Ona volta gh'era on Re. El gh'aveva ona tosa. L'era tanto bella che
le voreva per sposa, la voreva sposà per mièe; e lee la voreva minga,
perchè l'era vecc. Lu, seguitava a seccalla de sposall; e lee, on dì
per contentali, la gh'ha ditt:—«Famm dùu vestìi a me piasè e on'ochetta
che parla, che te sposi.»—Come difatti, el gh'ha fàa dùu vestìi, vun
pien de stell e on alter cont i ragg del sol. Sicchè, la sera, lu, l'è
andàa in lett. El ghe dis:—«Adess ven anca ti, Maria.»—la se ciamava
Maria. E lee, la dis:—«Adess vegni subet.»—L'ha ciappà i dùu vestìi e i
ha faa su in d'on fagott e l'ha miss l'ochetta in d'on cadin con denter
l'acqua. L'ochetta, la sbatteva i al: e el Re le dimanda:—«Maria, te
vegnet a dormì?»—E l'ochetta, la ghe rispondeva:—«Vegni»—Lu, el Re, el
s'è indormetàa; e el s'è dissedàa pu fin a la mattinna. La mattinna el
leva su, el trœuva pu la soa tosa. Lee, l'ha miss on bell'—e—brutt[ii],
ona finta che se cognosseva domà che i occ; e la s'è missa in viagg;
e l'ha seguitàa a viaggià finchè l'ha trovàa ona cittàa, dove gh'era
on Re. L'è andada alla porta del Re e la ghe dis a la guardia de digh
a la Reginna se voreven ciappalla per fa la donzella. E la guardia la
gh'ha ditt:—«Te gh'hê minga vergogna, bruttascia che te set, a cercà
de vegnì a fà la donzella?»—Dopo, lee, l'ha tornàa a pregà se voreven
ciappalla a fà la scindirœura[iii]; a stà a i fornell, a i fogolar a
tœu su la zener. Allora la guardia l'è andada a dighel a la Reginna. La
Reginna, la gh'ha ditt de lassalla pur vegnì. On dì, el fiœu del Re,
el ghe dis a la soa mamma, a la Reginna:—«Diman, vœuri fa ona festa de
ball»—E lee, la ghe dis:—«Fâlla pur.»—Quand l'è staa che eren adrèe
a ballà, la Scindirœura, la ghe dia a la Reginna:—«O sura Reginna,
che la me lassa andà a guardà denter almen dal bus de la ciav, a vedè
come fan a ballà, perchè hoo mai vedùu.»—E lee, la Reginna, la ghe
dis:—«Ben, va: ma torna subet, perchè s'el te ved el me fiœu, chi sa
cossa el me dis.»—Allora lee, la Scindirœura, la va in la soa stanza,
la mett su el vestíi pien de stell e la va de denter in sala. El fiœu
del Re, el ved sta bella giovina; l'ha ciappada de ballà insemma. L'ha
faa on gir; e pœu, lee, la ghe dis:—«Ch'el me lassa andà on moment,
che torni subet.»—Invece l'è andada a casa a lavorà. El va a casa,
el fiœu del Re, el ghe dis a la soa mamma:—«Se t'avesset de vedè,
mamma, che bella giovina che l'è vegnùu là a la festa! la gh'haveva
su on vestìi pien de stell ch'el lusiva per tutta la sala. L'ha fàa
on gir, e pœu l'hoo veduda pu. La gh'aveva i occ che pareven tutt
quej de la Scindirœura»—E lee, la seguitava a dì:—«Sont mi quella,
sont mi quella.»—E lu, el dis:—«Cossa la dis quella cialla là?»—E
lee, la tornava a dì:—«Sont mi quella, sont mi quella.»—El fiœu del
Re, el dis:—«Diman, vœuri fà on'altra festa.»—Quand l'è stàa ch'eren
adrèe a ballà, la Scindirœura, la ghe dis a la Reginna:—«Che la me
lassa andà là, sura Reginna, a guardà denter del bus de la ciav, per
vedè se gh'è là quella bella giovina.»—E la Reginna, la ghe dis:—«Te
set on pòo tropp seccante! s'el te ved el me fiœu, chi sa cossa el
dis.»—E lee, la ghe torna a dì:—«Voo là appenna on momentin e pœu torni
subet.»—Allora la Reginna, la ghe dis:—«Ben, va.»—La Scindirœura, la
va de sora in la soa stanza, l'ha tiràa via el bell'—e—brutt, la mett
su el vestii cont i ragg del Sol, e la va denter in sala. El fiœu del
Re l'ha ciappada subet per ballà. Lee, l'ha fàa on gir e pœu la ghe
dis:—«Ch'el me lassa andà on momentin, che torni subet.»—Intant che la
ballava la gh'ha tiràa giò l'anell del fiœu del Re; e la va a casa e la
se mett a fa el so mestée. Va a casa el fiœu del Re, el ghe dis a la
soa mamma:—«Se t'avesset de vedè, mamma! Gh'è vegnùu là ancamò quella
bella giovina d'ier. La gh'aveva su on vestíi cont su i ragg del sol,
che la lusiva per tutta la sala.»—La Scindirœura, la seguita:—«Sont mi
quella, sont mi quella.»—E lu, el dis:—«La gh'aveva i occ, che paren
tutt quej de la Scindirœura.»—E la torna ancora:—«Sont mi quella, sont
mi quella.»—E lu, el dis adrèe a la soa mamma:—«Sent cosa, la dis
quella cialla là.»—E lee, la torna ancamò:—«Sont mi quella, sont mi
quella.»—El dì adrèe, el dà on'altra festa; e lee, la gh'è andata pu;
e lu, de la passion, el s'è malàa. Gh'era pu nissun che podeva andà in
stanza a portagh de mangià; e lee, la gh'è dis a la sura Reginna:—«Che
la me lassa andà mì, a portagh el pantrid.»[iv]—E la Reginna, la ghe
dis:—«Cialla che te set! el vœur nanca che vaga i donzell; t'hà giost
de andà ti!»—E lee, la ghe dis ancamò, la Scindirœura:—«La vedarà,
sura Reginna, che de mì l'accettarà.»—Allora la Reginna, la dis:—«Va
pur.»—Lee, l'è andada in stanza. Prima de andà in del Re, lee, l'è
andada in stanza e l'ha miss su el vestíi cont su i ragg del sol. E
l'è andada a portagh il pantrìd. La gh'ha miss denter l'anell; e lu,
allora, a vede sta bella giovina, de la contentezza l'è guarìi e l'ha
sposada. Dopo hin andaa a casa a trovà so pader che l'aveva lassada.