Alma, fave, dixi, geminorum mater Amorum.

Ad vatem vultus rettulit illa suos.

Quid tibi, ait, mecum? certe majora canebas.

Num vetus in molli pectore vulnus habes?

Scis dea, respondi, de vulnere.--Risit, et aether 5

Protinus ex illa parte serenus erat.--

Saucius, an sanus, numquid tua signa reliqui?

Tu mihi propositum, tu mihi semper opus.

Quae decuit, primis sine crimine lusimus annis:

Nunc teritur nostris area major equis. 10

Tempora cum causis annalibus eruta priscis,

Lapsaque sub terras ortaque signa cano.

Venimus ad quartum, quo tu celeberrima, mensem;

Et vatem, et mensem scis, Venus esse tuos.

Mota Cytheriaca leviter mea tempora myrto 15

Contigit, et, Coeptum perfice, dixit, opus.

Sensimus, et subito causae patuere dierum.

Dum licet, et spirant flamina, navis eat.

Si qua tamen pars te de fastis tangere debet,

Caesar, in Aprili, quo tenearis, habes. 20

Hic ad te magna descendit imagine mensis,

Et fit adoptiva nobilitate tuus.

Hoc pater Iliades, quum longum scriberet annum,

Vidit, et auctores rettulit ipse suos.

Utque fero Marti primam dedit ordine sortem, 25

Quod sibi nascenti proxima causa fuit;

Sic Venerem gradibus multis in gente repertam

Alterius voluit mensis habere locum;

Principiumque sui generis revolutaque quaerens

Saecula, cognatos venit ad usque deos. 30

Dardanon Electra nesciret Atlantide cretum?

Scilicet Electran concubuisse Jovi?

Hujus Erichthonius: Tros est generatus ab illo:

Assaracon creat hic, Assaracusque Capyn.

Proximus Anchisen, cum quo commune parentis 35

Non dedignata est nomen habere Venus,

Hinc satus aeneas, pietas spectata per ignes,

Sacra, patremque humeris altera sacra, tulit.

Venimus ad felix aliquando nomen Iuli,

Unde domus Teucros Julia tangit avos. 40

Postumus huic, qui, quod silvis fuit ortus in altis,

Silvius in Latia gente vocatus erat;

Isque, Latine, tibi pater est: subit Alba Latinum:

Proximus est titulis Epytos, Alba, tuis,

Ille dedit Capyi recidiva vocabula Troiae, 45

Et tuus est idem, Calpete, factus avus.

Quumque patris regnum post hunc Tiberinus haberet,

Dicitur in Tuscae gurgite mersus aquae.

Jam tamen Agrippam genitum, Remulumque nepotem

Viderat; in Remulum fulmina missa ferunt. 50

Venit Aventinus post hos, locus unde vocatus,

Mons quoque. Post illum tradita Procae.

Quem sequitur diri Numitor germanus Amuli.

Ilia cum Lauso de Numitore sati.

Ense cadit patrui Lausus: placet Ilia Marti; 55

Teque parit, gemino juncte Quirine Remo.

Ille suos semper Venerem Martemque parentes

Dixit, et emeruit vocis habere fidem.

Neve secuturi possent nescire nepotes,

Tempora dîs generis continuata dedit. 60

Sed Veneris mensem Graio sermone notatum

Auguror: a spumis est dea dicta maris.

Nec tibi sit mirum Graio rem nomine dici:

Itala nam tellus Graecia major erat.

Venerat Evander plena cum classe suorum: 65

Venerat Alcides, Graius uterque genus.

Hospes Aventinis armentum pavit in herbis

Claviger, et tanto est Albula pota deo.

Dux quoque Neritius. Testes Laestrygones exstant:

Et quod adhuc Circes nomina litus habet. 70

Et jam Telegoni, jam moenia Tiburis udi

Stabant, Argolicae quod posuere manus.

Venerat Atridae fatis agitatus Halesus,

A quo se dictam terra Falisca putat.

Adjice Trojanae suasorem Antenora pacis, 75

Et generum Oeniden, Appule Daune, tuum.

Serus ab Iliacis, et post Antenora, flammis

Attulit aeneas in loca nostra deos.

