358) Τον Τίβεριν.
359) Η μάχη συνεκροτήθη κατά τα ρωμαϊκά χρονικά την 18
Ιουλίου, 394 ά. κ. Ρ.
360) Ηράκλειτος, Φιλόσοφος της 70 Ολυμ. Ίδ. Ρωμ. 84. Την δόξαν
ταύτην εκφράζει ο Ησίοδος εις το ποίημα το επιγραφόμενον «Έργα
και Ημέραι».
361) Εις σύγγραμμα μη διατηρηθέν, και επιγραφόμενον «Π ε ρ ί
H μ ε ρ ώ ν». Ίδε και Ρωμαϊκών κεφαλαίων κ α τ α γ ρ α φ ή ν
25.
362) Ιούνιος — Ιούλιος.
363) Η εν Λεύκτροις μάχη, εν Ολυμ. 102. β'., καθ' ήν ο
Επαμινώνδας ενίκησε τους Σπαρτιάτας.
364) Κερησσός, φρούριον εν Βοιωτία παρά τας Θεσπιάς επί του
Ελικώνος.
365) Αλλαχού δεν αναφέρεται ο αρχηγός ούτος των Θεσσαλών.
366) Βοηδρομιών, ο τρίτος μην, Αύγουστος — Σεμπτέμβιος. Η μάχη
εγένετο εν Ολυμ. 72, γ'.
367) Εν Ολ. 75, β΄.
368) Ο Αλέξανδρος ενίκησε τον Δαρείον εν Ολ. 112, β'.
369) Ο Χαβρίας ενίκησε τον στόλον της Σπάρτης υπό τον Πόλλειν
εν Ολυμ. 100.
370) Η εν Σαλαμίνι μάχη εν Ολυμ. 75, α.
371) Ίδε ανωτέρ. Σ. 196. σημ. 1.
372) Θαργηλιών, ο ενδέκατος, Απρίλιος — Μάιος.
373) Εν Ολυμ. 111, γ'.
374) Ο Τιμολέων, ελθών εκ Κορίνθου εις βοήθειαν των Σικελών
κατά του Διονυσίου και των συμμάχων αυτού Καρχηδονίων, ενίκησε
τούτους εν Κριμησώ κατ' Ολυμ. 110, ά.
375) Έρφορος, ιστορικός μετά Θουκυδίδην. Ίδ. Θεμιστ. ΚΖ. — .
Καλλισθένης, ίσως ο Ολύνθιος, ανεψιός του Αριστοτέλους. Ή ο
Ετεονίκου, Φαληρεύς, ρήτωρ, φίλος του Δημοσθένους. — Δαμάστης,
ο Σιγιεύς, ιστοριογράφος σύγχρονος του Ηροδότου. — Φύλαρχος,
ιστοριογράφος επί Πτολεμαίων. Ίδ. Θεμιστ. ΑΒ
376) Δεύτερος μην, Ιούλιος — Αύγουστος.
377) Κρανών, πόλις της Πελασγιώτιδος, εν Θεσσαλία, πλησίον της
Λαρίσσης. Οι Έλληνες ηττήθησαν αυτόθι υπό του Μακεδόνος
Αντιπάτρου, του πατρός του Κασσάνδρου, εν Ολ. 114, γ'.
378) Η εν Χαιρωνεία μάχη, καθ' ήν οι Έλληνες ενικήθησαν κατά
κράτος υπό του Φιλίππου, εγένετο εν Ολ. 110, γ'.
379) Αρχίδαμος, υιός του Αγησιλάου, εικοστός Βασιλεύς της
Σπάρτης, απελθών εις Ιταλίαν εις βοήθειαν των Ταραντίνων,
εφονεύθη εν Μαδουρία, πόλει της Καλαβρίας.
380) Των ελευσινιακών μυστηρίων, τελουμένων εν Αθήναις από της
15ης μέχρι της 20ης βοηδρομιώνος, του τρίτου μηνός, αυγούστου —
σεπτεμβρίου.
381) Αι Θήβαι κατεσκάφησαν εν Ολ. 111, β'.
382) Επί Κασάνδρου, εν Ολ. 118, β'.
