219. _Viriathus_, non _Viriatus_, Col. v. ad III, 354.

Heu dolor! heu lacrimæ! Servilius optima belli,

Post Paulum belli pars optima, conruit ictu

Barbarico, magnamque cadens leto addidit uno

Invidiam Cannis: tristem non pertulit iram 225

Consul, et insani quamquam contraria venti

Exarmat vis, atque obtendit pulvere lucem,

Squalentem rumpens ingestæ torvus arenæ

Ingreditur nimbum, ac ritu jam moris Hiberi

Carmina pulsata fundentem barbara cætra 230

Invadit, lævæque fodit vitalia mammæ.

222. Conf. V, 190.

--_optima belli pars_, ut ap. Virg. Æn. X, 427, 737. Cf. ad V, 329.

224 seq. _addidit Invidiam Cannis_, Cannensis cladis memoriam

ingratiorem, ipsamque calamitatem acerbiorem fecit. Cf. VI, 402.

225. Cf. XV, 690.

226 sq. _contraria vis venti Exarmat_, hebetat, _lucem_, aciem

oculorum.

--_insani_, ut VI, 175.

227. _Exarmat_, arma extorquere conatur; Lenz.

--_obtendi_ proprie dicuntur res, quibus vela obducuntur, vel

tenebræ, unde _obtendit_ h.l. tegit, occultat, velat. Cf. Val. Fl.

III, 718; Intpp. ad Virg. Ge. I, 248; Heins. ad Claud. R. P. II,

226, et Gigantom. 92; Barth. ad Stat. Th. II, 248, et V, 45; Gronov.

ad Senec. Œd. 625; Ernesti ad Tac. Hist. III, 56.

229 seq. Cf. ad III, 348, et IV, 215.

[231.] _vitalia_ membra, unde vita maxime pendet, ut ap. Lucan. VI,

194, 197; VII, 620; IX, 743 al. Eodem sensu _qua fata celerrima_

dixisse Virg. Æn. XII, 507, observat Lef.

--_vitalia_, cor; Lenz.

227. _obtundit_, vel _obtexit_, vel _offundit_ scribendum censebat

N. Heins. Sed vid. not. _abtendit_ Tell. et R. 2.

229. _ritu moris_ mira dictio. Forte leg. _ritu victoris Hiberi_.

Hic fuit extremus cædum labor: addere bello

Haud ultra licuit dextram, nec tanta relictum est

Uti, Roma, tibi posthac ad prælia Paulo.

233. _est_ in Col. A reliquis libris abest. _cauta_ pro _tanta_

conj. N. Heins.

Saxum ingens, vasto libratum pondere, cæca 235

Venit in ora manu, et, perfractæ cassidis æra

Ossibus infodiens, complevit sanguine vultus.

Inde pedem referens, labentia membra propinquo

Inposuit scopulo, atque, undanti vulnere anhelans,

Sedit terribilis clipeum super ore cruento: 240

235 sqq. Cf. Liv. XXII, 49.

--_cæca manu_; v. ad V, 3.

[236.] _perfractæ cassidis æra_, ut ap. Lucan VI, 193; Lef.

239. _undanti vulnere_, ut apud Virg. Æneid. X, 908; Stat. Th. I,

449; II, 124, et _unda sanguinis_ mox v. 244 et apud Val. Fl. VI,

573. Cf. Heyne ad Virg. Æn. IX, 700, et Heins. ad Claud. R. P. III,

127.

Punicorum Libri Septemdecim(#27672) · 第 173 / 438 题