Hujus erat Solymus Phrygia comes unus ab Ida:

A quo Sulmonis moenia nomen habent, 80

Sulmonis gelidi, patriae, Germanice, nostrae.

Me miserum! Scythico quam procul illa solo est!

Ergo ego tam longe?--sed supprime, Musa, querelas;

Non tibi sunt maesta sacra canenda lyra.

Quo non livor abit? Sunt qui tibi mensis honorem 85

Eripuisse velint, invideantque, Venus.

Nam, quia ver aperit tunc omnia, densaque cedit

Frigoris asperitas, fetaque terra patet;

Aprilem memorant ab aperto tempore dictum,

Quem Venus injecta vindicat alma manu. 90

Illa quidem totum dignissima temperat orbem:

Illa tenet nullo regna minora deo:

Juraque dat coelo, terrae, natalibus undis,

Perque suos initus continet omne genus.

Illa deos omnes--longum est narrare--creavit: 95

Illa satis causas arboribusque dedit:

Illa rudes animos hominum contraxit in unum,

Et docuit jungi cum pare quemque sua.

Quid genus omne creat volucrum, nisi blanda voluptas?

Nec coëunt pecudes, si levis absit amor. 100

Cum mare trux aries cornu decertat: at idem

Frontem dilectae laedere parcit ovis.

Deposita taurus sequitur feritate juvencam,

Quem toti saltus, quem nemus omne tremit.

Vis eadem, lato quodcumque sub sequore vivit, 105

Servat, et innumeris piscibus implet aquas.

Prima feros habitus homini detraxit: ab illa

Venerunt cultus mundaque cura sui.

Primus amans carmen vigilatum nocte negata

Dicitur ad clausas concinuisse fores; 110

Eloquiumque fuit duram exorare puellam:

Proque sua causa quisque disertus erat.

Mille per hanc artes motae, studioque placendi,

Quae latuere prius, multa reperta ferunt.

Hanc quisquam titulo mensis spoliare secundi 115

Audeat? a nobis sit procul iste furor.

Quid? quod ubique potens, templisque frequentibus aucta,

Urbe tamen nostra jus dea majus habet?

Pro Troja, Romane, tua Venus arma ferebat;

Quum genuit teneram cuspide laesa manum, 120

Coelestesque duas Trojano judice vicit;

--Ah! nolim victas hoc meminisse deas!--

Assaracique nurus dicta est, ut scilicet olim

Magnus Iuleos Caesar haberet avos.

Nec Veneri tempus, quam ver, erat aptius ullum. 125

Vere nitent terrae: vere remissus ager.

Nunc herbae rupta tellure cacumina tollunt;

Nunc tumido gemmas cortice palmes agit.

Et formosa Venus formoso tempore digna est,

Utque solet, Marti continuata suo. 130

Vere monet curvas materna per aequora puppes

Ire, nec hibernas jam timuisse minas.

Rite deam Latiae colitis matresque nurusque;

Et vos, quîs vittae longaque vestis abest.

Aurea marmoreo redimicula solvite collo: 135

Demite divitias: tota lavanda dea est.

Aurea siccato redimicula reddite collo:

Nunc alii flores, nunc nova danda rosa est.

Vos quoque sub viridi myrto jubet illa lavari;

Causaque, cur jubeat,--discite--certa subest. 140

Litore siccabat rorantes nuda capillos:

Viderunt Satyri, turba proterva, deam.

Sensit, et opposita texit sua corpora myrto.

Tuta fuit facto: vosque referre jubet.

Discite nunc, quare Fortunae tura Virili 145

Detis eo, calida qui locus humet aqua.

Aspicit ille locus posito velamine cunctas,

Et vitium nudi corporis omne patet.

Ut tegat hoc, celetque viros, Fortuna Virilis

Praestat, et hoc parvo ture rogata facit. 150

Nec pigeat niveo tritum cum lacte papaver

Sumere, et expressis mella liquata favis.

Quum primum cupido Venus est deducta marito,

Hoc bibit; ex illo tempore nupta fuit.

Supplicibus verbis illam placate: sub illa 155

Et forma, et mores, et bona fama manet.

