceto; quando fasciis
involvebat, funes cogitabat quibus ligandus erat; quando gestabat,
cogitabat in cruce confixum; quando dormiebat, cogitabat mortuum. Tom. 1,
Ev. Lu. Dom. infr. Oct. Nat. s. 1.
[1426] Oculi mei replebantur lacrymis, et cor meum torquebatur dolore.
Lib. 6, c. 57, et l. 7, c. 7.
[1427] Et Jesus proficiebat sapientia et ætate, et gratia apud Deum, et
homines. Luc. ii. 23.
[1428] 3, p. q. 7, art. 12.
[1429] Ille doloris gladius Virgini omni hora tanto se propius
approximabat, quanto Filius passionis tempori magis appropinquabat. Fer.
6, lect. 2, c. 16.
[1430] Fasc. di Rose, p. 2, c. 2.
[1431] Et comæ capitis tui sicut purpura regis vincta canalibus. C. 7, v.
5.
[1432] Mens tua, O Maria, et cogitationes tuæ tinctæ in sanguine dominicæ
passionis, sic affectæ semper fuere, quasi recenter viderent sanguinem de
vulneribus profluentem. In Cant. c. 7, v. 5.
[1433] Quid est quod sic turbaris Herodes? Rex iste qui natus est non
venit reges pugnando superare sed moriendo mirabiliter subjugare. Serm.
5, de Epiph.
[1434] Surge et accipe puerum, et matrem ejus et fuge in Egyptum. Matth.
ii. 13.
[1435] Qui consurgens accepit puerum et matrem ejus nocte, et secessit in
Egyptum. Matth. ii. 14.
[1436] Positus est hic in signum cui contradicetur.
[1437] Fuge a tuis ad extraneos, a templo ad dæmonum fana. Quæ major
tribulatio, quam quod recens natus a collo matris pendens cum ipsa matre
paupercula fugere cogatur?
[1438] 3, Lib. 10, c. 8.
[1439] Viam silvestrem, obscuram, asperam, et inhabitam.
[1440] Joseph et Maria non habent famulum, non ancillam; ipsi domini et
famuli.
[1441] Quomodo faciebant de victu? Ubi nocte quiescebant? Quomodo
hospitabantur? De Vit. Chr.
[1442] Cum enim essent egeni, manifestum est quod sudores frequentabant
necessaria vitæ inde sibi quærentes.
[1443] Aliquando filius famem patiens panem petiit, nec unde dare mater
habuit. In Vit. Christi. c. 13.
[1444] Sic magnus est, ut portari non valeat: et sic parvus quod per se
ire non potest.
[1445] Non habemus hic manentem civitatem, sed futuram inquirimus. Heb.
xiii. 14.
[1446] Ap. P. Genev. Serv. Dol. di Mar.
[1447] Loc. cit.
[1448] Patientia autem opus perfectum habet, ut sitis perfecti et
integri, in nullo deficientes. Jac. i. 4.
[1449] Num quem diligit anima mea vidistis? Cant. iii. 3.
[1450] Fuerunt mihi lacrymæ meæ panes die ac nocte, dum dicitur mihi
quotidie, ubi est Deus tuus? Psal. xli. 4.
[1451] Illas noctes insomnes duxit in lacrymis, Deum deprecando, ut daret
illi reperire filium.
[1452] Indica, mihi ubi cubes, ubi pascas in meridie, ne vagari incipiam.
Cant. i. 6.
[1453] Lumen oculorum meorum, et ipse non est mecum. Psal. xxvii. 11.
[1454] Vehementer doluit, quia vehementer amabat. Plus doluit de ejus
amissione, quam aliquis martyr dolorem sentiat de animæ a corpore
separatione. Hom. infr. Oct. Ep.
[1455] Idcirco ego plorans, et oculus meus deducens aquas, quia longe est
a me consolator meus. Thren. i. 16.
[1456] Quale gaudium erit mihi, qui in tenebris sedeo, et lumen cœli non
video. Tob. vi. 11.
[1457] Tristabatur ex humilitate, quia arbitrabatur se indignam cui tam
pretiosus commissus esset thesaurus.
[1458] Quærebant eum, ne forte reliquisset eos. Ap. Corn. à Lap. in Luc.
2.
[1459] Fili, quid fecisti nobis sis? Pater tuus et ego dolentes
quærebamus te. Luc. ii. 48.
[1460] March. Diar. 30, Ott.
[1461] Vos non populus meus, et ego non ero vester. Os. i. 19.
[1462] Peccata vestra diviserunt inter vos et Deum vestrum. Isa. lxix. 2.
[1463] Ecce universa vanitas, et afflictio spiritus. Eccli. i. 14.
[1464] Perdit homo bovem, et post eum vadit: perdit ovem et sollicite eam
quærit; perdit asinum, et non quiescit. Perdit homo Deum, et comedit, et
bibit, et quiescit.
[1465] Dilectus meus mihi, et ego illi, qui pascitur inter lilia. Cant.
ii. 16.
[1466] Thren. iii. 25.
[1467] Miserere mei, Domine fili David, filia mea male a dæmone vexatur.
Matth. xv. 22.
[1468] Ignem veni mittere in terram, et quid volo, nisi ut accendatur.
Luc. xii. 49.
[1469] Omnes dolores mundi, si essent simul conjuncti, non essent tanti
quantus dolor gloriosæ Mariæ. Tom. iii. 5, 45.
[1470] Quanto dilexit tenerius, tanto est vulnerata profundius.
[1471] Imminente passione filii mei, lacrymæ erant in oculis meis, et
sudor in corpore præ timore. L. 1, Rev. c. 10.
[1472] Sine somno duxisti, et soporatis cæteris, vigil permansisti.
[1473] Plorans ploravit in nocte, et lacrymæ in maxillis ejus; non est
qui consoletur eam, ex omnibus charis ejus. Thren. i. 12.
[1474] Iisdem labiis mittit ad mortem quibus eum pronuntiaverunt
innocentem.
[1475] Et bajulans sibi crucem exivit in eum qui dicitur Calvariæ locum.
Joan. xix. 17.
[1476] Ex vestigiis filii mei cognoscebam incessum ejus; quo enim
procedebat, apparebat terra infusa sanguine. L. 4, c. 77.
[1477] Med. 6.
[1478] Et vidimus eum, et non erat aspectus. Isa. liii. 2.
[1479] Putavimus eum quasi leprosum. Isa. liii. 4.
[1480] Et quasi absconditus vultus ejus, et despectus, unde nec
reputavimus eum. Isa. liii. 3.
[1481] Deut. xxviii. 66.
[1482] Heu quo properas, quo venis mater! Cruciatu meo cruciaberis, et
ego tuo.
[1483] Tollebat et mater crucem suam, et sequebatur eum, crucifigenda cum
ipso. In Cant. 7.
[1484] Ut intelligas Christi crucem non sufficere sine tua.
[1485] Serm. 2, de Pass.
[1486] Ego non separabar ab eo, et stabam vicinior cruci ejus. L. 1, c. 6.
[1487] Cur ivisti, O Domina, ad Calvariæ locum? cur te non retinuit
pudor, horror facinoris?
[1488] Plane mater, quæ nec in terrore mortis filium deserebat. Serm. 3,
de Ass.
[1489] L. 1, Rev. c. 10, et l. 4, c. 70.
[1490] Quot læsiones in corpore Christi, tot vulnera in corde matris. Ap.
Bald. to. 1, p. 499.
[1491] O Domina, ubi stas? Numquid juxta crucem? Imo in cruce cum filio
cruciaris? Ap. Bald. tom. 1, p. 452.
[1492] Crux et clavi filii fuerunt et matris; Christo crucifixo
crucifigebatur et mater.
[1493] Quod in carne Christi agebant clavi, in Virginis mente affectus
erga filium.
[1494] Dum illi corpus, ista spiritum immolabat. To. 1, Serm. 31.
[1495] Ap. Bald. p. 456.
[1496] Volebat eum amplecti sed manus frustra protensæ in se complexæ
redibant. Ap. Bald. 463.
[1497] Torcular calcavi solus.... Circumspexi, et non est auxiliator;
quæsivi, et non fuit qui adjuvaret. Isa. lxiii. 3, 5.
