Nomen isolato non habet numero. Ad indicando ille scribemus explicite
"uno, plure".
Ex. "unum os habemus et duas aures"
fit "habemus uno uno ore, et duo plure aure",
et post simplificatione logico "uno uno" = "uno", et "duo plure" =
"duo", nam "duo" continet idea de "plure", propositio
fit: "habemus uno ore et duo aure".
Ex. "Omne homo est mortale, aliquo homo est nigro, multo homo est
pauper, pauco homo est divite, plure homo est sapiens".
Propositione: "Romani eligebant duo consules"
fit "Populo Romano eligebat duo consule".
§ 4.--Conjugatione de verbo.
«Personae verborum possunt esse invariabiles, sufficit variari
_ego_, _tu_, _ille_, etc.».