PAUNAWÀ

Sapúl nang lumunsád siná Magallanes sa mg̃a kawiliwiling baybayin

ng̃ lupàíng Sebú, ó dilì kayâ’y nang ituntóng ang kanyáng mg̃a paá

sa Kapulùáng Pilipinas na sa kanyáng kariktán ay nagkápalad tulóy

tawaging _Mutyâ ng̃ Silang̃an_, sapúl nang kanyáng mátuklás ang

lupàíng itó, na may sariling kabihasnán, may sariling pamámahalà,

may sariling pananámpalataya, wikà, ugalì, tugtugin, pananamít,

atbp., at hanggáng sa mg̃a sandalîng itó na, ang bayang Amérika, ang

bayang mábituwín at másalapî ay siyáng nagháhawak ng̃ ating buhay

at kapalaran, ng̃ ating kálulwá at pag-íisip, ng̃ ating ginhawa

at kalayàan, dito sa mg̃a dakilàng sandalîng itó na nagsusumikap

tayo ng̃ buông lakás at kumikilos ng̃ buông siglá sa ikapagtátamó

at ikapagwáwagí ng̃ ating BANÁL NA LAYON, hanggá ng̃ayón, máuulit

ko, ay walâng nag-akalà ó nang̃ahás yumarì (ipagpatawad sa akin ang

pagtátapát) ng̃ isáng wagás na Balarilàng Tagalog upáng mapagbatayán

sa tumpák na pagsasalitâ at matuwíd na pagsulat sa mayamang wikà ni

Balagtás.

Lumilipas ang mg̃a sandalî, dumaraán ang mg̃a araw, mg̃a araw at

sandalîng hindî na magbábalík na, walâ tayong maáanag-ag sa kasaysayan

ng̃ ating wikà liban sa malálabò madídilím na talatà. Hindî ko

itinátakuwíl ang kasalukuyang pagsulong ng̃ wikàng sarili, hindî

ko pinawáwalâng kabuluhán ang masigláng pagsusumikap ng̃ ating mg̃a

mánunulát at mánanagalóg sa pagpápading̃ál at pagpapálaganap ng̃ ating

kálulwá, bagkús pinakapúpuri ko at pakapúpurihin ang kaniláng mg̃a

pagpápagál at pagpapakápuyat. Ng̃unì’t gunítâín nating sumandalî,

ng̃ isáng paggúgunitâng mataós at malalim kung paano ang ng̃ayó’y

nangyayari sa ating wikà. Náritó na tayo sa kapanáhunan ng̃ _Siglo

XX_ at hanggáng sa mg̃a sandalîng itó ay walâ pa tayong mg̃a sariling

aklát na sukat pagkákilanlán ng̃ ating mayamang salitâ at matuwíd na

pagsulat. ¡Kahì’t manawarìng sa hináharáp ay mag-ibayo tayo ng̃ siglá

at huwág tumugot kailan man hanggáng hindî mápatampók sa dakilàng

luklukan ang wikà ni Lakang-Dula!

Isá sa maháhalagáng súliranín na ng̃ayó’y karapatdapat pag-úkulan

ng̃ ating pagkukurò ay ang náuukol sa súliranín ng̃ wikà. Itóng

súliranín ng̃ wikà ay makabuluhán at dakilà, pagkâ’t siyáng diwà ó

kálulwá ng̃ Bayan. Hindî káilâ sa atin na, ang may hawak ng̃ayón ng̃

Pámahalàán sa Pilipinas ay ang bayan ni Washington, at hindî rin

náliling̃id na, ang kanyáng sinásalitâ’y ang wikà ni Shakspeare.

Ang wikàng ginágamit ó pinag-áaralan sa Pilipinas gaya rin namán

ng̃ ibáng bayang mahihinà ay ang wikà ng̃ sumásakóp at hindî ng̃

sinásakóp, gayóng ang matuwíd sana at siyáng dapat sundín ay gamitin

at pag-áralan ang wikà ng̃ sinásakóp at hindî ng̃ sumásakóp. Dahilán

dito, kung kayâ ang wikàng inglés ay siyáng sa ng̃ayó’y itinuturò

sa mg̃a páaraláng bayan, sa mg̃a batàng siyáng sa kinábukasa’y

mang̃agsisilalakí, at sanhî sa ganitóng pagtuturò at pagpapálaganap

ay pinaglálaanán na tulóy ng̃ isáng nápakalakíng gugol. Alín mang

Pámahalàán ay may sariling lakás sa kanyáng mg̃a akalà, at dahilán

dito kung kayâ ang paglaganap sa isipáng pilipino ng̃ náturang salitâ

ay hindî na dapat tawaran.