[1498] Prætereuntes autem blasphemabant eum moventes capita sua. Matt.
xxvii. 39.
[1499] Si filius Dei es, descende de cruce.
[1500] Alios salvos fecit, seipsum non potest salvum facere.
[1501] Si rex Israel est, descendat nunc de cruce. Loc. cit.
[1502] Rev. l. 4, c. 70.
[1503] Deus, Deus meus, ut quid dereliquisti me? Matth. xxvii. 46.
[1504] Rev. l. 4, c. 70.
[1505] Repleta matre, ad filium redundaret inundatio amaritudinis. Hom.
in Ev. Stabat.
[1506] Stabam ego videns eum, ipse videns me, et plus dolebat de me quam
de se. Ap. Simisc. Cons. 28.
[1507] Juxta crucem stabat mater, vox illi non erat; moriebatur vivens,
vivebat moriens; nec mori poterat, quia vivens mortua erat. De Lament.
Virg.
[1508] Stupebant omnes qui noverant hujus hominis matrem, quod etiam in
tantæ angustiæ pressura silentium servabat.
[1509] Voluit eam Christus cooperatricem nostræ redemptionis adstare,
quam nobis constituerat dare matrem; debebat enim ipsa sub cruce nos
parere filios. Hom. 44, de Pass. Dom.
[1510] Maria mater mea, propter compassionem et charitatem facta est
mater omnium in cœlis et in terra. L. 1, c. 31.
[1511] Joan. xix. 26.
[1512] Idcirco resipuit bonus latro, quia B. Virgo inter cruces filii
et latronis posita, filium pro latrone deprecabatur; hoc suo beneficio,
antiquum latronis obsequium recompensans. Ap. Salm. to. 1, tr. 47.
[1513] Monum. Conv. Pec. ap. P. Sinisch. Sans. 16.
[1514] O vos omnes qui transitis per viam, attendite et videte, si est
dolor sicut dolor meus. Thren. i. 12.
[1515] Unus militum lancea latus ejus aperuit, et continuo exivit
sanguis, et aqua. Joan. xix. 34.
[1516] Rev. l. 2, c. 21.
[1517] Divisit Christus cum matre sua hujus vulneris pœnam, ut ipse
injuriam acciperet, mater dolorem.
[1518] Lancea quæ ipsius latus aperuit, animam Virginis pertransivit, quæ
inde nequibat avelli. De Lament. Virg.
[1519] Cum retraheretur hasta, apparuit cuspis rubea sanguine. Tunc mihi
videbatur quod quasi cor meum perforaretur, cum vidissem cor filii mei
charissimi perforatum. Rev. c. 10.
[1520] Non parvum miraculum a Deo factum est, quod B. Virgo tot doloribus
sauciata spiritum non exhalarit.
[1521] Tu mihi pater eras, tu frater, sponsus, meæ deliciæ, mea gloria,
tu mihi omnia eras.
[1522] Isa. xlvi. 8.
[1523] Ab ipso fuge ad ipsum, a judice ad redemptorem, a tribunali ad
crucem.
[1524] Ezech. xvi. 8.
[1525] Propterea vulneratum est cor Christi, ut per vulnus visibile
vulnus amoris invisibilis videatur. Serm. de pass. Dom.
[1526] Præ nimio amore aperuit sibi latus, ut præberet cor suum.
[1527] Filii hujus matris, ingredite um ipsa intra penetralia cordis Jesu.
[1528] Promt. Ex. V. Miser.
[1529] C. xxx. 21.
[1530] O vere Dei nate, tu nihi pater, tu mihi filius, tu mihi sponsus,
tu mihi anima eras! Nunc orbor patre, viduor sponso, desolor filio, uno
perdito filio omnia perdo. De Lam. V. Mar.
[1531] O quam libenter tunc posita fuissem viva cum filio meo, si fuisset
voluntas ejus! Rev. l. 1.
[1532] Animam cum corpore Christi contumulari Virgo vehementer exoptavit.
[1533] Vere dicere possum, quod sepulto filio meo quasi duo corda in uno
sepulchro fuerunt. Rev. l. 2, c. 21.
[1534] Ubi thesaurus vester est, ibi et cor vestrum erit. Luc. xii. 34.
[1535] Super ipsam potius, quam super Dominum plangebant.
[1536] Sorores Dominæ velaverunt eam tamquam viduam; cooperientes quasi
totum vultum.
[1537] Sine, Domina mea, sine me flere; tu innocens es, ego sum reus.
[1538] Dom infra oct Nat. s. 2.
[1539] Et tu, fili mi, cur mœrore conficeris, qui in mœrore meo toties me
consolatus es?
[1540] O Domina, quæ rapis corda hominum dulcore, nonne cor meum
rapuisti? O raptrix cordium, quando mihi restitues cor meum? Guberna
illud cum tuo, et in latere filii colloca. Tunc possidebo quod spero,
quia tu es spes nostra. S. Bernard. Med. in Salv. Reg. ap. s. Bon. Stim.
c. 19, part. 3.
[1541] Nunc, ergo filii, audite me; beati qui custodiunt vias meas. Prov.
viii. 33.
[1542] Dilectissimi Mariam colite quam amatis, quia tunc vere amatis si
imitari volueritis quam amatis. S. Hier. Serm. de Ass. ap. Lohn.
[1543] Alii sanctorum specialia opera exercuerunt; alius fuit castus,
alius humilis, alius misericors; sed B. Virgo datur in exemplum omnium
virtutum. Opusc. 8.
[1544] Talis fuit Maria ut ejus unius vitæ omnium disciplina sit. L. 2,
de Virg.
[1545] Sit vobis tanquam in imagine descripta virginitas vitaque Mariæ,
in qua refulget forma virtutis. Hinc sumatis exempla vivendi ... quid
corrigere, quid fugere, quid tenere debeatis. Loc. cit.
[1546] Humilitas est fundamentum custosque virtutem.
[1547] Vit. l. 6, c. 2, s. 11.
[1548] Et discite a me, quia mitis sum, et humilis corde. Matth. xi. 29.
[1549] Prima virtus in qua Virgo nata, et infans se singulariter
exercuit, fuit humilitas.
[1550] Ita modeste de se sentiebat, ut cum tot gratias haberet, nulli se
prætulit.
[1551] Vulnerasti cor meum, soror mea sponsa ... in uno crine colli tui.
Cant. iv. 9.
[1552] In uno crine, idest in nimia humilitate cordis tui. Iste est
crinis colli, humilis cogitatus.... Quid uno crine gracilius? In d. l.
Cant. 4.
[1553] Nolite, me considerare quod fusca sim, quia decoloravit me sol.
Cant. i. 6.
[1554] Appropinquans illi me nigram invenio.
[1555] Virgo continue habebat actualem relationem ad divinam majestatem,
et ad sui nihilitatem.
[1556] Pro firmo scias, quod me reputabam vilissimam et gratia Dei
indignam. Ap. S. Bon. de Vit. Christ.
[1557] Sicut nulla post filium Dei creatura tantum ascendit in gratiæ
dignitatem, sic nec tantum descendit in abyssum humilitatis. To. 2, Serm.
51, c. 3.
[1558] Matth. i. 19.
[1559] Benedicta tu in mulieres.... Et unde hoc mihi ut veniat mater
Domini mei ad me? Et beata quæ credidisti, &c. Luc. i. 42, 43, 44.
[1560] Ut quid enim ego me tantum humiliabam, aut promerui tantam
gratiam, nisi quia cogitavi et scivi nihil a me esse vel habere. Ideo
nolui laudem meam, sed solum datoris et creatoris. Rev. l. 2, c. 23.
[1561] O vere beata humilitas, quæ Deum hominibus peperit, paradisum
aperuit, et animas ab inferis liberavit. Serm. 35, de Sanctis.
[1562] Venisse Mariam mirabatur Elisabeth, sed magis miretur quod ipsa
non ministrari venerit, sed ministrare. Serm. de Nat. Virg.
[1563] C. 12.
[1564] Foris stabat, nec materna auctoritate sermonem interrupit, nec in
domum intravit ubi filius loquebatur.