383) Μυστηριώδης του Βάκχου πομπή, μέρος αποτελούσα των
Ελευσινίων.
384) Γ. Σερουίλιος Καιπίων (C. Servilius Caepio), ενικήθη υπό
των Κίμβρων εν έτει Ρ. 649, και ερρίφθη υπό των Ρωμαίων εις
φυλακήν.
385) Τιγράνης, βασιλεύς της Αρμενίας, γαμβρός του Μιθριδάτου,
κατακτήσας πολλά της μεγάλης Ασίας μέρη περί το 100όν π. Χ. και
εις μακρούς πολέμους μετά των Ρωμαίων διατελέσας.
386) Βασιλεύς της Περγάμου, μετ' Αλέξανδρον.
387) Η μετά τας Καλάνδας και η μετά τας Νόννας αμέσως επομένη.
Ίδ. Ρωμύλ. ΙΒ.
388) Ξόανον της Αθηνάς, υποτιθέμενον ότι έπεσεν εξ ουρανού εις
την Τρωάδα, και καθίστα την πόλιν απόρθητον. Ο Διομήδης και ο
Οδυσσεύς, εισελθόντες εις την πόλιν δι' υπονόμων, το έκλεψαν,
και ούτως εκυριεύθη το Ίλιον. Κατά την κοινοτέραν δόξαν, την
υπό των Ρωμαίων ιδίως διαδοθείσαν, ο Αινείας το έσωσεν εις
Ιταλίαν, και διετηρείτο εν Ρώμη.
389) Δάρδανος, ο γενάρχης των Βασιλέων της Τρωάδος, ην έγγονος
του Άτλαντος, και κατήγετο εκ Σαμοθράκης, όπου υπήρχεν η
μυστηριώδης και πανάρχαιος Καβειρική ή Πελασγική λατρεία της
Ρέας.
390) Κυρίνος, επωνομάσθη ο Ρωμύλος μετά την αποθέωσίν του. Ίδ.
Ρωμ. ΚΠ.
391) Π ί θ ω ν φέρει το σύνηθες κείμενον του Πλουτάρχου· αλλ'
είς τινα χειρόγραφα φέρεται το εσφαλμένον Π ι θ η ν ώ ν, εξ ού
ο Κοραής ορθότατα υπενόησε την γραφήν Πιθίσκων, διότι η
λατινική επωνυμία του μέρους είναι Doliοla (Πιθίσκοι) και ουχί
Dolia (Πίθοι).
392) Ηρακλείδης, φιλόσοφος, μαθητής του Αριστοτέλους, έζη επί
Μεγάλου Αλεξάνδρου, Ίδ. Σόλ. Α.
393) Η διήγησις αύτη του Ηρακλείδου προέρχεται εκ της τότε
επικρατούσης έτι αγνοίας εν Ελλάδι περί των κατά την άνω και
μέσην Ιταλίαν, και περί Ρώμης.
394) Ενταύθα παρενείρεται εις το κείμενον η επομένη φράσις.
Κ α ι π ο ρ ε υ θ ε ί ς ε ς Ο υ η ί ο υ ς, ε ν έ τ υ χ ε
τ ο ι ς σ τ ρ α τ ι ώ τ α ι ς, κ α ι σ υ ν ή γ ε
π λ ε ί ο υ ς α π ό τ ω ν σ υ μ μ ά χ ω ν, ω ς
ε π ι θ η σ ό μ ε ν ο ς τ ο ι ς π ο λ ε μ ί ο ις». Αύτη, ως
επανάληψις των αμέσως προηγουμένων, εισέφρυσε πιθανώς εξ
αβλεψίας αντιγραφέως, προσημείωσις παραφραστού τινος ούσα.
395) Η λίτρα ήτον ίση προς το ελληνικόν Ημίμναιον, άρα το
ημίλιτρον προς 25 δραχμ. βάρους. Η δε κοτύλη υγρού ήτον το 12ον
του Χοός ήτοι 144ον του μετρητού, αντιστοιχούντος προς 29
οκάδες
396) Πεντήκοντα χιλιάδας δραχμάς χρυσού, ήτο έν περίπου
εκατομμύριον δραχμών αργυρών