(De S. FRUG.)
I
Jam plena estas la festeno
De bril', sonoro, bru', soleno
En la palac' de faraono;
En vic' pentrinda antaux vastaj
Trapezaj tabloj sidas gastoj
Konvene, en mez' de salono.
De l' tron' antikva la apogoj--
La sagxeguloj, astrologoj,
En silk' brodita envestitaj--
La militestroj, generaloj,
Armitaj kun hakiloj sxtalaj,
Per ringoj oraj ornamitaj.
Sin de kolono gxis kolono
Etendas kiel tend' visono
Tre multekosta, multkolora;
Kaj de fumilo origita
Cxirkauxe estas disversxita
La timiano bonodora.
Al flut', liutoj, barbitonoj
Per rapidegaj belegsonoj
Bruega la tintil' ripetas;
Kaj peza la amfor' konsolas
Rigardon, koron vekas, bolas
Kaj mugxas, kaj fajrerojn jxetas.
Atentas faraon' sonoron
De l' himnoj kaj gracian hxoron.
Senlima l'ordonanto estas
Je la rigardo luma, klara;
Gxi estas fest' neordinara :
Nomtagon sian li nun festas.
De subpotencaj al li princoj
Donacojn oni el provincoj
Al li alportas multekostajn--
Smeraldojn, perlojn kaj armajxojn,
Tapisxojn, vazojn kaj teksajxojn,
Argxenton, elefantajn ostojn.
La gastoj ricxajn la donacojn,
Envenigitajn la palacojn,
Rigardas kun mireg' kaj ravo . . .
Tuj, defleksinte pordkovrilon,
Tremante, en salonon brilan
Eniris brunvizagxa sklavo :
"Auxskultu regx',--la sklavo diris--
Mirindaj viroj du aliris
Al la pordegoj de la korto . . .
Traflugis preter la gardantoj
De la kortego, maldormantaj,
Tuj nevidate kaj sen vorto.
Vidante l'mirajn du personojn,
L'ibisoj flugis for . . . Leonojn
De l' cxen' mi lasis--senkuragxaj,
Per la kolharoj balainte
La polvon, kapon mallevinte,
La besto-regxoj la sovagxaj
Timeme iris, proksimigxis
Al ili pasx' post pasx', starigxis
De l' flankoj sur la piedegoj;
Netera gardas ilin forto,
Malkovras vojon ecx sen vorto
Al regxaj tiuj cxi pordegoj
Sonor', paroloj eksilentas,
La gastoj kun mireg' atentas . . .
"Sed,--krias lauxte l'ordonanto,--
De kie venas tiuj viroj?
Cxu portas ili krom' la miroj
Donacon indan por reganto?"
--Reganto granda,--sklavo diras,--
Per forto de la dioj spiras
Iliaj la vizagxoj brilaj . . .
Ne finis sklavo,--jen subite
En la salonon nepetite
Eniris du de Amram filoj.
La gastoj vidas, antaux l' trono
Jen staras Mozes, Aarono
Sur la tapisx' purpura, ricxa--
En simplaj kaj malricxaj vestoj;
Severvizagxaj kaj majestaj
Kun bastoneg' en man' malricxa.