795. _librata_ Col. Vulgo _vibrata_. Nil interest.

Contra Sidonius: «Leto non terreor ullo. 800

Utere Marte tuo, dum nostris manibus adsit

Actutum vindex; mea si suprema referre

Fratri verba paras, mando, Capitolia victor

Exurat, cinerique Jovis permisceat ossa

Et cineres nostros.» Cupientem adnectere plura 805

Ferventemque ira mortis transverberat ense,

Et rapit infidum victor caput: agmina fuso

Sternuntur duce, non ultra fidentia Marti.

800 seqq. Verba virtuti Hasdrubalis consentanea, de quo Liv. XXVII,

49: «Ut patre Hamilcare et Hannibale fratre dignum erat, pugnans

cecidit.»

801. _Utere Marte tuo_, ut apud Virg. Æn. XII, 932; conf. sup. ad I,

118.

--_manibus adsit vindex_, quod et optat moritura Dido apud Virg. Æn.

IV, 625 sq.

804 seq. Conf. III, 86, et ibi not.

--_cineri Jovis_, simulacro ejus cinefacto; Dausq.

806. _mortis_, non _Martis_, Ox. Put. Tell. R. 2, Ben. Asul.

Gryph.

Jamque diem solisque vias nox abstulit atra,

Quum vires parco victu somnoque reducunt; 810

Ac, nondum remeante die, victricia signa,

Qua ventum, referunt clausis formidine castris.

807. rapit, ut VII, 704.

--_infidum caput_, vide supra ad v. 790 sq.

809. «Nero ea nocte, quæ sequuta est pugnam, citatiore, quam inde

venerat, agmine, die sexto ad stativa sua atque ad hostem

(Hannibalem) pervenit;» Liv. XXVII, 50 pr.

--_solis vias_, ut XVI, 659, cursum, vel spatium, quod sol

percurrit, et hinc solem, seu diem.

810. _parco victu_; nam cibus uberior stomacho lassorum et

valetudini nocet; conf. Valer. Fl. II, 70, et sup. ad VI, 95.

809. _vias_ scripti et R. 2, _vicens_ Tell. Vulgo _vices_, non

inprob. Draken. quum sol et luna per vices adpareant. Conf. Heins.

et Burm. ad Valer. Fl. I, 283, et exempla a Drak. congesta; _solis

jubar_ malebat N. Heins. Deinde _atras_ Put.

Tum Nero, procera sublimia cuspide portans

Ora ducis cæsi, «Cannas pensavimus, inquit,

Hannibal, et Trebiam, et Trasymeni litora tecum 815

Fraterno capite: i, duplica nunc perfida bella,

Et geminas arcesse acies: hæc præmia restant,

Qui tua tramissis optarint Alpibus arma.»

813. «C. Claudius consul quum in castra redisset, caput Hasdrubalis,

quod servatum cum cura adtulerat, projici ante hostium stationes,

captivosque Afros vinctos, ut erant, ostendi, duos etiam ex iis

solutos ire ad Hannibalem, et expromere, quæ acta essent, jussit,»

Liv. XXVII, 51.

814. _Cannas pensavimus_, etc. ut apud Liv. c. 49: «Numquam eo bello

una acie tantum hostium interfectum est, redditaque æqua Cannensi

clades vel ducis, vel exercitus interitu videbatur.»

--_Cannas_, cladem Cannensem, ut _Trebiam_, etc.

816. _duplica bella_, etc. Cf. v. 516 sq.

Compressit lacrimas Pœnus, minuitque ferendo

Constanter mala, et, inferias in tempore dignas 820

Missurum fratri, clauso conmurmurat ore.

819. _Pœnus_, Hannibal, de hac clade certior factus per nuntios.

--_minuit ferendo_. Eamdem sententiam conf. apud Hor. Od. I, xxv,

19: «... levius fit patientia Quidquid corrigere est nefas,» _Ed._

820. _inferias_, etc. Cf. IV, 232, 465; V, 213.

Tum, castris procul amotis, adversa quiete

Dissimulans, dubia exclusit certamina Martis.

822. «Hannibal tanto simul publico familiarique ictus luctu,

adnoscere se fortunam Carthaginis, fertur dixisse, castrisque

motis... auxilia in Bruttium agrum traduxit,» Liv. lib. XXVII, cap.

51, extr.

--_quiete_, abstinendo a prælio et omni expeditione militari, ac

milites in castris continendo; Drakenb. «Neque ipse se obtulit in

tam recenti vulnere publico privatoque, neque lacessierunt quietum

Romani;» Liv. XXVIII, 12.

823. _exclusit_, vitavit, vel prohibuit; confer XVI, 1 seqq.

--Recte quidem egit Hannibal, quum lacrymas compressit; sed

incautissimus sane fuisset, si ea, quæ memorat Livius, dixisset

coram suis militibus. _Ed._

Sic ea exponit V.C. _Montesquieu_, _Grandeur et Décadence des

Romains_, c. V: «Encore faudrait-il que les discours qu’on fait

tenir à Annibal fussent sensés. Que si, en apprenant la défaite de

son frère, il avoua qu’il en prévoyait la ruine de Carthage, je ne

sache rien de plus propre à désespérer des peuples qui s’étaient

donnés à lui, et à décourager une armée qui attendait de si grandes

récompenses après la guerre.» _Ed._

822. _caute_ pro _quiete_ conj. N. Heins. et v. 823, _dubii

Martis_.

* * * * *

* * * *

Punicorum Libri Septemdecim(#27672) · 第 285 / 438 题