1 Te mei haddic een bloemken
in mijn hertjen vercoren,
dat is mi desen couden winter
afghevroren.
2 Dat bloemken licht verborghen
onder den couden snee:
sal ic van u scheiden, goet lief,
dat doet mi wee.
3 Sal ic van u scheiden, goet lief,
dat valt mi swaer:
so settic al mijn hopen ende troost
int niewe jaer.
4 Dat niewe jaer dat comet
met vrouden an.
ic hope dat si mijn boelken
noch wel worden sal.
Weimar. Hs. Nr. 38.
¶ Nr. 112.