Si Petra at si Petring ay magkapatíd. Minsáng nalálapít ang Paskó, ay
binigyán silá n~g kaniláng amá n~g muntíng halagá upang magugol sa
dakilang araw. Si Petra ay ibinilí ang kanyáng bahagi n~g isáng hikaw,
at si Petríng ay pawang babasahing tagalog ang pinakyáw.
Dumatál ang araw n~g paskó, at gaya n~g karaniwan, ay nagdalawán ang
dating mag-kákaulayaw. Sa dampa n~g magkapatíd ay mayroón díng m~ga
panauhin. At ¿anó ang naisalubong ni Petra? ¿Naipagparan~galan bá ang
kanyáng hikaw? ¡Hindi! Subali't si Petríng ay naipagmalakí niyá ang
kanyáng m~ga aklát at tan~ging nakápagsabing "Mamiyang hapon na kayó
umuwi at tayo ay magbasá nitóng masasaráp na kasaysayang bagong
labás..."
Kayóng bumabasa nitó, ay inyóng hatulan kung sino ang natumpák: ang
hiyás na nagagamit n~g isáng tao lamang ó ang aklát na pakíkinaban~gan
n~g marami ang lalong mahalagá, Kauntíng pagkukuro ang inyóng
papaghariin. Tutupín ninyó ang inyóng m~ga puso at siyáng magsasabing:
mahalagáng pagaari ang m~ga aklat kay sa hiyás na nawawala.
Sa tahanan n~g isáng matalino, ay aklát ang matátagpuan; n~guni't sa
tahanan n~g isáng mangmáng ay pawáng hiyás ang palamuti. Dahil doo'y
magipon kayó n~g m~ga babasahing tagalog upang mapabilang kayó sa m~ga
pantás.