[1565] Hi omnes erant perseverantes unanimitur in oratione cum
mulieribus, et Maria matre Jesu. Act. i. 14.
[1566] Merito facta novissima prima, quæ cum prima esset omnium, se
novissimam faciebat. Serm. Sup. Si. Mar.
[1567] Quid contemtibilius quam vocari fatua, omnibus indigere, omnibus
indigniorem se credere? Talis O filia, fuit humilitas mea, hoc gaudium
meum, hæc voluntas tota, qua nulli nisi filio meo placare cogitabam.
[1568] Rev. l. 1, c. 29.
[1569] Si non potes virginitatem, humilis, imitare humilitatem Virginis.
Ho. 1, Sup. Miss.
[1570] Ergo et tu, filia mea veni, et absconde te sub mantello meo: hic
mantellus humilitas mea est.
[1571] Nec humilitas mea proficit, nisi unusquisque studuerit eam
imitari. Ergo, filia mea, induere hac humilitate.
[1572] Agnoscit Virgo et diligit diligentes se, et prope est invocantibus
se; præsertim iis quos videt conformes sibi factos in castitate et
humilitate. In Salv. Reg.
[1573] Æmulamini hanc virtutem, si Mariam diligitis. Loc. cit.
[1574] Superat omnium creaturarum amores in filium suum.
[1575] Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo. Matt. xxii. 37.
[1576] Plene et perfecte in patria implebitur hoc præceptum; in via autem
impletur, sed imperfecte. 2, 2. q. 24, vid. a. 6, 8.
[1577] Aut aliquis implet hoc preceptum, aut nullus; si aliquis, ergo
beatissima Virgo. Super. Miss. c. 76.
[1578] Emmanuelis nostri puerpera in omni fuit virtutum consummatione
perfecta. Quis illud primum mandatum sic unquam implevit: Diliges Dominum
Deum tuum ex toto corde tuo? In ea divinus amor adeo concaluit, ut
qualiscumque defectus in eam incidere non posset. L. 2, de Em. c. 26.
[1579] Amor Christi Mariæ animam non modo confixit, sed etiam
pertransivit; ut nullam in pectore virginali particulam vacuam
relinqueret, sed toto corde, tota anima, tota virtute diligeret, et esset
gratia plena. Serm. 29, in Cant.
[1580] Cant. ii. 10.
[1581] Seraphim e cœlo descendere poterant, ut amorem discerent in corde
virginis.
[1582] Joan. iv. 16.
[1583] Totam eam incanduerat divinus amor, ita ut nihil esset mundanum
quod ejus violaret affectum, sed ardor continuus, et ebrietas profusi
amoris. Hier. aut. Sofron. Serm. de Ass.
[1584] Cant. viii. 6.
[1585] Ap. à Lap.
[1586] Mariam, velut ignis ferrum, Spiritus Sanctus totam ignivit; ita ut
in ea Spiritus Sancti flamma tantum videatur, nec sentiatur nisi tantum
ignis amoris Dei. De Ass. Or. 1.
[1587] Apoc. xii. 1.
[1588] Jure ergo Maria sole perhibetur amicta, quæ profundissimam divinæ
sapientiæ, ultra quam credi valeat, penetravit abyssum; ut quantum sine
personali unione creaturæ conditio patitur, luci illi inaccessibili
videatur immersa. Serm. in Sign. Magn.
[1589] Sicut magnus ignis effugat muscas, sic a sua inflammata charitate
dæmones pellebantur, quod non ausi sint illi appropinquare. To. 2, Serm.
61, a. 3.
[1590] Virgo principibus tenebrarum terribilis fuit, ut ad eam accedere,
eamque tentare non præsumserint, deterrebat eos flamma charitatis. P. c.
26, in Cant.
[1591] Actus perfectæ charitatis, quos B. Virgo habuit in hac vita,
innumerabiles fuerunt, quæ fere totam vitam in contemplatione transegit,
et tunc amoris actum frequentissime repetebat. To. 2, in 3, p. D. 18, S.
4.
[1592] Tamen ipsa gloriosissima Virgo de privilegio singulari continue et
semper Deum amabat actualiter. P. 2, Serm. 4, de Nat. Virg.
[1593] Adeo ut nec actio contemplationem minueret, et contemplatio non
desereret actionem. Serm. 1, de Nat. Virg.
[1594] L. 5, in Jul. c. 9.
[1595] L. 2, de Virg.
[1596] Prov. xxxi. 18.
[1597] Anima ejus libere tunc tendebat in Deum; unde illo tempore erat
perfectior contemplatrix, quam unquam fuerit alius dum vigilavit.
[1598] Cant. v. 2.
[1599] To. 2, Serm. 51, a. 3, c. 3.
[1600] Nihil unquam elegit nisi quod divina sapientia demonstrabat;
tantumque dilexit Deum, quantum a se diligendum existimabat. Loc. cit.
[1601] Credimus etiam sine præjudicio melioris sententiæ, B. Virginem in
conceptione filii Dei charitatem talem accepisse qualis et quanta percipi
poterat a pura creatura in statu viæ. L. de Laud. Virg. c. 96.
[1602] Hæc Virgo sua pulchritudine Deum a cœlis allexit, qui amore illius
captus est, et humanitatis nostræ nexibus irretitus. Conc. 5, in Nat. Dom.
[1603] O virtus Virginis matris! Una puella vulneravit et rapuit divinum
cor! To. 2, Serm. 61, a. 1, c. 4.
[1604] Adjuro vos, filiæ Jerusalem, si inveneritis dilectum meum, ut
nuncietis ei, quia amore langueo. Cant. v. 8.
[1605] L. 4, n. 306.
[1606] Quia tota ardens fuit, omnes se amantes eamque tangentes incendit,
et sibi assimilat.
[1607] Et hoc mandatum habemus a Deo, ut qui diligit Deum, diligat et
fratrem suum. 1 Joan. iv. 21.
[1608] Ferculum fecit sibi rex Salomon ... media charitate constravit
propter filias Jerusalem. Cant. iii. 9.
[1609] B. Virginis sinus fuit ferculum ferens verbum; ideoque media
charitate constratum propter filias Jerusalem quia Christus qui est ipsa
charitas, maximam charitatem B. Virgini aspiravit, ut ipsa ad illam
recurrentibus opem ferret.
[1610] Joan. ii. 3.
[1611] Luc. i. 39.
[1612] Sic Maria dilexit mundum, ut filium suum unigenitum daret.
[1613] O benedicta inter mulieres, quæ angelos vincit puritate et sanctos
superas pietate.
[1614] Quia magis nunc videt hominum miserias. Spec. c. 8.
[1615] Magna fuit erga miseros misericordia Mariæ adhuc exulantis in
mundo, sed multo major est regnantis in cœlo. Loc. cit.
[1616] Ex dulcedine Mariæ nullus est, qui non per eam, si petitur,
sentiat pietatem. Rev. l. c. 3, 30.
[1617] Nisi preces matris meæ intervenirent, non esset spes misericordiæ.
L. 6, c. 29.
[1618] Beatus homo qui audit me, et qui vigilat ad fores meas quotidie,
et observat ad postes ostii mei. Prov. viii. 34.
[1619] Nulla res est quæ Virginis benevolentiam conciliat, ac
misericordia.
[1620] Estote misericordes, sicut et pater vester misericors est. Luc.
viii. 36.
[1621] Estote misericordes sicut et mater vestra misericors est.
[1622] Date et dabitur vobis; eadem quippe mensura qua mensi fueritis,
remetietur vobis. Luc. vi. 38.
[1623] Pietas autem ad omnia utilis est, promissionem habens vitæ, quæ
nunc est, et futuræ. 1 Tim. iv. 8.
[1624] Fœneratur Domino qui miseretur pauperi.
[1625] Si Deo fœneratur is ergo nobis debitor est.
[1626] Ego mater pulchræ dilectionis, et timoris, et agnitionis, et
sanctæ spei. Eccli. xxiv. 24.
[1627] Quod Heva ligavit per incredulitatem, Maria solvit per fidem.
[1628] Crediderat Heva serpenti, Maria Gabrieli; quod illa credendo
deliquit, hæc credendo delevit.
