Men hoorde schreden en een mannenstem, toen de stem eener dame en
gelach, en onmiddellijk daarop kwamen de verwachte gasten binnen:
Sappho Stolz en de blozende, welgedane Waszka; men kon het hem
aanzien, dat zijn voedingsmethode door middel van half rauw vleesch,
aardappels en Bourgondiër hem goed bekwam. Waszka boog voor de dames
en fixeerde haar, maar slechts een oogenblik. Toen trad hij weer
achter Sappho en volgde haar, alsof hij aan haar vastgeketend was;
hij wendde zijn schitterende oogen niet van haar af, alsof hij haar
verslinden wilde. Sappho Stolz was blond en had zwarte oogen. Zij
naderde met korte, vaste schreden en drukte de dames op mannelijke
manier krachtig de hand.
Anna had tot hiertoe deze nieuwe beroemdheid nog niet gezien en was
getroffen door haar schoonheid, haar bovenmate excentriek toilet en
door de koene vrijheid, waarmede zij optrad. Betsy haastte zich haar
en Anna aan elkander voor te stellen.
"Denk eens, wij hebben bijna twee soldaten overreden," begon zij
dadelijk te vertellen, terwijl zij Anna toeknikte en haar sleep achter
zich in orde bracht. "Ik reed met Waszka ... ach ja, u kent hem toch
niet...." En terwijl zij toen zijn familienaam noemde, bloosde zij en
lachte verlegen, omdat zij tegenover een haar tot hiertoe onbekende
hem Waszka had genoemd. Maar Waszka wendde zich dadelijk tot Sappho:
"U heeft de weddingschap verloren. Wij zijn de eersten. Derhalve moet
u betalen," zeide hij lachend.