CAPITULO LIII

_Como a Rainha sobre suas cousas se querellou aos Infantes d'Arag„o seus

irm„os, e da embaixada que enviaram_

A Rainha como dos effeitos da esperanÁa que tinha, e lhe davam para

reger, comeÁou de se vÍr no reino enganada, dobrou-se n'ella o desejo de

seu proposito. E por um modo j· de victoria e vinganÁa, assi no reino

como fÛra d'elle, para cobrar o Regimento dobrou suas forÁas e

deligencias, para o qual enviou notificar e se queixar aos Infantes

d'Arag„o e · Rainha de Castella seus irm„os, como por forÁa lhe tiravam

o Regimento, e a titoria de seus filhos. E assi o aggravo e abatimento

que n'isso recebia, fazendo-os participantes na injuria do caso pelos

mais obrigar e acender para o que desejava, crendo ella que por serem j·

retornados em Castella, logo teriam o poder onde tivessem a vontade, e

que com seu receio em Portugal se n„o faria a cousa em que elles

recebessem descontentamento.

Mas os Infantes seus irm„os sabendo a pouca firmeza e seguranÁa que

tinham em Castella, e que lhe n„o cumpria fazer por ent„o novas

alteraÁıes contra si, tomaram a parte mais branda, e enviaram aos

Infantes d'estes reinos com sua embaixada um D. Affonso Anrique, bisneto

d'El-Rei D. Anrique, que da sua parte com palavras honestas lhes rogou

em sustancia ´que sobre a determinaÁ„o das primeiras cÙrtes n„o fizessem

com a Rainha sua irm„ alguma outra enovaÁ„o.ª Ao qual os Infantes

responderam ´que · Rainha n„o era feita injuria nem desserviÁo, nem lhe

tiravam sen„o cuidados e trabalhos, a que suas forÁas por ser mulher n„o

abastavam, e cargos de conciencia, o que ella devia querer; porque o

Regimento do reino a ella de raz„o e direito n„o pertencia. E a quem

direitamente convinha e o saberia e poderia fazer o tinham dado.ª

Com esta resposta se houve D. Affonso por despachado, e se foi a Cintra

por vÍr a Rainha. E posto que fosse homem de grande linhagem, n„o havia

porÈm n'elle aquelle tento, discriÁ„o e prudencia, que a pessoa de tal

cargo pertencia. Porque em lugar de poer a vontade da Rainha em bom

assessego e temperar suas paixıes, acendeu-lh'as muito mais com

esperanÁas v„s, que lhe deu de ser por forÁa, e com ajuda de seus irm„os

restetuida e vingada. Offerecendo-se para o caso com gentes de cavallo e

de pÈ, como principal capit„o do reino, e para logo a vir servir n„o

tomou largo prazo. E com estes enganos em que a Rainha levava gloria,

tirou d'ella prata dinheiro, e tornou-se para Castella onde deu resposta

aos Infantes. Os quaes, porque suas cousas n„o estavam em desejada

seguranÁa para fazer movimentos, ao menos por n„o parecer que

desamparavam de todo os feitos da Rainha sua irm„, tornaram a enviar ao

Infante D. Pedro e aos Infantes seus irm„os um Dai„o de Segovia,

pedindo-lhe com palavras mansas e honestas que guardasem · Rainha o

acatamento e reverencia que ella merecia, e lhe tivessem aquelle amor

que deviam. De que os Infantes foram mui contentes depois em todo ao

cumprir, para o qual encommendaram ao Dai„o que fosse fallar com ella

para que quizesse repousar a vontade, e n„o dar causa a boliÁos, de que

tanto mal se podia seguir; porque com isso ella seria servida e acatada,

como se El-Rei seu marido fosse vivo.

O Dai„o lhe foi fallar e a aconselhou, dizendo-lhe ´que por quanto os

feitos de seus irm„os n„o estavam em Castella n'aquelle assessego que

convinha para n'elles de certo remedio ter firme esperanÁa, que em tanto

temperasse e dessimulasse c· a seus negocios o melhor que podesse;

porque concertados os dos Infantes em Castella, em Portugal se faria dos

seus o que ella desejava.ª

Chronica de El-Rei D. Affonso V (Vol. I) · 第 76 / 103 题