Een rijke ontwikkeling vertoont de toren van de onbeduidende kerk
te St. Michielsgestel, die zich zoo statig boven de daken der lage
dorpshuisjes verheft. Op de hoeken van dezen forschen bouw zijn zware
steunberen aangebracht, die, evenals de uitgebouwde halfachtkantige
traptoren en de muurvelden, met ondiepe nissen, waarin eenvoudige
traceeringen, zijn versierd. Bovendien wordt door de afwisseling van
baksteen met natuursteen, zooals in de 15e eeuw veel gebruikelijk was,
groote levendigheid bijgezet. Eertijds was de toren met een spits
bekroond; bij een storm in het jaar 1836 stortte deze om en verwoestte
in haar val het dak der kerk, die nadien werd afgebroken en herbouwd.