1 Mynheerken van Maldeghem
ging er al buiten jagen
drie mylkens buiten Brugge,
daer stond er een linde breed;
hy en vond er niets ter jagte
dan een herderken kleene;
hy moest hem tegenkomen,
het was hem lief of leed.
2 'Wel herderken, wel herderken!
ik zou er u geiren vragen
wat wonder avonture
is in dit bosch te zien?
van waer komt deze horen,
deze overschoonen horen?
als ik hem laetst aenschouwde,
behoorde hy aen myn.'
3 'Mynheerken van Maldeghem
ga hier uit onze strate!
want deze schoone horen
en gaet er u niet aen;
blies ik op mynen horen,
myn overschoonen horen,
de zesendertig ketelaers
al zouden wezen gram.'
4 Mynheerken van Maldeghem
en wilde 't niet gelooven,
hy nam hem ende zette hem
aen zynen rooden mond.
de zesendertig ketelaers
kwamen uit 't bosch gesprongen,
gelyk de wilde hazen
voor eenen tammen hond.
5 'Houdt op, o kameraden,
van kappen ende kerven!
en slaet er toch mynheerken
van Maldeghem niet dood!
ik heb met hem gereden
door dorpen ende steden,
zeven jaer gedronken
en g'eten van zyn brood.'
6 Mynheerken van Maldeghem
die schoot er al in zyn tassche
en gaf drie gouden penningen
aen dezen herder koen.
'wy zyn ons zesendertig
mannen van avonturen,
er is voor d' een of d' ander
geen koussen ofte schoen.
7 Mynheerken van Maldeghem!
gy moet ons hier beloven,
g'heel vaste gaen beloven
al op uw eerlykheid,
dat gy het niet zult zeggen
of met geen penne schryven,
als dat het bosch van Maldeghem
met roovers is beleid.'
8 Mynheerken van Maldeghem
die heeft stille gezwegen,
hy en heeft het met geen pennen
geschreven of gezeid,
maer heeft met zynen voete
te Brugge in't zand geschreven,
als dat het bosch van Maldeghem
met roovers lag beleid.
Joh. Wilh. Wolf, Niederländische Sagen (Lpz. 1843.) Nr. 102.
S. 153. ohne Angabe der Quelle (Uhland Nr. 161. B. mit alter
Schreibung; Snellaert oude en nieuwe liedjes Nr. 72.) Bei Wolf
noch eine 9-12 Str. von Prudens van Duyse hinzugedichtet.--Dr.
1, 2. uiter (buiten).
¶ 3, 7. ketelaers, Kesselflicker, loses Gesindel. Die Kessler gehören
zu den unredlichen, ungeachteten Handwerkern. Wegen ihrer fahrenden
Lebensweise galten sie schon frühe für Landfahrer und Betrüger: so
wird ihrer unter dem Namen chaltsmide schon im 12. Jahrh. gedacht,
s. Genesis Fundgruben 2,31. Zeile 24-30.--5, 1. 2. wird bei Wolf
übersetzt: "Haltet ein mit Kappen u. Kerben". kappen, hauen--kerven,
einschneiden--6, 8. koussen ofte schoen, Strümpfe oder Schuhe.
Willems hat einen von den obigen abweichenden Text in sieben
Strophen. Er bemerkt dazu: 'Mir vorgesungen in der Umgegend von
Maldeghem durch Hrn. Willems von Eecloo und andere. Man weist dort noch
die Gruben, worin die Räuber wie man sagt eingekerkert waren.' Trotzdem
scheint es mir, als ob der Willemssche Text Nr. 54. aus den beiden
obigen zusammengesetzt ist. Doch wäre möglich, dass hier ein mündlicher
Text zum Grunde liegt. Die drei letzten Strophen lauten in alter,
von W. nicht recht durchgeführter Schreibung, also:
'Mijnheerken van Maldeghem,
ghi sijt ons welghecomen!
tghelach sult ghi betalen,
wi drinken gheerne wijn.
sweert dat ghijt noit sult segghen
dat ghi in desen bosche
met rovers hebt ghedronken
of rovers hebt ghesien.'
Si namen sijn ghesmide
ende al sijn beste panden,
hi moest sijn budel ruimen:
'houdt daer mijn penninc root!
ic wil tghelach betalen,
ic sal van u niet spreken,
maer vrienden, uw gheselschap
dat is mi al te groot.'
Mijnheerken van Maldeghem
mach weer naer Maldeghem riden.
si gaven hem vri gheleide
al om sijn edel bloet.
hi hevet stil ghesweghen,
maer op deerde neergheschreven
hi Brugghe in die stede
metten teen van sijn voet.
¶ Nr. 23.