[1629] Fides Mariæ cœlum aperuit, cum angelo nuncianti consensit.
[1630] Sanctificatus est enim vir infidelis per mulierem fidelem. 1 Cor.
vii. 14.
[1631] Hæc est mulier fidelis, per cujus fidem salvatus est Adam vir
infidelis et tota posteritas.
[1632] Beata quæ credidisti quoniam perficientur ea, quæ dicta sunt tibi
a Domino. Luc. i. 45.
[1633] Beatior Maria percipiendo fidem Christi, quam concipiendo carnem
Christi.
[1634] Stabat mater fide elevata, quam de Christi divinitate fixa
retinuit.
[1635] Non extinguetur in nocte lucerna ejus. xxxi. 18.
[1636] Torcular calcavi solus, et de gentibus non est vir mecum. lxiii. 3.
[1637] Dicit vir propter Virginem, in qua nunquam fides defecit.
[1638] Gaude, Maria Virgo, cunctas hæreses sola interemisti inuniverso
mundo. Ant. 1, Noct. 3.
[1639] Vulnerasti cor meum, soror mea, sponsa ... in uno oculorum tuorum.
Cant. iv. 9.
[1640] Per oculos fidem designat, qua Dei filio Virgo maxime complacuit.
[1641] Ille vero credit, qui exercet operando quod credit.
[1642] Dicis, credo, fac quod dicis, et fides est.
[1643] Justus autem meus ex fide vidit. Hebr. x. 38.
[1644] ii. 20.
[1645] Mihi autem adhærere Deo bonum est; ponere in Domino Deo spem meam.
Psal. lxxii. 28.
[1646] Quæ est ista quæ ascendit de deserto, deliciis affluens innixa
super dilectum suum? Cant. viii. 5.
[1647] Ascendit de deserto, scilicet de mundo, quem sic deseruit, et
tamquam desertum reputavit, ut ab ipso omnem suum averterit affectum.
Innixa super dilectum suum, nam non suis meritis, sed ipsius innitebatur
gratiæ, qui gratiam tribuit. Ap. Cornel. in Cant. viii. 5.
[1648] Matth. i. 19.
[1649] B. Virgo autem noduit ultro secretum hoc Josepho pandere, ne
sua dona jactare videretur, sed Dei curæ idipsum resignavit certissime
confidens, Deum suam innocentiam et famam tutaturum.
[1650] Et reclinavit eum in præsepio, qua non erat eis locus in
diversorio. Luc. ii. 7.
[1651] Qui consurgens accepit puerum, et matrem ejus nocte, et secessit
in Ægyptum. Matth. ii. 14.
[1652] Quid mihi et tibi est mulier, nondum venit hora mea. Joan. ii. 4.
[1653] Phil. iv. 13.
[1654] Eccli. xxiv. 24.
[1655] Inter omnia certamina duriora sunt prælia castitatis, ubi
quotidiana est pugna et rara victoria.
[1656] Virgo virginum, quæ sine consilio, sine exemplo munus virginitatis
Deo obtulit, et per sui imitationem omnes virgines germinavit. Mar. p. 29.
[1657] Psal. lxiv. 15.
[1658] O Virgo quis te docuit Deo placere virginitate, et in terris
angelicam ducere vitam. Hom. 4. Sup. Miss.
[1659] Christus matrem virginem elegit, ut ipsa omnibus esset exemplum
castitatis. Ap. Parav. p. 2, c. 1.
[1660] Cant. i. 9.
[1661] Cant. ii. 2.
[1662] Omnes aliæ virgines spinæ fuerunt vel sibi vel aliis; B. Virgo nec
sibi, nec aliis.
[1663] Id. S. Dio.
[1664] Ap. Par. loc. cit.
[1665] Tu dicis Mariam virginem non permansisse? Ego mihi plus vindico,
etiam ipsum Joseph virginem fuisse per Mariam. L. adv. Helvid.
[1666] Quomodo fiet istud, quoniam virum non cognosco? Luc. i. 34.
[1667] Qui castitatem servavit, angelus est, qui perdidit, diabolus.
[1668] Matth. xxii.
[1669] Nunquam Maria tantam gratiam invenissit, nisi cibo temperatissima
fuisset; non enim se compatiuntur gratia et gula.
[1670] Cant. v. 5.
[1671] Prov. xi. 15.
[1672] Mansit autem Maria cum illa quasi mensibus tribus; et reversa est
in domum suam. Elisabeth autem impletum est tempus pariendi, et peperit
filium. Cap. i. 56.
[1673] Et ut scivi quoniam aliter non possem esse continens nisi Deus det
... aii Dominum, et deprecatus sum ilium. Sap. viii. 21.
[1674] Ap. S. Bon. de Vit. Chr. c. 3.
[1675] Propter vos egenus factus est, cum esset dives, et illius inopia
vos divites essetis. 2 Cor. viii. 9.
[1676] Si vis perfectus esse, vende quæ habes, et da pauperibus ... et
veni, sequere me. Matth. xix. 21.
[1677] Ap. Parav. p. c. 2.
[1678] A principio vovi in corde meo nihil unquam possidere in mundo. L.
1, c. 10.
[1679] Aurum sibi oblatum a magis non modicum, prout decebat eorum regiam
majestatem, non sibi reservavit, sed pauperibus per Joseph distribuit.
Ap. Par. loc. cit.
[1680] Pro filio ... deferet agnum. xii. 6.
[1681] Et ut darent hostiam secundum quod dictum est in lege Domini, par
turturum aut duos pullos columbarum. Luc. ii. 24.
[1682] Omnia quæ habere potui dedi indigentibus, nihilque nisi cibum
tenuem et vestitum reservavi. Rev. l. 1, c. 10.
[1683] Ap. auct. Vit. Mar. L. 5, c. 13.
[1684] Beati pauperes spiritu quoniam ipsorum est regnum cœlorum. Matth.
v. 3.
[1685] Amorem tui solum cum gratia tua mihi dones, et dives sum satis.
[1686] Pauper multum consolari potest de paupertate Mariæ, et de paupere
Christo.
[1687] Et exultavit spiritus meus in Deo salutari meo.
[1688] O vera ancilla, quæ neque dicto, neque facto, neque cogitatu
unquam contradixit Altissimo, nihil sibi libertatis reservans, sed per
omnia subdita Deo. Conc. de Annunc.
[1689] Luc. i. 48.
[1690] Sicut Heva inobediens et sibi et universo generi humano causa
facta est mortis; sic et Maria Virgo obediens et sibi et universo generi
humano facta est causa salutis. Ap. Parav. p. 2, c. 11.
[1691] In B. Virgine nullum fuit omnino retardativum, proinde rota
volubilis fuit secundum omnem Spiritus Sancti motu. To. 3, Serm. 11, a.
2, c. 1.
[1692] Virgo semper habuit continuum aspectum ad Dei beneplacitum, et
ferventem consensum. To. 2, s. 41, a. 3, c. 2.
[1693] Anima mea liquefacta est, ut dilectus meus locutus est. Cant. v. 6.
[1694] Anima mea liquefacta est per incendium charitatis, parata instar
metalli liquefacti decurrere in omnes modulos divinæ voluntatis.
[1695] Ne Virgini subtrahatur occasio exercendi actum obedientiæ ad quem
erat paratissima.
[1696] Parata enim stetit, si deesset manus percussoris. Ap. Parav. p. 2,
c. 12.
[1697] Beatus venter qui te portavit.... Quinimmo beati qui audiunt
verbum Dei, et custodiunt illud. Luc. xi. 28.
[1698] Et inde quidem beata, quia Verbi incarnandi ministra facta est;
sed inde multo beatior quia ejusdem semper amandi custos manebat æterna.
C. 40, in Luc.
[1699] March. Diar. della Mad.
[1700] Rev. l. 6, c. 11.
[1701] Qui vos audit me audit; et qui vos spernit, me spernit. Luc. x. 16.
[1702] Pro obedientia mea tantam potestatem obtinui, quod nullus tam
immundis peccator, si ad me cum emendatione proposito convertitur et cum
corde contrito, non habebit veniam.
[1703] In patientia vestra possidebitis animas vestras. Luc. xxi. 19.
