1 Te Kieldrecht, te Kieldrecht,
daer zyn de meiskens koene:
zy vryen tot den middernacht
en slapen tot den noene.
ik maei: is dat niet fraei?
en slapen tot den noene.
2 Als ze opstaen, als ze opstaen,
dan kyken ze in de wolken;
zy zeggen: 'wel hoe laet is 't al?
myn koe staet ongemolken.
ik maei: is dat niet fraei?
myn koe staet ongemolken.'
3 Als ze uitgaen, als ze uitgaen,
komt haer de koster tegen:
'wel koster, zeg hoe laet is 't al?
wat uer is 't daer geslegen?
ik maei: is dat niet fraei?
wat uer is 't daer geslegen?'
4 'Het uer dat daer geslegen is,
dat kunt gy wel bemerken:
de hoogmis is al lang gedaen
en 't volk komt van der kerken.
ik maei: is dat niet fraei?
en 't volk komt van der kerken.'
5 En als zy komen in de weî,
zy zeggen: 'koeiken blare!
ik ben hier met myn lieveken,
en zal u dat niet varen?
ik maei: is dat niet fraei?
en zal u dat niet varen?'
Vlämisch; Willems Nr. 124. Snellaert Liedjes Nr. 64.--¶ 1, 4. noen,
Mittag--5, 2. blare, schwarze Kuh mit einer Blässe, s. Hor. belg. 6,
223.
¶ Nr. 137.