347. _multa morte_ Put.

Ductori precor inmittas nova somnia Pœno,

Ne Romam et vetitos cupiat nunc visere muros,

Quos intrare dabit nunquam regnator Olympi.» 350

348. _nova somnia_, inusitata, ab ipso Somno inmissa. Lefeb.

_étranges_. Drak. quæ cum aliquo terrore animum percellunt, aut

forma ac modo inusitato metum atque horrorem incutiunt, ut ap.

Tibull. II, 7, 19 (al. vi, 37), ubi vid. Broukh.

349 sq. Conf. VI, 599... 605, et XII, 605 seq. Drak.

--_vetitos muros._ Cf. ad III, 501; IV, 788.

348. _bona somnia_ conj. N. Heins. et vers. 349, _sibi_ pro

_nunc_.

350. _Quîs_ tacite et sine auctoritate scripsit Lefeb. Confer ad

VI, 498.

Imperium celer exsequitur, curvoque volucris

Per tenebras portat medicata papavera cornu.

351 sq. Cf. ad II, 543 sq. Somnus manu tenet _cornu_, unde soporem

infundit, (v. Burm. ad Val. Fl. IV, 16; VIII, 72; Heyne et Cerda ad

Virg. Æn. I, 692; Cl. Doering. Eclogæ poett. lat. pag. 249; Spencii

Polymet. XII, pag. 264; Barth. et Lutat. ad Stat. Th. II, 144; VI,

27. Lessing. _Wie die Alten den Tod gebildet_, p. 1, 45 al.) et

_papavera_ (propter vim soporificam, quæ nigro inprimis papaveri

inest, unde opium paratur) effundit, de quo v. Martin. ad Virg. Ge.

I, 78; IV, 545; Ovid. Met. XI, 605 seq. Signum a Tollio post Cic.

Or. pro Archia et a Drak. ad h.l. editum, Mariett. _Traité des

Pierres gravées_, T. II, pag. 1, n. lx (ubi Somnus ex manu Noctis,

cui tres Ὄνειροι a tergo stant, papaverum manipulum adcipit), et

auctor libri qui inscribitur, _papaver ex omni antiquitate erutum_,

Norib. 1713, 1714, p. 155 sq.; 170 sq.

352. _medicata_; conf. Heyne ad Virg. Æn. IV, 486, et VI, 420.

351. _volucres_ suspic. N. Heins. Sed verba _volucris_ (h.e.

velociter) _portat_ jungenda sunt, et τὸ _volucris_ etiam masc.

genere dici, docet Drak. coll. XIII, 345. Sic contra _volucer

fama_ Petron. Sat. c. 123; ubi vid. Burm. Cf. et inf. v. 470.

Ast ubi, per tacitum adlapsus, tentoria prima

Barcæi petiit juvenis, quatit inde soporas

Devexo capiti pennas, oculisque quietem 355

Inrorat, tangens Lethæa tempora virga.

353. _per tacitum adlapsus_, ut _Ille volat, nullos strepitus

facientibus alis_ ap. Ovid. Met. XI, 650; Drak. Cf. ad VII, 527.

354 sq. _Barcæi juvenis_, Hannibalis. Cf. I, 72.

--_soporas pennas_; cf. ad v. 344.

--_quatit Devexo capiti_, supra caput, στῆ δ᾽ ἂρ ὑπὲρ κεφαλῆς, Hom.

Iliad. β, 21, ubi vid. Köppen.

[355.] _oculis quietem Inrorat;_ cf. ad VIII, 121 in Var. Lectt.

Heyne et Cerda ad Virg. Æneid. I, 691, et III, 511; Burm. ad Val.

Fl. IV, 16.

356. Imitat Virg. Æn. V, 854 sq. ubi Heyne coll. Apollon. IV, 156,

monet, _virgam_, vel _ramum_ proprie adcipiendum, et rem ab aqua

lustrali ductam esse. Conf. Barth. ad Stat. Silv. V, iv, 18;

Doering. Eclog. poett. lat. p. 242; Gronov. Obss. II, i, p. 210 sq.;

Turneb. Advers. XXI, 4, et Burm. ad Val. Fl. VIII, 84. Sic et

Mercurius ῥάβδῳ ὄμματα θέλγει, Hom. Odys. ε, 47; v. Gronov. l.c.

Ernesti _virgam_ h.l. ipsa papavera dici putat. _Lethæa virga_, ut

Ληθαῖον πτερὸν ὕπνου, dixit Callimach. Hymn. in Del. vers. 234. Cf.

Virg. Georg. I, 78; IV, 545, et Æneid. V, 854.

Punicorum Libri Septemdecim(#27672) · 第 176 / 438 题