CAPITULO XLVIII

_Ida do Infante D. Anrique · Rainha para leixar vir El-Rei ·s cÙrtes, e

lh'o tornarem_

Com este recado foram os Infantes mui descontentes, e o povo mui

alvoraÁado, e leixadas muitas praticas e tenÁıes que se moveram,

finalmente foi acordado que o Infante D. Anrique por derradeiro e

principal cumprimento fosse sobre o mesmo caso a ella, como foi.

E apartados ambos, o Infante lhe fez uma falla, em que obrou tanto sua

virtuosa tenÁ„o e bom proposito com que ia, que demoveu a Rainha ao que

desejava. D'onde foi de crÍr, segundo era virtuosa e amiga de Deus, que

se conselheiros apassionados a n„o torvaram, ella e sua vida e estado

conseguiram outro fim de mais sua honra e descanso.

Ao outro dia partiu d'Alanquer o Infante D. Anrique com El-Rei e com a

Rainha e Principe, para Santo Antonio, camara do Arcebispado de Lisboa,

e o Infante D. Pedro, sabendo que a Rainha n„o resistiria ao Infante D.

Anrique, e viria ao que elle quizesse e levava ordenado lhe requerer, se

foi de Lisboa a Alverca, d'onde sahiu ao caminho, e com grande

acatamento beijou as m„os a El-Rei e · Rainha, como quer que ella se

quizera d'isso muito escusar, e assi cheg·ram a Santo Antonio bespora de

Natal, onde foi acordado que El-Rei e a Rainha tivessem a festa. A qual

passada, os Infantes todos tres foram por El-Rei e por o Principe seu

irm„o. Dando primeiro · Rainha seguranÁa por seus assignados, de logo

lhe tornarem El-Rei a seu poder, criaÁ„o e governaÁa.

Chronica de El-Rei D. Affonso V (Vol. I) · 第 71 / 103 题