The authority for the odd story of the Duke of Normandy’s courtship is
the following passage in the _Chronicle of Tours_, quoted in the
_Encyclopædia Metropolitana_, Vol. xi., p. 527, _n_.
“Tunc Guillelmus, Dux Normanniæ, Mathildam, filiam Balduini Comitis
Flandriæ duxit in uxorem in hunc modum. Cum ipsa a Patre suo de sponso
recipiendo sæpius rogaretur, eique Guillelmus Normannicus a Patro, qui
eum longo tempore nutrierat, præ aliis laudaretur, respondit, nunquam
Nothum recipere se maritum. Quo audito, Guillelmus Dux elam apud Brugis,
ubi puella morabatur, cum paucis accelerat, eamque, regredientem ab
Ecclesiâ pugnis, calcibus, atque calcaribus verberet atque castigat,
sicque ascenso equo in patriam remeat. Quo facto, puella dolens ad
lectum decubat; ad quam Pater veniens illam de sponso recipiendo
interrogat et requirit; quæ respondens dixit se nunquam habere maritum
nisi Guillelinum Ducem Normanaiæ; quod et factum est.”