1 Caspar, Melchior en Balthazaer,
zy gingen alle drie te gaêr,
maer 't was om te gaen zoeken
het kindjen in de doeken
liggende in eenen verworpen stal
voor ons groote zondaren al.
2 Geheel den stal die was vol vreugd,
alle de beestjens knielden daer neêr,
den ezel en den os
die waren vry en los,
ze warmde dat kindeken
al in zyn teêre ledekens.
Vlämisch: Willems bl. 436, mündlich aus Kortryk durch Snellaert.
¶ Nr. 196.