[1704] Sicut rosa crescere solet inter spinas; ita hæc venerabilis Virgo
in hoc mundo crevit inter tribulationes. Serm. Ang. c. 10.
[1705] Maria facta est mater nostra, quos genuit filio compatiendo.
[1706] Quid utilius ad vitam, vel majus ad gloriam, quam patientia?
[1707] 2, 6.
[1708] Jac. i. 4.
[1709] Post hæc vidi turbam magnam ... et palmæ in manibus eorum. Apoc.
vii. 9.
[1710] Nos sine ferro martyres esse possumus, si patientiam custodiamus.
[1711] Momentaneum, et leve tribulationis nostræ ... æternum gloriæ
pondus operatur in nobis. 2 Cor. iv. 17.
[1712] Luc. xviii. 1.
[1713] Maria exemplum dedit quod oportet sequi, et non deficere. Spec. c.
4.
[1714] Sup. Miss. 80.
[1715] Surgebam semper in noctis medio et pergebam ante altare templi, et
ibi petitiones meas præsentabam. V. Ap. S. Bon. de Vit. Chr. c. 3.
[1716] Loca dominicæ nativitatis, passionis, sepulturæ frequenter
visitabat.
[1717] Nulla unquam inordinata affectio, nec distractio mentem Virginis
a contemplationis lumine revocavit nec occupatio ulla exterior. De Laud.
Virg. l. 2, art. 8.
[1718] Ecce Virgo concipiet, et pariet filium, et vocabitur nomen ejus
Emmanuel. C. vii. 1.
[1719] Merito solitudinis quam ipsa summe diligebat. L. 1, c. 6.
[1720] Nunquam exibat e domo, nisi quando ibat ad templum; et tunc ibat
tota composita, semper habens oculos suos ad terram. Serm. in Virg. Nat.
[1721] In proposito erat hominum fugere frequentias, vitare colloquia.
[1722] Cant. i. 9.
[1723] Turtur est solivaga, et signat mentis virtutem unitivam. Ap. S.
Bon. Dist. 7.
[1724] Cant. iii. 6.
[1725] ii. 14.
[1726] O solitudo, in qua Deus cum suis familiariter loquitur, et
conversatur!
[1727] Silentium, et a strepitu quies cogit cœlestia meditari.
[1728] Transite ad me omnes qui concupiscitis me, et a generationibus
meis implemini. Eccli. xxiv. 26.
[1729] Nec primam similem visa est, nec habere sequentem. Sola sine
exemplo placuisti fœmina Christo. Sedulius.
[1730] Cum sit magnificentissima, solet maxima pro minimis reddere. Or.
2, de Dorm. Virg.
[1731] Opusc. c. 23.
[1732] Ep. 129.
[1733] Qui tenuerit Mariam perseveranter, hic beatus erit in spe, quia
omnia optata ei succedent. L. 2, p. 48.
[1734] Salutate eam angelica salutatione, quia vocem hanc audit valde
libenter. Serm. 31, ad Nov.
[1735] March. 20, Aug.
[1736] Libenter nos salutat cum gratia, si libenter salutamus cum Ave
Maria. Auriem. Aff. Scam. tom. 1, c. 6.
[1737] Si quis veniat ad matrem Domini dicens, Ave Maria, numquid poterit
ei gratiam denegare?
[1738] Serm. 1, ad Nov.
[1739] To. 2, tr. 6, prat. 2.
[1740] Loc. cit.
[1741] Ap. Viva. de Ind. s. ult.
[1742] Loc. cit.
[1743] Ap. Maracci. p. 25.
[1744] To. 2, tr. 6, prat. 6.
[1745] Venite, comedite panem meum, et bibite vinum quod miscui vobis.
[1746] At the end of the book will be found two formulas of this
dedication; one for a single person, and the other for a family.
[1747] To. 1, c. 8.
[1748] Per illud triste Sabbatum stetit in fide, propterea aptissime S.
Ecclesia diem Sabbati per totum anni circulum celebrare consuevit. L. 2,
de Pass.
[1749] Ap. Auriem. l. c.
[1750] No. 75.
[1751] To. 2, tr. 6, p. 4.
[1752] In Marc. c. 5, n. 10.
[1753] Accipe, fili dilectissime, hoc tui ordinis scapulare, meæ
confraternitatis signum, tibi et cunctis Carmelitis privilegium; in quo
quis moriens æternum non patietur incendium. Ap. Lez. l. cit.
[1754] C. 8, s. 2.
[1755] Confessor pro viribus suadebit, ut alicui societati pœnitentes
adscribantur. Act. Med. to. 1, c. 6, 58.
[1756] Turris David, mille clypei pendent ex ea, omnis armatura fortium.
Cant. iv. 4.
[1757] Memorare novissima tua, et in æternum non peccabis. Eccli. vii. 40.
[1758] Desolatione desolata est omnis terra, quia nullus est qui
recogitet corde. Jer. xii. 11.
[1759] Joan. x. 27.
[1760] Joan. xvi. 24.
[1761] Si duo ex vobis consenserint super terram, de omni re, quamcumque
petierint, fiet illis a Patre meo. Matth. xviii. 19.
[1762] Multi minimi, dum congregantur unanimes, fiunt magni; et multorum
preces impossibile est non audiri.
[1763] Tamquam antidotum quo liberemur a culpis quotidianis, et a
peccatis mortalibus præservemur. Sess. 13, c. 2.
[1764] Sap. vii. 11.
[1765] Ap. Sarn. d. Congr. p. 1.
[1766] Prov. xxxi. 21.
[1767] To. 2, c. 4.
[1768] To 2, pr. 5.
[1769] Ap. P. Pepe. to. 5, Lez. 235, in fin.
[1770] Hic est filius meus Eberardus, qui nihil mihi unquam negavit.
[1771] P. Auriem. to. 1, c. 12.
[1772] Sess. 22, c. 3.
[1773] Ut illis proficiat ad honorem, nobis autem ad salutem.
[1774] 1 Barry, Pa. Ap.
[1775] Append. Indulg. in calce Trut. s. ult.
[1776] Serm. 61.
[1777] Domina dic pro nobis filio tuo, vinum non habent. Calix hujus vini
inebrians quam præclarus est! Inebriat amor Dei ad contemptum mundi;
calefacit, facit fortes, somnolentes ad temporalia, et ad invisibilia
promptos. S. Bern. aut quisquis est auctor in Salv. Reg. Serm. 4.
[1778] Tu es ager plenus, plena virtutum, plena gratiarum. Tu processisti
ut aurora lucida, et rubicunda; quia superatis originalibus peccatis in
utero matris, nata es lucida cognitione veritatis, et rubicunda amore
virtutis; nihil omnino inimicus proficit in te, eo quod mille clypei
pependerunt ex te, omnis armatura fortium; nihil est enim virtutis quod
ex te non resplendeat, et quicquid singuli habuere sancti, tu sola
possedisti. Ibid.
[1779] O Domina nostra, mediatrix nostra, advocata nostra, tu filio
nos commenda. Fac, o benedicta, per gratiam quam meruisti, ut qui, te
mediante, dignatus est fieri particeps nostræ infirmitatis et miseriæ, te
quoque intercedente, participes nos faciat beatitudinis et gloriæ suæ.
Ibid.
[1780] To. 2, tr. 6, prat. 20.
[1781] L. 3, de Deip. c. 18.
[1782] Annal. Soc. 1650, Ap. Auriem. Aff. Scamb. t. 3, c. 7.
[1783] Ann. Marian. 1505.
[1784] Bonif. Hist. Virg. c. 6.
[1785] In Vit. p. Aut. de Collel. c. 32, s. 5.
[1786] Paciucch. in Sal. Ang. Exc. 4, No. 10.
[1787] Bonif. l. 4, c. 4, ex. B. Alan. etc.
[1788] Diotall. to. 2, Dom. 2, Quinquag.
[1789] Ap. Auriem. to. 2, c. 11.
[1790] Cartag. to. 4, l. ult. s. 114. Let any one who wishes for other
examples of the power of the Rosary, read those at the end of the first
vol. of the above-mentioned work, pages 68, 92, 133, 262, 302.
