G. ¿Hindî ba magkaibá ang tunóg ng̃ _b_ at _p_?
N. Magkaibá ng̃â, ng̃unì’t napapagkamalán ang isá’t isá sa talagáng
paggamit.
G. ¿Saán malimit mangyari ang ganitó?
N. Ang kadalasán ng̃ ganyáng pangyayari’y sa katapusán ng̃
pang̃ung̃usap, samantalàng sa dakong simulâ at kalagitnâan ay
bihibihirà.
G. ¿Alín ang mg̃a panutong dapat sundín hinggíl sa tumpák na paggamit
ng̃ isá’t isá?
N. Totoóng mahirap maglagáy ng̃ panutong sukat taluntunín sa bagay
na iyán.
G. Kung walâng tuntuning sukat máitatág, ¿walâ na bang ibáng
kaparaanáng dapat sundín upáng huwág mahulog sa kamalìán ang isáng
nag-áalinlang̃an?
N. Mayroón pò, at ang paraáng itó’y siyáng másasabing tang̃ì na dapat
gamitin, sakalìng ang isáng pang̃ung̃usap ay nag-áalang̃aning isulat
ng̃ _b_ ó _p_. Halimbawà ang salitâng _sagíp_; nang matantô nating
kung itó’y tumpák na ang pagkakásulat ó kayâ’y malî, ay kailang̃ang
ibahín ang salitâ at sa hulí’y dagdagán ng̃ _in_ (sa halimbawàng
itó), kung magkaganitó’y magigíng _sagipín_, at dito matataya natin
ang _sagíp_ ay tumpák, sapagkâ’t ang _sagíb_ ó _sagibín_ ay walâ sa
salitâng tagalog. Ganitó rin ang marapat gawín sa ibáng pang̃ung̃usap,
baga ma’t ang idinaragdág ay nagkakaibáibá.
Nang lalòng lumiwanag ang bagay na itó at huwág mangyari ang
pagkakámalî, ay náritó ang isáng tálâán ng̃ iláng mg̃a pang̃ung̃usap
na dapat gamitan ng̃ _b_ at _p_, upáng magíng huwaran at batayán sa
mabuti at tumpák na pagsulat.
B
Anib
Dibdíb
Liblíb
Talahib
Sukáb
Sabsáb
Tukláb
Hikáb
Salakáb
Lagabláb
Duób
Loób
Sinukob
Dubdób
Lublób
Kutób
P
Panaginip
Alitaptáp
Halukipkíp
Alapaáp
Hinagap
Tiklóp
Silip
Haráp
Talop
Kupkóp
Hirap
Ganáp
Apuhap
Dahóp
Higop
Hihip
Idlíp
Lasáp
Sagíp
Tanggáp
Sulyáp
Saráp
Ling̃ap
Usap
Langkáp
Kisláp
Ulap
Iníp