Ang ganitóng mg̃a pangyayari, mg̃a pangyayaring pará sa ati’y

mahalagá, ay siyáng lagì nang pumúpukaw sa matahimik na

pagpapáhing̃aláy ng̃ aking gunitâ, siyáng tuwî na’y lumilikhâ sa aking

guníguní ng̃ mg̃a panukalà at mg̃a paraáng ikabúbuhay, ikadidilág at

ikalálaganap ng̃ayón at kailan man ng̃ matamís at mayamang wikà ni

Risál. Itó ang sa aki’y nag-udyók, itó ang nagpasulák sa malamíg na

tubig ng̃ aking pusò at iyán ang pumukaw sa mapayapàng pagkakágulayláy

ng̃ aking pag-íisip, at dahilán dito’y siyá ang aking kalasag sa

pakikipágtunggalî, siyá ang aking baluti sa pang̃áng̃ahás ko ng̃

pagyarì nitóng BALARILANG TAGALOG na dapat panundán sa pagsulat at

pagsasalitâ ng̃ sariling wikà.

Hindî lamang ang matuling paglaganap ng̃ wikàng inglés ang nagbunsód

sa akin sa pagyarì ng̃ aklát na itó. Mayroón pa: ang pagkakáibáibáng

ayos ng̃ panunulat na ng̃ayó’y ginagawâ ng̃ ating mg̃a mánunulát

at mánanagalóg, pagkakáibáibáng ang isá’t isá’y nagkakálabáglabág

at ang bawà’t isá’y may kaníkaniyáng tuntuning sinúsunód sa sarili

na siyáng sanhî ng̃ malimit na kamalìán, ng̃unì’t kamalìáng hindî

máipalagáy na ganitó dahil sa kasalatán ng̃ mg̃a pátakaráng dapat

taluntunín. Sa pagnanasà ko ng̃âng maparam ang ganitóng mg̃a ulap

na nakatátabing sa maningníng na liwanag ng̃ ating panunulat, ay

pinaginutan ko ng̃âng sulatin ang aklát na itó na siyáng magigíng

ilaw at tungkód sa pagtahak sa landasing madilím at madulás ng̃

ating pagsulat. Sa ganáng pagkukurò ko, ang isáng malakíng balakíd

na nakapípinsalà sa pagkásulong at paglaganap ng̃ ating wikà ay ang

kasalatán ng̃ isáng Balarilà ó Gramátikáng sukat alituntunín ng̃

mg̃a nang̃agsísisulat.

Ang pagkakásalung̃atan sa pagsulat ay nabábatay sa pagkakábukódbukód

ng̃ mg̃a mánunulát at mánanagalóg. Sa kasalukuyan, ang mg̃a itó’y

nabábahagi sa dalawáng malakíng pangkát: isá’y ang tinátawag na

_makalumà_ at pinamámagatáng _makabago_ ang ikalawá. Ang mg̃a

makalumà’y sumúsunód sa mg̃a tuntuning lumà ó dati ng̃ pagsulat na

siyáng sa ganáng pagkukurò nilá ay tumpák; at ang mg̃a makabago’y

sumúsunód namán sa mg̃a pátakaráng bagong likhâ ng̃ pag-íisip ó

bagong paraán ng̃ pagsulat ng̃ ating wikà. Ang pagtutunggalìáng

itó ay lubhâng mahigpít: isá’t isá’y may sariling ayos ó paraáng

pinanánangnán sa pagyarì ng̃ gayóng hugis ó anyô at sa pagsunód sa

gayó’t ganitóng pagsulat. Akó, palibhasà’y námulat sa mg̃a hulíng

kapanáhunang itó, maibigín sa mg̃a bagong likhâín ng̃ pag-íisip at

sapagkâ’t ináakalà kong tumpák ang mg̃a tuntuning sinúsunód ng̃ mg̃a

makabago, kayâ’t ang nápita kong sundín ay ang mg̃a kaparaanáng

nátuklás at sinúsunód ng̃ayón ng̃ ating maraming mánunulát at

mánanagalóg sa likód ng̃ isáng mataós at mahabàng pagsusurì na

aking ginawâ ukol sa bagay na itó.

