102. _diris_ Colon. _dictis_ Put. _ducis_ Oxon. Vulg. _duris_.

Tali Trinacriæ motu, rebusque Sicanis 110

Exitio regis trepidis, sublimis honore

(Tertia nam Latios renovarat purpura fasces)

Marcellus classem Zanclæis adpulit oris.

Atque ubi cuncta viro, cædesque exposta tyranni,

Ambiguæque hominum mentes, Carthaginis arma 115

Quos teneant, et quanta, locos, quod vulgus amicum

Duret Trojugenis, quantos Arethusa tumores

Concipiat, perstetque suas non pandere portas:

110 sqq. Cf. Liv. XXIV, 27 sq., et Polyb. VIII, 3.

112. Marcellus tertium Consul.

113. _Zanclæis_, Messanæ, vel Siculis. Conf. ad vers. 48, et I, 662.

116 seq. _quod vulgus amicum Duret Trojugenis_, quinam Romanis etiam

nunc faveant.

[117.] _Arethusa_ pro Syracusis. Cf. ad v. 53.

--_tumores_; v. ad II, 288.

118. _portas_ incommode infert, quum de fonte dixerat; Ern.

Incumbit bello, ac totam per proxima raptim

Armorum effundit flammato pectore pestem. 120

Non aliter Boreas, Rhodopes a vertice præceps

Quum sese inmisit, decimoque volumine pontum

Expulit in terras, sequitur cum murmure molem

Ejecti maris, et stridentibus adfremit alis.

120. _Armorum effundit pestem_; cf. ad II, 151.

121 sqq. Impetus Marcelli et copiarum ejus comparatur Boreæ. Conf.

ad I, 468 sqq., 587... 595, et IV, 243 sqq. _Rhodope_ mons Thraciæ,

οἰκητηρίου ἀνέμων, unde _Thracius Boreas_, I, 587, ubi v. not.

[122.] _decimo volumine_, decumano fluctu, τρικυμίᾳ, Draken. Cf.

Intpp. ad Ovid. Met. XI, 530, et Trist. I, ii, 50.

[123.] _molem maris_, ut III, 46.

[124.] _stridentibus adfremit alis_, ut I, 589.

--Hanc comparationem vividissimis coloribus et poetico admodum

œstro, gallicis carminibus expressit _Voltaire, Henriade, chant

VIII_:

_Ainsi, lorsque des monts séparés par Alcide_

_Les aquilons fougueux fondent d’un vol rapide,_

_Soudain les flots emus de deux profondes mers_

_D’un choc impétueux s’elancent dans les airs:_

_La terre au loin gémit, le jour fuít, le ciel gronde,_

_Et l’Africain tremblant craínt la chute du monde._

_Ed._

Prima Leontinos vastarunt prælia campos, 125

Regnatam diro quondam Læstrigone terram.

125... 177. Cf. Liv. XXIV, 29... 33.

--_Leontini_, seu Λεόντιον, Ptolem. (hod. _Lentini_) opp. Siciliæ,

in ora maris Siculi, inter Syracusas et Catanam, de cujus situ et

partibus v. Polyb. VII, 6. _Campi Leontini_ olim dicti _Læstrygonii_

(v. Plin. III, 8, et sup. ad v. 33), ac _Xuthia_, a Xutho, prisco

domino, teste Diodor. V, 8. De fertilitate agri Leontini v. Plin.

XVIII, 10; Sidon. carm. 22; Cic. in Frumentar. c. 18; in Philipp.

II, 17; in Verrinis passim, v.c. Act. II, L. III, c. 64.

126. _diro Læstrygone_, ut _dirum Antiphatæ regnum_ sup. v. 33.

Punicorum Libri Septemdecim(#27672) · 第 253 / 438 题