lange ziekte op het luiden der werkklok te voorschijn kwam en op vaste
uren onder de werkers en werksters heen en weder ging; eene vrouw van
ernstige schoonheid, altijd in het zwart gekleed, maar zachtzinnig en
opgeruimd, blijmoedig zelfs, die, onder de geheele bevolking der stad,
alleen medelijden scheen te hebben met een diepgezonken wezen van hare
eigene sekse, dat men somtijds heimelijk bij haar zag komen bedelen
en jammeren; eene vrouw die werkte, altijd werkte, maar daarmede
tevreden was en het boven ledigheid verkoos, als hare natuurlijke
bestemming, totdat zij te oud zou worden om te werken? Zag Louisa
dit? Zulke dingen waren zeker aanstaande.
Een eenzame broeder, vele duizend mijlen ver, die op een met tranen
gevlekt papier schreef, dat hare woorden maar al te spoedig bewaarheid
waren geworden, en dat al de schatten der wereld een geringe prijs
zouden zijn om haar dierbaar gelaat nog eens te zien? Eindelijk, die
broeder, in de hoop van haar weder te zien, nader bij huis komende
en door ziekte onderweg opgehouden; en dan een brief van eene vreemde
hand, met de tijding: "Hij stierf in het hospitaal aan de koorts, en
hij stierf vol berouw en liefde voor u; want zijn laatste woord was
uw naam." Zag Louisa deze dingen? Zulke dingen waren ook aanstaande.
Zich zelve weder als vrouw--als moeder--liefderijk wakende over hare
kinderen, altijd zorgvuldig dat zij niet minder eene kindsheid van
gemoed dan eene kindsheid van het lichaam zouden hebben, daar zij
wist dat de eerste zelfs iets nog schooners was dan de tweede,--eene
bezitting, waarvan een opgespaard overblijfseltje zelfs voor den
wijzen, bejaarden man een zegen en een geluk is. Zag Louisa dit? Zoo
iets was nimmer te wachten.
Maar die gelukkige kinderen der gelukkige Sissy, die haar liefhadden,
gelijk alle kinderen haar liefhadden; zij zelve, geleerd geworden
in kinderlijke wetenschap; geen onschuldig spel der verbeelding
verachtelijk noemende; steeds haar best doende om hare medemenschen
van nederiger stand te leeren kennen en hun leven van machinerie en
prozaïsche werkelijkheid te vervroolijken met die genietingen en
sieraden van geest en gemoed, zonder welke het hart der kindsheid
verwelken moet, de krachtigste mannelijke leeftijd in een zedelijk
opzicht een machtelooze dood is, en de nationale welvaart, die door
cijfers wordt aangetoond, slechts het geschrift aan den muur zal
wezen;--zij zelve aan zulk een leven gewijd, niet gebonden door
eene grillige gelofte, door een broeder- of zusterschap, of door
een maskeradekleed of een theatralen toestel; maar het eenvoudig de
vervulling achtende van een plicht, waaraan zij zich niet onttrekken
mocht--zag Louisa deze dingen van zich zelve? Zulke dingen waren
zeker aanstaande.
Waarde lezer, het zal van u en mij afhangen, of in onzen verschillenden
werkkring dergelijke dingen aanstaande zijn of niet! Mochten zij
het zijn! Wij zullen dan met ruimere borst bij den haard zitten,
om de vonken van ons vuur in grauwe, koude asch te zien veranderen.
AANTEEKENING
[1] For better, for worse, letterlijk: voor beter of voor erger;
woorden uit het huwelijks-formulier. Vert.