Frondosumque apicem subigens ad sidera mater 640
Bellorum fera Pyrene, nec mitis Hiberus,
Quum simul inlidit ponto, quos adtulit, amnes.
640 seq. _subigens_, agens, N. Heins. (cf. ad XIII, 610) sursum
agens, ut _subjicere_ et _submittere_, Drak. cf. ad I, 673.
--_mater bellorum fera Pyrene_, quod bellicosissimi populi sub
Pyrenæis habitant; Cell. Verbis _non mitis Iberus_ Dausq. putabat
Silium pinxisse fluvium velut indignabundum et captivitati
obluctantem. Ernesto ambiguum videtur, utrum designaverit adcolas
bellicosos et feroces, an fluvii ipsius amnibus multis aucti vim et
inpetum, quo in mare Mediterr. inferatur. At posterior sententia non
dubia est propter verba v. 642, quibus ratio continetur, cur non sit
_mitis_, de qua voce vid. ad IV, 85. Omnia h.l. ad ornatum spectant.
642. _Amnes_ sunt Sætabis, Turia, seu Turius, Sucro, Bilbilis,
Sicoris aliique. Vid. Mela II, 6, et Mariana III, 18.
--Vultus innuitur ferox Hiberi, aquam ex urna effusam in pontum
impellentis; Lenz.
640. _Frondosumque apicem surgens_, h.e. surrigens, vel frondoso
apice surgens, emend. nonnemo, quem refellit N. Heins.
Sed non ulla magis mentesque oculosque tenebat,
Quam visa Hannibalis campis fugientis imago.
Ipse, adstans curru, atque auro decoratus et ostro, 645
Martia præbebat spectanda Quiritibus ora.
645. _Ipse_ Scipio.
--_auro_, corona aurea (vid. Gell. V, 6; Liv. XXX, 15), et veste
auro sparsa (Plin. IX, 36; XXXIII, 3).
--_ostro_, purpura, toga picta et tunica palmata (cf. Liv. l.l.). Ὁ
στρατηγὸς ἔστεπται μὲν ἀπὸ χρυσοῦ καὶ λίθων πολυτίμων, ἔσταλται δ’
ἐς τὸν πάτριον τρόπον πορφύραν, ἀστέρων χρυσῶν ἐνυφασμένων· καὶ
σκῆπτρον ἐξ ἐλέφαντος φέρει καὶ δάφνην, etc. Appian. rer. Pun. c.
66, in descriptione triumphi Scipionis.