[1791] Theoph. Rayu. de S. Lacr. c. 15.
[1792] Cantiprat. l. 3, c. 19, p. 18.
[1793] Bovio esempio di. S. S. Verg. to. 3, Es. 9.
[1794] Ann. Marian. 1618.
[1795] Appr. Auriem. to. 1, c. 7.
[1796] Bovio. to. 5, Es. 7.
[1797] Cesar. l. 3, c. 33.
[1798] Spec. Ex. B. num. 69. et Crass, to. 2, tr. 6, pr. I.
[1799] Bolland. 15, Maji.
[1800] Ap. Crass. to. 2, tr. 6, p. 1.
[1801] Tesoro del Rosar. l. 4, Mir. 17, Diotall. to. 1, Agg. Es. 7.
[1802] Crass. to. 2, tr. 6, pr. 14.
[1803] Crass. loc. cit.
[1804] Ann. Cisterc. an. 1151, c. 5, et Bov. to. 5, Es. 6.
[1805] V. P. Aur. to. 2, ex. c. 4.
[1806] Auriem. to. 2, c. 6.
[1807] Aur. c. 5.
[1808] Ann. Congr. an. 1598.
[1809] Lecnero. Sodal. Parth. l. 3, c. 3.
[1810] Ann. Soc. 1550.
[1811] Auriem, to. 2, c. 7.
[1812] Ibid.
[1813] Ann. Marian. 19 Jul.
[1814] Barri. Par. ap. c. 2.
[1815] Patr. Menol. 18 Settembre.
[1816] Andrado del Battes. di. n. Don. e il. P. Rho. Sab. Es. 71.
[1817] An. Soc. ap. Auriem. to. 2, c. 1.
[1818] Chronic. Cisterc.
[1819] Chron. Min. 104, l. 5, c. 25.
[1820] Chron. Dul. to. 1, del Labbeo. e il P. Rho. es. 27.
[1821] P. Andrad. l. 2. Imit. della. V. c. 23.
[1822] P. Rho. Sab. Es. 42.
[1823] P. Sinisc. Mart. di Mar. Cons. 38.
[1824] In Vita. B. Bern. Tolom.
[1825] Spec. Ex. V. B. Maria, Ex. 10.
[1826] Giac. di Vorag. in Fest. Ass. et Spec. Ex. 31.
[1827] Patrign. Men. 8 lug.
[1828] Eus. Nier. Troph. Mar. l. 2, c. 14.
[1829] Job. Clictov. in Serm. Conc.
[1830] Spec. Ex. verb. Laborare. Ex. 7.
[1831] S. Ans. in ep. ap. Auriem. to. 1, c. 8.
[1832] Prato. Fior. l. 3, Es. 105.
[1833] Andr. nel suo Itin. Grad. 7, ap. Bov. to. 4, Esemp. 5.
[1834] Cæsarius. l. 7, Dial. c. 24.
[1835] Sigon de Reb. It. ap. Diotall. to. 2, in fin. Ex. 4.
[1836] Discep. Promt. Ex. 83.
[1837] P. Allozza. Ciel. Stell. di Mar. l. 3, c. 5, Es. 60.
[1838] Chron. Ord. ap. Aur. to. 2, c. 6.
[1839] Aur. to. 2, c. 6.
[1840] Ann. Min. ap. Aur. to. 1, c. 4.
[1841] P. Rho. Sab. della B. l. Es. 75.
[1842] St. Greg. l. 4, Dial. c. 17.
[1843] Jos. Mar. Barchius, in Vita.
[1844] Spec. Ex. verb. B. Virg. Ex. 3.
[1845] Chron. Verdun. ap. P. Rho.
[1846] Cantip. l. 2, c. 29, p. 6.
[1847] S. Gregor. Dial. l. 1, c. 9.
[1848] An. Soc. 1656, ap. Aur. to. 2, c. 6.
[1849] P. Sinisc. Mart. di Mar. Cons. 15.
[1850] In Vita.
[1851] Cantiprat. l. Apum. ap. Sin. Cons. 9.
[1852] P. Tausc. de SS. Mar. del. l. 2, c. 26.
[1853] Ann. Ord. Serv. Cen. 2, l. 4, c. 13.
[1854] In Vita et ap. Bov. to. 4, Ex. 36.
[1855] P. Recup. de Sign. Fruct. Sign. 12.
[1856] Rossign. Pieta Osseg.
[1857] In Vita.
[1858] Franc. Lelli in Vita.
[1859] Menol. Cist. ai Santi d’Agosto.
[1860] Surius die 22, Aprilis.
[1861] Mater pete quod vis a me; non enim potest esse inanis petitio tua.
Tu nihil mihi negasti in terris; ego nihil tibi negabo in cœlis.
[1862] Omnia dona et gratiæ quibus vult, quando vult, et quomodo vult per
ipsius manus dispensantur.
[1863] Mecum sunt divitiæ ut ditem diligentes me. Prov. viii. 18, 21.
[1864] Tanta erat Mariæ gratia, ut si quis inviseret, integritatis
insigne donum conferret.
[1865] Cant. ii. 2.
[1866] Cant. iv. 7.
[1867] Ex quo facta sum coram eo quasi pacem reperiens.
[1868] Cant. iv. 1.
[1869] Cant. vi. 8.
[1870] Tanta est perfectio Virginis, ut soli Deo cognoscenda reservetur.
[1871] Tuam enim gloriam Creator existimat esse propriam.
[1872] Qui elucidant me vitam æternam habebunt. Offic. in Concep. B. Virg.
[1873] Honorantes eam in hoc sæculo, honorabit in futuro.
[1874] Accedis non rogans, sed imperans; nam filius nihil negans, honorat.
[1875] Sileat misericordiam tuam, si quis te invocatam meminerit defuisse.
[1876] In te, Domina, peccant non solum qui tibi injuriam irrogant, sed
etiam qui te non rogant.
[1877] Beatus homo qui audit me et vigilat ad fores meas quotidie. Prov.
viii. 34.
[1878] Qui operantur in me non peccabunt, ... qui elucidat me vitam
æternam habebunt. Eccli. xxiv. 30, 31.
[1879] In me gratia omnis viæ et veritatis; in me omnis spes vitæ et
virtutis ... transite ad me omnes. Eccli. xxiv. 25, 26.
[1880] vi. 31.
[1881] Quare vincula? Nisi quia serves suos ligat, ne discurrant per
campos licentiæ.
[1882] Nativitas tua sancta Dei genitrix gaudium annunciavit universo
mundo.
[1883] Redempturus humanum genus universum pretium contulit in Maria, ut,
si quid salutis in nobis est, ab illa noverimus redundare.
[1884] Quinimmo beati qui audiunt verbum Dei, et custodiunt illud! Luc.
xi. 28.
[1885] Et exultavit spiritus meus in Deo salutari meo.
[1886] iv. 12.
[1887] Rosa rubicunda per Dei et proximi charitatem; nam igneus color
charitatem denotat.
[1888] Unam solam in cœlis fatemur esse solicitam.
[1889] Collum tuum sicut turris David; mille clypei pendent ex ea, omnis
armatura fortium. Cant. iv. 4.
[1890] Sicut Sion locus erat eminentissimus, sic B. Virgo altissima.
[1891] Psal. lxxxvi. 2.
[1892] Cant. vii. 4.
[1893] Per Virginem a capite Christo vitales gratiæ in ejus corpus
mysticum transfunduntur.
[1894] Sicut turris eburnea, Deo amabilis, diabolo terribilis.
[1895] Nihil erat in templo quod non auro tegeretur; nihil erat in
Virgine quod non sanctitate plenum esset.
[1896] Prov. ix. 1.
[1897] Domus Dei cujus tanta est abundantia, quod nostram potest replere
inopiam.
[1898] Nullus potest intrare in cœlum, nisi per Mariam, tamquam per
portam.
[1899] In Missa. B. V.
[1900] Sicut per stellam maris navigantes diriguntur ad portum, sic per
Mariam homines diriguntur ad cœlum.
[1901] Ne avertas oculos a fulgore hujus sideris, si non vis obrui
procellis.
