XCIX

Surripui tibi, dum ludis, mellite Iuuenti,

suauiolum dulci dulcius ambrosia.

uerum id non impune tuli: namque amplius horam

suffixum in summa me memini esse cruce,

dum tibi me purgo nec possum fletibus ullis 5

tantillum uestrae demere saeuitiae.

nam simul id factum est, multis diluta labella

guttis abstersisti omnibus articulis,

ne quicquam nostro contractum ex ore maneret,

tamquam commictae spurca saliua lupae. 10

praeterea infestum misero me tradere amori

non cessasti omnique excruciare modo,

ut mi ex ambrosia mutatum iam foret illud

suauiolum tristi tristius elleboro.

quam quoniam poenam misero proponis amori, 15

numquam iam posthac basia surripiam.

C

Caelius Aufilenum et Quintius Aufilenam

flos Veronensum depereunt iuuenum,

hic fratrem, ille sororem. hoc est, quod dicitur, illud

fraternum uere dulce sodalicium.

qui faueam potius? Caeli, tibi: nam tua nobis 5

perfecta [+]exigitur[+] unica amicitia,

cum uesana meas torreret flamma medullas.

sis felix, Caeli, sis in amore potens.

Catulli Carmina · 第 114 / 133 题