Isá pa rin sa lalòng makákabuluháng bagay na sa aki’y umakit na

sulatin ng̃â ang aklát na itó ay ang pagdami ng̃ mg̃a páhayagán, ang

pagdagsâ ng̃ mg̃a nobela at ang pagsísimulâ sa paglabâs ng̃ mg̃a

aklát na náuukol sa karunung̃an na, paraparang nasusulat sa Wikàng

Tagalog. Ang lahát ng̃ itó ay naglálarawan ng̃ maníning̃as na sulô

upáng tumangláw at magbigáy liwanag sa mg̃a gunitâng dahóp, sa mg̃a

gunitâng hindî nakámasíd ng̃ maningníng na liwanag ng̃ karunung̃an

dahil sa kákapusán ng̃ pisìng sukat makáabót sa matayog na luklukan

ng̃ pag-áaral. Ng̃unì’t kinakailang̃an namán na, ang mg̃a páhayagáng

iyán, mg̃a nobela at mg̃a aklát karunung̃an ay magkaisá sa matwíd na

landasin ng̃ pagsulat, at upáng maganáp itó’y kailang̃ang másalig sa

mg̃a tuntuning náilagdâ sa Balarilà ó Gramátiká upáng ang pagbábalità,

pagsásalaysáy ó pagpapaliwanag ay mápawastô ó mápatumpák.

Sumandalîng pagbalikán sa ating mg̃a gunitâ yaóng tumutukoy

sa mahalagá at mádakilàng súliranín ng̃ isáng wikà. Sa _El

Filibusterismo_ ni Rizal, itóng bantóg na aklát sa Europa ma’t

Amérika ay nagsaád ng̃ isáng mahalagá at dakilàng aral, na: ANG WIKÀ

AY SIYÁNG PAG-ÍISIP Ó KÁLULUWÁ NG̃ BAYAN. Dito’y mápipigâ natin ang

isáng masaganà at makabuluháng katás, isáng masaráp at malinamnám

na lasa na dapat sundín, pagyamanin at ipagtanggól. Tinutukoy ko

ang Wikàng Tagalog, ang wikàng mahál sa ating mg̃a pusò, hiyás ng̃

ating lahì, sagisag ng̃ ating ugalì at larawan ng̃ ating kabihasnán,

na, sang-ayon sa pantás na aral ng̃ ating _Bayani ng̃ Kalayàan_

ay kinakailang̃ang mahalín, pagyamanin at ipagtanggól sa mg̃a

nang̃ag-áakalàng uminís ng̃ kanyáng hining̃á, sa mg̃a nang̃agnánasàng

sumugpô ng̃ kanyáng kasiglahán at sa mg̃a nang̃agnánais na pumatáy

sa kanyáng dakilàng diwà at sa kanyáng maningníng na urì.

Atin ng̃âng mahalín, pagyamanin at ipagtanggól ang katutubòng wikà na

ginamit niná Lakang-Dula, Pilapil, Balagtás, Rizal, Mabini, Plaridel,

atbp. at ng̃ wikàng ng̃ayó’y ginágamit ng̃ buông Katagalugan magíng

sa pag-ibig, sa pananámpalataya, sa pag-awit, sa pakikípanayám, sa

pagpúpulong, sa pakikípaglarô, sa pagtulog, sa paglíliwalíw, at sa

lahát na ng̃ mg̃a kilos ng̃ katawán, galáw ng̃ bisig, mithî ng̃

pusò, pang̃arap ng̃ diwà, adhikâ ng̃ damdamin, udyók ng̃ kalooban,

tibók ng̃ dibdíb, likhâ ng̃ pag-íisip at ibá’t ibá pa, sukdáng

ang magiliw na pagmámahál at masigláng pagtatanggól na itó ay

pagkaramayan ng̃ maraming paghihirap, pagkagugulan ng̃ ating mg̃a

bisig at pagkáhandugán ng̃ ating mg̃a buhay, huwág lamang makapanaíg

ang mg̃a nang̃ag-áakalàng uminís ó pumatáy sa káluluwá at buhay ng̃

isáng wikàng ginágamit ng̃ ang̃awang̃aw na tao at ng̃ isáng lahìng

may sariling dang̃ál at may sariling kabihasnán.