[1902] Ipsam sequens, non devias; ipsa protegente non metuis, ipsa
propitia, pervenis.
[1903] Qui invenerit me, inveniet vitam, et hauriet salutem a Domino.
Prov. viii. 35.
[1904] Refugium tutissimum a qua nullus peccator despicitur. Omnes
peccatores excipit, nec moram in hoc facit.
[1905] Civitas refugii omnium ad eam confugientium.
[1906] Peccatorem toti mundo despectum materno affectu complecteris, nec
deseris quousque miserum judici reconcilias.
[1907] Quis post filium tuum curam gerit generis humani, sicut tu? Quis
ita nos defendit in nostris afflictionibus?
[1908] Non reperitur aliquis sanctorum ita compati infirmitalibus
nostris, sicut mulier hæc, B. Virgo Maria.
[1909] Auxilium promptum et paratum christianorum, eripiens nos a
periculis.
[1910] Cant. vi. 3.
[1911] Ave, gratia plena: Dominus tecum, benedicta tu in mulieribus. Luc.
i. 28.
[1912] Luc. i. 29.
[1913] Ne timeas Maria, invenisti enim gratiam apud Deum.
[1914] Ecce concipies in utero et paries filium et vocabis nomen ejus
Jesum.
[1915] Ecce ancilla Domini fiat mihi secundum verbum tuum.
[1916] i. 39.
[1917] Benedicta tu in mulieres, et benedictus fructus ventris tui.
[1918] Et unde hoc mihi, ut veniat mater Domini mei ad me?
[1919] Ut audivit salutationem Mariæ Elisabeth, exultavit infans in utero
ejus, et repleta est spiritu sancto Elisabeth. Luc. i. 41.
[1920] Exaltata est sancta Dei genitrix super choros angelorum ad
cœlestia regna.
[1921] Quæ est ista quæ progreditur quasi aurora consurgens? Cant. vi. 9.
[1922] Nativitas tua, Dei genitrix virgo, gaudium annuntiavit universo
mundo, ex te enim ortus est sol justitiæ, qui donavit nobis vitam
sempiternam.
[1923] Plenus aquæductus, ut accipiant ceteri de ejus plenitudine.
[1924] Colos. i. 15.
[1925] Prov. viii. 22.
[1926] Sinisc. in. fin. prat. 3, p. 8.
[1927] App. Crass, tom. 2, sec. 4.
[1928] Ex offic. præd. et Diar. 7, mart.
[1929] Blosius or. ad B. V.
[1930] S. Bern. aut quisq. est auctor sup. Salv. Reg. Serm. 2.
[1931] Loc. cit. Serm. 3.
[1932] In Salv. Reg. S. Bon. Stim. c. 19, p. 3.
[1933] Loc. cit.
[1934] Sup. Salv. Reg.
INDEX.
APPELLATIONS OF MARY—
Queen of mercy, 27
Compassionate mother, 45
Loving mother, 51
Our life, 80
Breath of Christians, 83
Terror of Hell, 104
Our hope, 115
Magnet of hearts, 233
Debtor to sinners, 234
Throne of divine mercy, 248
Ladder and vehicle to Heaven, 278
Throne of grace, 300
Celestial vessel, 347
Inclosed garden, 358
Channel of mercies, 388
Treasurer of graces, 437
Numerous, of Mary, 439
Dispensatrix of graces, 440
Finder of grace, 442
DEDICATION of one’s self to Mary, 778
of a family to Mary, 779
EXAMPLE—
Of the mercy of Mary towards a great sinner, 36
William Elphinstone, converted from heresy, 48
How Mary rewards the love of a poor shepherdess, 64
Compassion of Mary towards penitent sinners, 76
Helen, a sinner, converted by the devotion of the Rosary, 87
Mary of Egypt, 98
How Mary consoled a poor woman in death, 112
How Mary rewarded a devoted servant, 123
Mary the advocate of sinners, 139
St. Francis de Sales and his devotion to Mary, 151
Arnold, the canon, who invoked Mary in death, 165
A youth rescued by Mary from the power of the devil, 182
Theophilus also rescued by Mary, 196
A criminal who received pardon on invoking Mary, 212
Beatrice of Fontebraldo, 224
Benedetta of Florence, 237
Daily devotion to Mary saves a certain sinner, 251
Two students of Flanders, 264
Alexander of Aragona, 273
A Cistercian to whom Mary appeared, 287
Mary—mercy rather than justice, 301
A girl rescued from the devil by one letter of the name of Mary,
318
A man converted by a picture of Mary the Immaculate, 368
The judgment of our Lord against Udo, bishop, 389
Appearance of infant Jesus to a nun, 407
A youth rescued from sin by devotion to Mary, 432
Two religious rescued by Mary in a wood, 453
An abandoned sinner saved by the Scapular, 471
The death of St. Stanislas Kostka, 492
One who lost his sight by a vision of Mary, 512
A sinner saved by pity for the Dolors of Mary, 534
A sinner saved by a vision of the swords of Mary’s sorrow, 544
A nun who had a vision of the flight of Jesus, 551
A sinner saved by a vision of the sword of sorrow, 559
Revelation of Jesus to Diomira, a nun, 566
A youth rescued from the devil by the Scapular, 575
A sinner saved by a sermon on the mercy of God, 584
A person freed from scruples by devotion to the Dolors of Mary,
591
Examples, various additional, 679
JESUS, King of Justice, 28
and Mary, invocation to, by St Bonaventure, 122
and Mary, invocation of the names of, dispels demons, 163
found only through Mary, 181
a debtor to Mary, 200
promises special graces to those devoted to the name of Mary, 314
MARY, her regal title, 24
queen of mercy, 27
invocation to, by St. Gregory of Nicomedia, 33
confidence in, 34
recourse to, 35
our mother, 39
the joy she gives her children, 47
her sacrifice of her Son, 54
love of, on account of our redemption by Jesus, 56
concern of, for the human race, 57
love of, for those who love her, 58
devotion of Leonard the Dominican to, 59
examples of love to penitent sinners, 68
invocation to, of penitent sinners, 75
St. Andrew Avellino, example of her help in death, 103
the sweetness of her servants in death, 107
Adolphus, Count of Alsace, consoled in death by, 109
our hope, as our intercessor, 116
obtains all things for her servants, 120
Christians encouraged to invoke her, 121
hope and refuge of sinners, 128
invocation of St. Bernard to, 136
hope of the despairing, 138
readiness of, to aid her servants, 143
readiness of, to aid sinners, 146
anticipates the prayers of her servants, 147
the marriage of Cana a proof of her readiness, 148
the dispenser of favors, rather than Jesus, 149
her power over evil spirits, 159
invocation of the name of, powerful at death, 163
the channel of all graces, 171
invocation of, both useful and necessary, 180
called by the Church, “Our hope”, 194
the maternal authority of, with God, 201
the miracle at Cana, a proof of the influence of, 205
the wishes of, always granted by her Son, 207
prayers of, always heard, 209
glories in the title of advocate of sinners, 218
reasons for confidence in, 221
invocation to, as mother of our Judge, 236
narration of two sinners saved by devotion to her, 245
all things to all men, 246
offended by those who do not invoke her, 247
a faithful servant of, cannot be lost, 254
hateful to the devil, 258
souls devoted to, hateful to the devil, 260
obtains restoration of certain sinners to life, 262
servants of, secure of paradise, 280
devotion to, a sign of salvation, 285
protection of, refuge in danger, 286
mercy of unceasing, 294
full of grace and mercy, 298
protection of, very powerful, 299
worthy mother of the Saviour, 349
redeemed by the Holy Spirit at her conception, 355
greatly beloved by the Holy Spirit, 359
certainly free from original sin, 361
the Feast of her Immaculate Conception, 366
born a saint, 371
creation of her soul, greatest work of God, 372
her graces surpass those of saints and angels united, 373
her graces proportioned to her dignity, 374
nature of her grace explained, 375
prophecy of David applied to, 377
prophecy of Isaias applied to, 378
as mediatrix, must be sanctified from her birth, 379
had use of reason at the first moment of her existence, 384
used all her graces in the service of God, 385
her increase in grace, 386
offering of herself in the temple, 393
promptness of her offering, 394
