1 Jan myne man zou ruiter worden,
kon hy g'raken aen een peerd:
'k pakke den brandel uit den heerd,
daer heeft Jan myne man een peerd.
Hupsa, jonker Jan,
die wel ruiter worden kan!
2 Jan myne man zou ruiter worden,
kon hy g'raken aen een zaêl:
'k breek een ei, 'k geef hem de schael,
daer heeft Jan myne man een zaêl.
Hupsa, jonker Jan,
die wel ruiter worden kan!
3 Jan myne man zou ruiter worden,
kon hy g'raken aen 'nen toom:
'k neem myn hemde, scheur den zoom,
daer heeft Jan myne man 'nen toom.
Hupsa, jonker Jan,
die wel ruiter worden kan!
4 Jan myne man zou ruiter worden,
kon hy g'raken aen een spoor:
'k breke 'nen pot en 'k geef hem d'oor,
daer heeft Jan myne man een spoor.
Hupsa, jonker Jan,
die wel ruiter worden kan!
Vlämisch: F. A. Snellaert, Oude en nieuwe liedjes (Gent
1852.) Nr. 69. Früher schon in Genter Mundart mitgetheilt durch Serrure
in Mone's Anzeiger 1838. Sp. 385.--1, 2. geraken, gelangen--2, 2. zaêl
für zadel--3, 3. scheuren, zerreißen--4, 3. oor, die Öhre, der Henkel.
Vollständiger und zugleich sinnreicher "Bruder Malcher" in schlesischer
Mundart in meinen Schles. Volksliedern Nr. 261, woselbst auch andere
mundartliche Texte nachgewiesen sind.
¶ Nr. 163.