Bayàáng ang isáng wikà ng̃ bayan ay mápasailalim ng̃ isáng kapuwà

wikà, bayàáng ang wikàng yaó’y malanság at magkadurogdurog, itakwíl sa

gunitâ’t alaala, ay katumbás ng̃ pagpapabayà na yurakan ang kanyáng

watawat, na sakmalín ang kanyáng buhay, na durugin ang kanyáng

káluluwá, na lansagín ang kanyáng lahì. Walâ nang katotohanang gaya

nitó, palibhasà ang wikà ay anino ng̃ ugalì ng̃ isáng bayan, larawan

ng̃ kanyáng mg̃a kilos at hilig, sagisag ng̃ kanyáng angkán, banaág

ng̃ kanyáng kabihasnán at bakás ng̃ isáng mataós na pag-ibig at

pagmámahál sa bayang kinágisnán. Sino mang nagmámahál sa isáng wikà

ay nagmámahál din sa kanyáng bayan at sa kanyáng lahì. Sino mang

tumátakuwíl sa wikàng sarili ay tumátakuwíl din sa bayang kinágisnán

at sa lahìng nagbibigáy ng̃ kanyáng dang̃ál at kabuhayan.

Iláng pagkukuròng maháhalagá ang akin namáng tutukuyin ng̃ayón ukol

sa mg̃a wikà sa Pilipinas at ang káhalagaháng tagláy ng̃ Wikàng

Tagalog. Tatlóng wikà lamang ang pinakámalaganap sa kasalukuyan:

isá’y ang _bisayà_, na sinásalitâ sa dakong Timog ng̃ Kapulùán,

_tagalog_ ang ikalawá na sinásalitâ sa gitnâ at ibabâ ng̃ Lusóng

at _ilokano_ ang ikatló na sinásalitâ namán sa dakong Hilagà ng̃

Pilipinas. Kung isásalig sa dami ng̃ mg̃a táong gumágamit, ang wikàng

bisayà’y siyáng pang̃ulo sa lahát, sang-ayon sa talâng nábasa ko.

Ng̃unì, kung úurìin sa kagandahan ng̃ isá’t isá, sa katamisán, sa

kayamanan, sa karamihan ng̃ mg̃a páhayagán, sa kasaganàan ng̃ mg̃a

aklát at mg̃a dulâ, ang Wikàng Tagalog ay siyáng pang̃ulo at siyáng

may mataás na urì sa lahát, lalòng lalò na kung isaságunitâ ang

masisigláng kilos sa hulíng kapanáhunang itó na walâng tigil ng̃

pagpápalimbág ng̃ mg̃a aklát, ng̃ pagpápalabás ng̃ mg̃a páhayagán at

ng̃ pagpápatanghál ng̃ mg̃a dulâ. Alinsunod sa mg̃a pangyayaring itó,

ay labis ang aking pag-asa na, ang araw ay dárating na mátutupád ang

aking pang̃arap na, ang wikà sa haharapín ng̃ Kapilipinuhan ay ang

wikà ng̃ mg̃a Taga-Ilog, ang wikàng matamís ng̃ mg̃a Lakang-Dula,

ng̃ mg̃a Balagtás, ng̃ mg̃a Risál, ng̃ mg̃a Mabini, atbp.

Bábanggitín ko rito ang mg̃a aklát na aking pinagsaligán sa pagnanasà

kong makayarì ng̃ isáng Gramátikáng buô at wagás na wagás na tagalog.

Sinanggunìán ko ang _Diccionario_ ni San Lucar, pinag-aralan ko ang

mg̃a _Gramática Hispano-Tagala_ niná Fr. Minguella at Campomanes,

sinurì ko ang maháhalagáng lathalà ni Rizal ukol sa bagong pagsulat

ng̃ tagalog na nápalathalà sa _La Solidaridad_, nilitis ko ang

makákabuluháng lathalà ni G. Eusebio Daluz, inisáisá ko ang maháhalagá

ring lathalà ng̃ katotong Sofronio G. Calderón, at mataós kong sinurì

at pinag-aralan ang ibá’t ibáng pagkukurò at sarìsarìng palagáy

ng̃ mg̃a litáw na mánunulát at mánanagalóg, gayón ang mg̃a aklát

sa sariling wikà na akdâ ng̃ ating magigitíng na kababayan. Bawà’t

salitâ, bawà’t palagáy at bawà’t tuntuning sinipì ko ó hinaláw kayâ

sa mg̃a náturang aklát at lathalà ay malabis kong pinasásalamatan

sa bawà’t isá at sa lahát.