quits her parents to serve God in the temple, 396
journey of, to Jerusalem, 397
completeness of her devotion to God, 399
holy life of, in the temple, 401
details of her life in the temple, 402
supplications of, in the temple, 405
the delight of God, 406
exaltation of, as mother of God, 410
humility of, draws the Word from Heaven, 412
disturbed by the praises of the Angel, 413
unsuspicious of the dignity awaiting her, 414
humility of, in her answer to the Angel, 416
privileges of, increase her humility, 418
especially beloved of God for her humility, 419
her close union with God, 424
nature of the union of God with her, 425
nature of her dignity, 427
graces bestowed on, in consequence of her dignity, 429
superior to all creatures, 431
visit of, brought grace to Elizabeth and John, 438
grace easily found through her, 445
vision of, to sister Villani, 446
charity of, in her visit to Elizabeth, 447
certainty of procuring grace through her, 452
her offering of her Son in the temple, 458
by this offering consents to his death, 460
understands the prophecies of this sacrifice, 461
firmness of, in this sacrifice, 463
cost to, of this sacrifice, 466
mother of the redeemed by her sufferings, 469
through her only we receive our Lord, 470
death of, 475
death of happy because she was detached from the world, 477
death of happy from peace of conscience, 478
death of happy from certainty of salvation, 480
circumstances of, after the death of her Son, 482
death of, announced to her by St. Gabriel, 484
takes leave of the apostles and disciples, 486
directions of, to the apostles and St. John, 487
death of, described, 490
assumption of, a season of rejoicing, 496
Jesus comes to take her to Heaven, 499
entrance of, into Heaven, 501
glory of, in Heaven, 505
martyrdom of, 516
length of her martyrdom, 517
greatness of her martyrdom, 522
unlike other martyrs, suffered without alleviation, 526
suffered in proportion to her love of Jesus, 529
graces promised to those devoted to her dolors, 534
MEDITATIONS—
For the Feast of Purification, 749
For the Feast of the Annunciation, 751
For the Feast of the Visitation, 753
For the Feast of the Assumption, 755
For the Feast of the Nativity of Mary, 757
For the Feast of the Presentation of Mary, 759
For the Feast of the Immaculate Conception, 761
NAME OF MARY—
divine, 305
sweet in life, 306
rich in blessings, 307
enkindles love, 308
consoles the afflicted, 310
terrifies devils, 311
attracts the Angels, 312
gives strength, 313
sweet in death, 315
invocation to the, 317
NOVENA OF MEDITATIONS TO PRECEDE THE FEAST OF THE PURIFICATION OF
MARY.
1st day—“Holy Mary, pray for us”, 727
2d day—“Mother of divine grace”, 729
3d day—“Amiable mother”, 732
4th day—“Virgin to be praised”, 734
5th day—“Virgin most faithful”, 737
6th day—“Mystical rose”, 740
7th day—“House of gold”, 742
8th day—“Morning star”, 744
OFFICES OF MARY—
Mother of sinners, 68
Finder of grace, 82
Securer of pardon, 86
Giver of perseverance, 90
Giver of strength, 91
Protector in temptations, 96
Helper of dying Christians, 101
Receiver of her servants at death, 106
Consoler of the penitent at death, 110
The destroyer of the serpent, 155
Mediatrix of salvation, 169
Sharer in the work of our salvation, 185
Mediatrix of saints with God, 192
A loving advocate, 215
An earnest advocate, 219
A wise and prudent advocate, 220
Our peacemaker, 228
The arbitress, 235
Saves those for whom she prays, 263
Helper of souls in purgatory, 267
Deliverer of souls in purgatory, 270
Deliverer of those who wear the Scapular, 272
Guide of souls to paradise, 277
Our intercessor, 281
Help of the miserable, 294
PRACTICES OF DEVOTION TO MARY—
1st—Of the Hail Mary, 646
2d—Of Novenas, 650
3d—Of the Rosary and Office, 653
4th—Of Fasting, 655
5th—Of visiting the images of Mary, 657
6th—Of the scapular, 659
7th—Of entering her Confraternities, 662
8th—Of alms in her honor, 668
9th—Of frequent recourse to her, 669
Various united, 670
PRAYER TO MARY as queen of Heaven, 36
as our mother, 49
as the ravisher of hearts, 66
of a penitent sinner to Mary, 78
to Mary, the refuge of sinners, 88
to Mary, for protection against temptation, 100
to Mary, for help in death, 112
to Mary, our intercessor, 126
to Mary, our refuge, 140
of consecration to Mary, 153
invoking the aid of, against evil spirits, 166
of thanksgiving to Mary, 184
imploring help to amend, 198
invoking the influence of Mary with God, 214
imploring forgiveness for ingratitude, 225
to Mary, our mediatrix, 239
to Mary, whose eyes are always on her servants, 241
pity of, increased in Heaven, 244
to obtain sorrow for sin and amendment, 252
thanksgiving to Mary, 266
for love to Mary, 274
an offering of love to Mary, 289
to Mary, as an example of the virtues, 303
for devotion to the holy name of Mary, 320
of St. Ephrem to Mary, 322
of St. Bernard to Mary, 323
of St. Germanus to Mary, 325
of the Abbot of Celles to Mary, 326
of St. Methodius, 327
of St. John Damascene, 327
of St. Andrew of Candia, 328
PRAYER of St. Ildephonsus, 329
St. Athanasius, 329
St. Anselm, 330
St. Peter Damian, 331
St. William, Bishop of Paris, 332
to Mary, to be said at the end of daily visit, 332
to Mary Immaculate, 369
to the infant Mary, 392
to the child Mary, 409
thanksgiving for the exaltation of Mary, 434
to Mary as the dispensatrix of grace, 453
to Mary, who sacrificed her Son, 474
to Mary, on her entrance into Heaven, 495
to Mary, glorified in Heaven, 513
to Mary, queen of sorrows, 536
to Mary, pierced by the sword of sorrow, 544
for the intercession of Mary with Jesus persecuted, 551
to Mary seeking her lost Son, 559
to Mary, on her way to Calvary, 567
to Mary, at the death of Jesus, 576
to Mary, at the foot of the cross, 585
to Mary, at the burial of Jesus, 591
PRAYERS TO THE DIVINE MOTHER FOR EVERY DAY OF THE WEEK.
For Pardon of sins—Sunday, 764
For Perseverance—Monday, 765
For a good death—Tuesday, 766
For deliverance from hell—Wednesday, 767
To obtain paradise—Thursday, 768
For love to Mary and Jesus—Friday, 770
For the patronage of Mary—Saturday, 771
Prayer of St. Ephrem to Mary, 780
Thomas of Aquin, 781
Blosius to the Virgin, 781
REASONS why Mary should be created sinless, 337
She was the first-born daughter of God, 338
She was to be the mediatrix of peace, 339
She was to crush the serpent, 340
She was to be mother of the Son of God, 341
A sinless mother was befitting the Son, 345
She was to be a worthy mother, 350
She was to be the habitation of the Lord, 352
She was to be a respected mother, 354
A sinless spouse was befitting the Holy Spirit, 357
REFLECTIONS ON THE DOLORS OF MARY—
St. Simeon’s prophecy, 537
The flight into Egypt, 545
The loss of Jesus in the temple, 552
The meeting of Mary with Jesus when he went to death, 560
The death of Jesus, 568
The piercing the side of Jesus, 577
The burial of Jesus, 585
Rosary, Little, of the Dolors of Mary, 773
indulgences attached to, 777
of the immaculate Mary, 778
TYPES OF MARY—
Esther, 29
Abigail, 55
Aurora, 84
The plane-tree, 133
Rebecca, 134
Noe’s Ark, 135
Ruth, 136
The palm-tree, 157
The Ark, 159
The pillar of cloud and of fire, 162
Joseph, 189
Abraham, 220
Noe’s dove, 229
The rainbow in the Apocalypse, 230
The olive-tree, 291
Rebecca, 295
VIRTUES OF MARY, 592
Her humility, 594
charity towards God, 603
charity towards her neighbor, 611
faith, 615
hope, 620
chastity, 623
poverty, 629
obedience, 632
patience, 636
prayer, 639