Roma pudicitia proavorum tempore lapsa est:

Cumaeam, veteres, consuluistis anum.

Templa jubet Veneri fieri: quibus ordine factis,

Inde Venus verso nomina corde tenet. 160

Semper ad Aeneadas placido, pulcherrima, vultu

Respice, totque tuas, diva, tuere nurus.

Dum loquor, elatae metuendus acumine caudae

Scorpios in virides praecipitatur aquas.

Nox ubi transient, coelumque rubescere primo 165

Coeperit, et tactae rore querentur aves,

Semustamque facem vigilata nocte viator

Ponet, et ad solitum rusticus ibit opus:

Pliades incipiunt humeros relevare paternos,

Quae septem dici, sex tamen esse solent; 170

Seu, quod in araplexum sex hinc venere deorum:

Nam Steropen Marti concubuisse ferunt:

Neptuno Halcyonen, et te, formosa Celaeno:

Maian, et Electran, Taygetenque Jovi:

Septima mortali Merope tibi, Sisyphe, nupsit: 175

Poenitet, et facti sola pudore latet;

Sive, quod Electra Trojae; spectare ruinas

Non tulit, ante oculos opposuitque manum.

Ter sine perpetuo coelum versetur in axe;

Ter jungat Titan, terque resolvat equos; 180

Protinus inflexo Berecyntia tibia cornu

Flabit, et Idaeae festa Parentis erunt.

Ibunt semimares et inania tympana tundent,

Aeraque tinnitus sere repulsa dabunt.

Ipsa sedens molli comitum cervice feretur 185

Urbis per medias exululata vias.

Scena sonat, ludique vocant. Spectate, Quirites!

Et fora Marte suo litigiosa vacent.

Quaerere multa libet: sed me sonus aeris acuti

Terret, et horrendo lotos adunca sono. 190

Da, dea, quas sciter, doctas, Cybeleïa, neptes.

Audit, et has curae jussit adesse meae.

Pandite mandati memores, Heliconis alumnae,

Gaudeat assiduo cur dea Magna sono.

Sic ego. Sic Erato:--mensis Cythereïus illi 195

Cessit, quod teneri nomen Amoris habet.--

Reddita Saturno sors haec erat: Optime regum.

A nato sceptris excutiere tuis.

Ille suam metuens, ut quaeque erat edita, prolem

Devorat, immersam visceribusque tenet. 200

Saepe Rhea questa est toties fecunda, nec umquam

Mater, et indoluit fertilitate sua.

Jupiter ortus erat.--Pro magno teste vetustas

Creditur; acceptam parce movere fidem.--

Veste latens saxum coelesti gutture sedit. 205

Sic genitor fatis decipiendus erat.

Ardua jam dudum resonat tinnitibus Ide,

Tutus ut infanti vagiat ore puer.

Pars clypeos rudibus, galeas pars tundit inanes:

Hoc Curetes habent, hoc Corybantes opus. 210

Res latuit patrem: priscique imitamina facti

aera deae comites raucaque terga movent.

Cymbala pro galeis, pro scutis tympana pulsant:

Tibia dat Phrygios, ut dedit ante, modos.

Desierat: coepi: Cur huic genus acre leonum 215

Praebeat insolitas ad juga curva jubas?

Desieram: coepit: Feritas mollita per illam

Creditur. Id curru testificata suo est.

At cur turrita caput est ornata corona?

An primis turres urbibus illa dedit? 220

Annuit. Unde venit, dixi, sua membra secandi

Impetus? Ut tacui, Pieris orsa loqui:

Phryx puer in silvis facie spectabilis Attis

Turrigeram casto vinxit amore deam.

Hunc sibi servari voluit, sua templa tueri: 225

Et dixit, _Semper fac puer esse velis_.

Ille fidem jussis dedit; et, _Si mentiar_, inquit,

_Ultima, qua fallam, sit Venus illa mihi_.

Fallit, et in Nympha Sagaritide desinit esse,

Quod fuit. Hinc poenas exigit ira deae. 230

Naïda vulneribus succidit in arbore factis.

Illa perit. Fatum Naïdos arbor erat.

Hic furit: et credens thalami procumbere tectum,

Effugit et cursu Dindyma summa petit.