Ng̃ayó’y magsásalaysáy akó ng̃ iláng haláw na pagkukurò ukol sa aklát

na itó. Itóng BALARILANG TAGALOG ay may apat na pang̃ulong bahagi:

_Pagbigkás_ (ó Prosodia); _Pagkilala_ (ó Analogía); _Paglalakip_

(ó Sintaxis) at _Pagsulat_ (ó Ortografía). Hindî ko na íisáisahín

ang bawà’t bahagi upáng ipaliwanag ang káhalagahán ng̃ isá’t isá,

sapagkâ’t itó’y hindî nátutungkól sa akin kundî sa mg̃a babasa

at mag-áaral. Tang̃ìng bábanggitín ko rito ay ang náuukol sa

pagkakásalaysáy. Pinagpumilitan ko, hanggá’t maáarì, na ang bawà’t

tuntunin ay máihanáy na maliwanag, ang mg̃a salitâ’y magíng wagás

na tagalog at málagyán ng̃ mabábabaw at maháhalagáng halimbawà na

angkóp na angkóp sa mg̃a panuto (ó regla) upáng mawatasang maigi

ng̃ babasa at madalîng mátutuhan ng̃ bayan.

Pagkátapos máilahád ang mg̃a abâ kong pagkukurò, pagkátapos máisulit

ang mg̃a tibók ng̃ aking sariling damdamin ay walâ akóng másasabi at

máipagtatapát kundî _akó’y tao_. Sinabi ko ang ganitó, upáng ipakilala

na ang tao’y nagkákamalî, at sapagkâ’t akó’y ganitó ay hindî malayòng

magkámalî rin sa aking mg̃a ginawâ. Ináasahan ko, ng̃ayón pa, na

akó’y magkaroón ng̃ mg̃a malî sa pagyarì ng̃ aklát na itó, gaya rin

namán ng̃ pag-asang mábubulíd sa hukay ang isáng táong lumálakad sa

poók na ganitó sa mg̃a gabíng kadilimán. Dahil sa paníniwalàng itó

ay malugód kong tinátawagan ang mg̃a mánunulát at mánanagalóg at

ang madlâng mahiligín sa sariling wikà na mangyaring pansinín ang

aking mg̃a kamalìán na kaniláng mápupuná sa aklát na itó. Sino mang

pumansín ng̃ aking mg̃a malî, sino man ang magpalagáy ó magmungkahì

kayâ na ang gayó’t ganitóng tuntunin ay hindî tumpák, sino man ang

magdagdág ng̃ anó mang palagáy ó anó mang paghahakà, kailan ma’t ang

mg̃a itó’y náuukol sa ikawáwastô ng̃ mg̃a tuntunin at ikasúsulong

ng̃ ating wikà ay malabis kong pasásalamatan, ng̃ isáng pasásalamat

na taós sa pusò. Sa ganitóng kaparaaná’y naníniwalà akóng lílinis

ó húhusay ang mg̃a pátakaráng sinúsunód sa ating pagsasalitâ at

pagsulat, at sa haharapí’y magkakároón tayo ng̃ isáng wagás, buô at

tumpák na Balarilàng Tagalog na siyáng haligi ng̃ ating pagsulat at

ng̃ ating wikà.

Sa wakás ay tanggapín ninyó, mg̃a kababayang mahíhiligín sa Wikàng

Tagalog, ang isáng muntîng aklát na itó na nilikhâ ng̃ pahát kong

isip at ng̃ muntî kong lakás sa likód ng̃ masigláng pagsusumikap, ng̃

masaganàng pagál at maraming pagtitiyagâ sa sariling katawán, udyók

lamang na magkaroón tayo ng̃ isáng aklát na mapagbábatayán sa ating

pagsasalitâ at sa ating pagsulat. Ang pusò ko’y malúlunod sa katuwâan

kung ang pagkakálabás ng̃ aklát na itó ay makátulong sa pagpápadilág

at pagpapálaganap ng̃ ating wikà. Ang damdamin ko’y mabúbusóg sa galák

kung ang aklát na itó’y pag-áralan natin, upáng máipakilala minsan

pa ang ating wagás na pag-ibig at magiliw na pagmámahál sa sariling

arì, sa sariling diwà at sa sariling káluluwá ng̃ ating iníibig

na bayan. At káhulíhuliha’y isáng mataós na dalang̃in, dalang̃ing

nagbuhat sa pusò, na, maano nawàng sa hináharáp ay magíng wikà ng̃

Sangkapilipinuhan ang wikàng matamís ng̃ mg̃a Taga-Ilog, ang wikàng

mayaman ng̃ mg̃a Lakang-Dula, ng̃ mg̃a Balagtás, ng̃ mg̃a Risál,

ng̃ mg̃a Mabini, at ibá pa!

=Mamerto Paglinawan.=

Balarilang Tagalog · 第 8 / 396 题