_Como a Rainha sobre suas cousas se querellou aos Infantes d'Arag„o seus
irm„os, e da embaixada que enviaram_
A Rainha como dos effeitos da esperanÁa que tinha, e lhe davam para
reger, comeÁou de se vÍr no reino enganada, dobrou-se n'ella o desejo de
seu proposito. E por um modo j· de victoria e vinganÁa, assi no reino
como fÛra d'elle, para cobrar o Regimento dobrou suas forÁas e
deligencias, para o qual enviou notificar e se queixar aos Infantes
d'Arag„o e · Rainha de Castella seus irm„os, como por forÁa lhe tiravam
o Regimento, e a titoria de seus filhos. E assi o aggravo e abatimento
que n'isso recebia, fazendo-os participantes na injuria do caso pelos
mais obrigar e acender para o que desejava, crendo ella que por serem j·
retornados em Castella, logo teriam o poder onde tivessem a vontade, e
que com seu receio em Portugal se n„o faria a cousa em que elles
recebessem descontentamento.
Mas os Infantes seus irm„os sabendo a pouca firmeza e seguranÁa que
tinham em Castella, e que lhe n„o cumpria fazer por ent„o novas
alteraÁıes contra si, tomaram a parte mais branda, e enviaram aos
Infantes d'estes reinos com sua embaixada um D. Affonso Anrique, bisneto
d'El-Rei D. Anrique, que da sua parte com palavras honestas lhes rogou
em sustancia ´que sobre a determinaÁ„o das primeiras cÙrtes n„o fizessem
com a Rainha sua irm„ alguma outra enovaÁ„o.ª Ao qual os Infantes
responderam ´que · Rainha n„o era feita injuria nem desserviÁo, nem lhe
tiravam sen„o cuidados e trabalhos, a que suas forÁas por ser mulher n„o
abastavam, e cargos de conciencia, o que ella devia querer; porque o
Regimento do reino a ella de raz„o e direito n„o pertencia. E a quem
direitamente convinha e o saberia e poderia fazer o tinham dado.ª
Com esta resposta se houve D. Affonso por despachado, e se foi a Cintra
por vÍr a Rainha. E posto que fosse homem de grande linhagem, n„o havia
porÈm n'elle aquelle tento, discriÁ„o e prudencia, que a pessoa de tal
cargo pertencia. Porque em lugar de poer a vontade da Rainha em bom
assessego e temperar suas paixıes, acendeu-lh'as muito mais com
esperanÁas v„s, que lhe deu de ser por forÁa, e com ajuda de seus irm„os
restetuida e vingada. Offerecendo-se para o caso com gentes de cavallo e
de pÈ, como principal capit„o do reino, e para logo a vir servir n„o
tomou largo prazo. E com estes enganos em que a Rainha levava gloria,
tirou d'ella prata dinheiro, e tornou-se para Castella onde deu resposta
aos Infantes. Os quaes, porque suas cousas n„o estavam em desejada
seguranÁa para fazer movimentos, ao menos por n„o parecer que
desamparavam de todo os feitos da Rainha sua irm„, tornaram a enviar ao
Infante D. Pedro e aos Infantes seus irm„os um Dai„o de Segovia,
pedindo-lhe com palavras mansas e honestas que guardasem · Rainha o
acatamento e reverencia que ella merecia, e lhe tivessem aquelle amor
que deviam. De que os Infantes foram mui contentes depois em todo ao
cumprir, para o qual encommendaram ao Dai„o que fosse fallar com ella
para que quizesse repousar a vontade, e n„o dar causa a boliÁos, de que
tanto mal se podia seguir; porque com isso ella seria servida e acatada,
como se El-Rei seu marido fosse vivo.
O Dai„o lhe foi fallar e a aconselhou, dizendo-lhe ´que por quanto os
feitos de seus irm„os n„o estavam em Castella n'aquelle assessego que
convinha para n'elles de certo remedio ter firme esperanÁa, que em tanto
temperasse e dessimulasse c· a seus negocios o melhor que podesse;
porque concertados os dos Infantes em Castella, em Portugal se faria dos
seus o que ella desejava.ª