Et modo, _Tolle faces! Remove_, modo, _verbera!_ clamat. 235

Saepe Palaestinas jurat adesse deas.

Ille etiam saxo corpus laniavit acuto,

Longaque in immundo pulvere tracta coma est;

Voxque fuit, Merui: meritas do sanguine poenas:

Ah pereant partes, quae nocuere mihi! 240

Ah pereant! dicebat adhuc: onus inguinis aufert;

Nullaque sunt subito signa relicta viri.

Venit in exemplum furor hic, mollesque ministri

Caedunt jactatis vilia membra comis.

Talibus Aoniae facunda voce Camenae; 245

Reddita quaesiti causa furoris erat.

Hoc quoque, dux operis, moneas, precor, unde petita

Venerit, an nostra semper in urbe fuit?

Dindymon, et Cybelen, et amoenam fontibus Iden

Semper, et Iliacas Mater amavit opes. 250

Quum Trojam. aeneas Italos portaret in agros,

Est dea sacriferas paene secuta rates.

Sed nondum fatis Latio sua numina posci

Senserat, assuetis substiteratque locis.

Post, ut Roma potens opibus jam saecula quinque 255

Vidit, et edomito sustulit orbe caput;

Carminis Euboici fatalia verba sacerdos

Inspicit. Inspectum tale fuisse ferunt:

_Mater abest; Matrem jubeo, Romane, requiras.

Quum veniet, casta est accipienda manu_. 260

Obscurae sortis Patres ambagibus errant,

Quaeve parens absit, quove petenda loco.

Consulitur Paean, _Divûm_ que _arcessite Matrem_,

Inquit, _et Idaeo est invenienda jugo_.

Mittuntur proceres. Phrygiae tum sceptra tenebat 265

Attalus: Ausoniis rem negat ille viris.

Mira canam: longo tremuit cum murmure tellus,

Et sic est adytis diva locuta suis:

_Ipsa peti volui. Ne sit mora: mitte volentem.

Dignus Roma locus, quo deus omnis eat_. 270

Ille soni terrore pavens, Proficiscere, dixit;

Nostra eris: in Phrygios Roma refertur avos.

Protinus innumerae caedunt pineta secures

Illa, quibus fugiens Phryx pius usus erat.

Mille manus coëunt: et picta coloribus ustis 275

Coelestum Matrem concava puppis habet.

Illa sui per aquas fertur tutissima nati,

Longaque Phrixeae stagna sororis adit,

Rhoeteumque rapax, Sigeaque litora transit,

Et Tenedum, et veteres Eëtionis opes. 280

Cyclades excipiunt, Lesbo post terga relicta,

Quaque Carysteis frangitur unda vadis.

Transit et Icarium, lapsas ubi perdidit alas

Icarus, et vastae nomina fecit aquae.

Tum laeva Creten, dextra Pelopeïdas undas 285

Deserit, et Veneri sacra Cythera petit.

Hinc mare Trinacrium, candens ubi tingere ferrum

Brontes, et Steropes, Acmonidesque solent:

aequoraque Afra legit, Sardoaque regna sinistris

Prospicit a remis, Ausoniamque tenet. 290

Ostia contigerat, qua se Tiberinus in altum

Dividit, et campo liberiore natat:

Omnis eques, mixtaque gravis cum plebe senatus

Obvius ad Tusci fluminis ora venit;

Procedunt pariter matres, nataeque, nurusque. 295

Quaeque colunt sanctos virginitate focos.

Sedula fune viri contento brachia lassant.

Vix subit adversas hospita navis aquas,

Sicca diu tellus fuerat: sitis usserat herbas:

Sedit limoso pressa carina vado. 300

Quisquis adest operi, plus quam pro parte laborat,

Adjuvat et fortes voce sonante manus.

Illa velut medio stabilis sedet insula ponto.

Attoniti monstro stantque paventque viri.

Claudia Quinta genus Clauso referebat ab alto: 305

Nec facies impar nobilitate fuit.

Casta quidem, sed non et credita. Rumor iniquus

Laeserat, et falsi criminis acta rea est.

