I. EL SCIAVATTIN[i]

Ona vœulta, gh'era on sciavattin[ii]; sicchè, on dì, l'era tant stuff

de fà el sciavattin, el dis:—«Adess vœuri andà a cercà fortunna.»—L'ha

compràa ona formagginna[iii] e l'ha missa sul tavolin. La s'è

impienida de mosch e lu l'ha ciappâa ona sciavatta, el gh'ha dàa ona

sciavattada[iv] e i ha mazzàa tutti. Dopo i ha cuntàa, cinqcent eren

mazzâa e quattercent n'ha ferii. Dopo l'ha miss on sciabel cont in

testa ona lumm[v] e l'è andàa a la cort del Re, e el gh'ha ditt:—«Io

sono il capo guerriero delle mosche, quattrocento n'ho ammazzate e

cinquecento n'ho ferite.»—El Re, el gh'ha ditt:—«Subet che te set on

guerriero, te sarèe bon de andà su quel mont, che gh' è su dùn maghi,

e t'i mazzaret. Se t'i mazzaret, te sposaret la mia tosa.»—El gh'ha

daa la bandera bianca; e quand i ha mazzàa, d'espònela:—«e te sonaret

la tromba. Te mettarèe la testa denter in d'on sacch, tutt dò i test,

per fami vedè a mì.»—Donca, lu, l'è andaa su; e l'ha trovaa ona casa:

sta tal casa l'era on' ostaria: gh'era marì e mièe, che eren poeu sti

maghi. L'ha dimandàa alogg e de mangià e tutt insomma. Dopo, l'è andaa

in d'ona stanza: prima de andà in lett, l'ha guardàa per aria. Gh'era

ona gran pioda[vi] de sora al lett; e lu, inscambi d'andà in lett,

el s'è miss in d'on canton. Quand l'è stàa ona cert ora, i maghi han

lassàa giò sta pioda e l'ha schisciàa tutt el lett. A la mattinna,

el va de bass; el gh'ha ditt, che l'ha mai podùu dormì per el gran

fracass. E lor gh'han ditt, che ghe cambieran la stanza. Sicchè, la

sera, l'è andaa in stanza e l'ha guardaa e gh'era anmò sta pioda. E lu,

el s'è tiraa in d'on canton. E quand l'è staa ona cert'ora ancamò come

prima, l'han lassada giò. A la mattinna, el va de bass, el ghe dis anmò

che l'ha mai poduu dormì per el gran frecass. E lor gh'han dit ancamò,

che ghe cambieran la stanza. Quand l'è staa ona cert ora, hin andaa

in del bosch marì e mièe a tajà on fass de legna. Dopo, hin vegnuu a

cà; e lu, l'ha preparàa ona folc[vii] e el gh'ha ditt:—«Spettè, che

ve jutti mi a tirà giò el fass.»—E lu, el sciavattin, el gh'ha dàa

ona folciada, l'ha tajàa via el còo al mago. Dopo, la va a casa lee;

e lu, l'ha fàa l'istess, l'ha cattaa via el coo anca a lee, la maga.

Dopo, l'ha spiegàa la bandera e l'ha sonàa la tromba, e gh'è andaa

contra la banda a ricevel[viii]. Dopo, l'è rivàa a la cort; el Re,

el gh'ha ditt:—«Adess che t'è mazzàa ì dùu maghi, te sposaret la mia

tosa.»—Sicchè lu, l'è andàa in lett, dopo sposada; e l'era tant sueffaa

a tirà el spagh, ch'el gh'ha dàa i pugn a la mièe; e lee, l'ha vorun pu

dormì insemma. E el Re, el gh'ha dàa tanti danee e l'ha mandaa a casa.

La novellaja fiorentina Fiabe e novelline stenografate in Firenze dal dettato popolare · 第 206 / 292 题