[155: da, weil.]
[156: fehlt „ob“ oder „daß“.]
[157: zu etwas bringen, anleiten, anreizen. Grimm, Wbch. I, 301. Dr.
Fr.]
[158: Christian von Anhalt, Statthalter der Oberpfalz, und Kurfürst
Friedrich IV. von der Pfalz.]
Contra iactantiam.
Die Wiener Hs. 11857, saec. XV. enthält auf f. 238 folgendes
beachtenswerthe Gedicht:
In nobilem gloriosum contra Iactantiam ex diuitiis stemate prole se
uenientem.
1 Sis licet ingenuis clarisque parentibus ortus,
Esse tamen uel sic bestia magna potes.
Adde decus patriae, claros tibi sume[159] propinquos,
Esse tamen uel sic bestia magna potes.
5 Sunt tibi diuitiae, sit larga et munda supellex,
Esse tamen uel sic bestia magna potes.
Suscipe iudicium, fora te causaeque receptent,
Esse tamen uel sic bestia magna potes.
Transi presbyteros[160], et cum maioribus ito,
10 Esse tamen uel sic bestia magna potes.
Denique quicquid eris: nisi sit prudentia tecum,
Magna quidem, dico, bestia semper eris.
Da mihi decoctum generosum pectus honesto,
Sic aliquid titulis nobilitatis erit.
/Wien./ /Dr. Joh. Huemer./
Findling.
Quae dos matronae pulcherrima? uita pudica.
Quae casta est? de qua mentiri fama ueretur.
Quid sapientis opus? cum possit, nolle nocere.
Quid proprium stulti? non posse et uelle nocere.
(Aus Cod. Einsidl. 77. B V, letztes Blatt.)
/Wien./ /Dr. Joh. Huemer./
Zu den Lebensregeln.
Herr Studienlehrer Dr. Schepß in Dinkelsbühl schreibt mir: „Die erste
Lebensregel, die Sie im Anzeiger, Jahrg. 1878, Sp. 88 mitgetheilt
haben, findet sich auch in dem (1286 beendeten) Catholicon des Johannes
Januensis, herausg. zu Lyon 1520, s. v. Caseus, wo es etwas abweichend
heißt: Caseus, sic dicitur a cado, dis, quia facile cadat et cedat; vel
dicitur a careo quia sepe caret, quasi carens, et producitur „ca.“ Unde
quidam:
Caseus anguilla mortis cibus ille vel illa
Ni bibis et rebibis et rebibendo bibis.“
/Halle./ /E. Dümmler./