Cultus et ornatis varie prodisse capillis

Obfuit, ad rigidos promptaque lingua senes. 310

Conscia mens recti famae mendacia risit:

Sed nos in vitium credula turba sumus.

Haec ubi castarum processit ab agmine matrum,

Et manibus puram fluminis hausit aquam,

Ter caput irrorat, ter tollit in aethera palmas; 315

--Quicumque adspiciunt, mente carere putant.--

Submissoque genu vultus in imagine divae

Figit, et hos edit crine jacente sonos:

Supplicis, alma, tuae, genitrix fecunda deorum,

Accipe sub certa conditione preces. 320

Casta negor. Si tu damnas, meruisse fatebor;

Morte luam poenas judice victa dea.

Sed, si crimen abest, tu nostrae pignora vitae

Re dabis, et castas casta sequere manus.

Dixit, et exiguo funem conamine traxit. 325

Mira, sed et scena testificata loquar.

Mota dea est, sequiturque ducem, laudatque sequendo.

Index laetitiae fertur in astra sonus.

Fluminis ad flexum veniunt: Tiberina priores

Ostia dixerunt, unde sinister abit. 330

Nox aderat: querno religant a stipite funem,

Dantque levi somno corpora functa cibo.

Lux aderat: querno solvunt a stipite funem;

Ante tamen posito tura dedere foco:

Ante coronatam puppim sine labe juvencam 335

Mactarunt operum conjugiique rudem.

Est locus, in Tiberin qua lubricus influit Almo,

Et nomen magno perdit ab amne minor.

Illic purpurea canus cum veste sacerdos

Almonis dominam sacraque lavit aquis. 340

Exululant comites, furiosaque tibia flatur,

Et feriunt molles taurea terga manus.

Claudia praecedit, laeto celeberrima vultu;

Credita vix tandem teste pudica dea.

Ipsa sedens plaustro porta est invecta Capena: 345

Sparguntur junctae flore recente boves.

Nasica accepit. Templi non perstitit auctor;

Augustus nunc est; ante Metellus erat.

Substitit hic Erato. Mora fit, si cetera quaeram.

Dic, inquam, parva cur stipe quaerat opes? 350

Contulit aes populus, de quo delubra Metellus

Fecit, ait; dandae mos stipis inde manet.

Cur vicibus factis ineant convivia, quaero,

Tum magis, indictas concelebrentque dapes.

Quod bene mutarit sedem Berecyntia, dixit, 355

Captant mutatis sedibus omen idem.

Institeram, quare primi Megalesia ludi

Urbe forent nostra, quum dea,--sensit enim--

Illa deos, inquit, peperit. Cessere parenti,

Principiumque dati Mater honoris habet. 360

Cur igitur Gallos, qui se excidere, vocamus,

Quum tanto Phrygia Gallica distet humus?

Inter, ait, viridem Cybelen altasque Celaenas,

Amnis it insana, nomine Gallus, aqua.

Qui bibit inde, furit. Procul hinc discedite, quis est 365

Cura bonae mentis. Qui bibit inde, furit.

Non pudet herbosum, dixi, posuisse moretum

In dominae mensis? an sua causa subest?

Lacte mero veteres usi memorantur et herbis,

Sponte sua si quas terra ferebat, ait. 370

Candidus elisae miscetur caseus herbae,

Cognoscat priscos ut dea prisca cibos.

Postera quum coelo motis Pallantias astris

Fulserit, et niveos Luna levarit equos;

Qui dicet, Quondam sacrata est colle Quirini 375

Hac Fortuna die Publica, verus erit

Tertia lux--memini--ludis erat. At mihi quidam

Spectanti senior contiguusque loco,

Haec, ait, illa dies, Libycis qua Caesar in oris

Perfida magnanimi contudit arma Jubae. 380

Dux mihi Caesar erat, sub quo meruisse Tribunus

Glorior. Officio praefuit ille meo.

Hanc ego militia sedem, tu pace parasti,

Inter bis quinos usus honore Viros.

Plura locuturi subito seducimur imbre; 385

Pendula coelestes Libra movebat aquas.

Ante tamen, quam summa dies spectacula sistat,

Ensifer Orion aequore mersus erit.

Fasti · 第 12 / 24 段