_84_ Auctore M. Varrone is demum latine caper dicitur
qui excastratus est.
_84._ Gell. VIIII 9, 8: Quo pacto diceret (Vergilius) τὸ καλὸν
πεφιλαμένη, uerba hercle non translaticia, sed cuiusdam
natiuae dulcedinis? hoc igitur reliquit et cetera uertit non
infestiuiter (_Theocr. III 3 sq. Verg. buc. III 64 sq._),
nisi quod caprum dixit quem Theocritus ἐνόρχαν appellauit.
*auctore* enim *M. Varrone ... excastratus* est. cf. Varr. de
l.l. V 97 p. 99. rer. rust. II 3, 7. Fest. Pauli p. 48:
Caprae.
_de codd. VB uid. adnot. ad fr. 36. 54_
1 M. Varrone] ·H· Varrone _V_ Varrone _B_
_85_ Iterum ex gallo gallinaceo castrato fit capus.
_85._ Char. p. 103, 26: Capo dicitur nunc, sed Varro de sermone
latino *iterum* ait *ex ... fit capus*. Beda qui uoc. de
orthogr. p. 2780P.: capo nunc, sed *Varro* de sermone latino
ait: ex gallo gallinacio castrato fit capus. _cf._ Varro rer.
rust. II 7, 15.
_86_ Poscere est quotiens aliquid pro merito nostro deposcimus,
petere uero est cum aliquid humiliter et precibus
postulamus.
_86._ Seru. ad Verg. Aen. VIIII 194: *Poscere est* secundum
Varronem *quotiens ... postulamus*.
1 quoties _cod. Regin. 1674 saec. X_ || precibus
_cod. Paris. 7929 saec. X_ cum precibus _Regin._
_87_ Domi suae.
_87._ Char. p. 126, 22: *Domi suae* Varro de sermone latino
libro V. nec enim potest aduerbium dici cui suae pronomen
adest. Cato de multa contra L. Furium ‘domi meae saepe fuit’
et est genetiuus.
_88_ Mutuo, ut Varro de sermone latino libro V loquitur,
in consuetudine est, mutue uero ut docte scribendum
putat.
_88._ Char. p. 205, 15: *Mutuo ut ... scribendum putat*. nec
non et illi qui de differentiis scribunt.
2 consuetudine] cognomine _N_ || mutue _N_ || docte
sic putant _N_
_89_ Coram de praesentibus nobis, palam etiam de absentibus.
_89._ Seru. ad Verg. Aen. I 595: Coram nonnulli ad personam, ut
‘coram uiro’, palam ad omnes referri uolunt, ut ‘palam
omnibus’. Varro: *coram ... absentibus*. sane coram quidam
aduerbium putant, quia non subsequitur casus. quidam
praepositionem loquentis, non casibus seruientem. Suet.
p. 286 Reiff.: palam omnium praesentiam notat, coram personam
accipere desiderat. Isidor. diff. uerb. 91: inter coram et
palam: coram ad personam refertur, dicimus enim coram illo,
palam autem personae caret, quia id ipsum significat quod
omnes sciunt. ergo coram ad personam certam refertur, palam
ad omnes. _cf. Donat. ad Ter. Ad. IIII 3, 17._
1 presentibus _cod. Cassellanus, in ceteris Varronis
uerba desunt_
_90_ Quando particulam pro cum ponere Formianos et Fundanos
ait Varro.
_90._ Char. p. 111, 23: *Quando ... Varro*, sed et alii faciunt
nec sine exemplo, nam Plautus in Menaechmis (_III 3, 23_) ita
ait ‘non habeo. at tu quando habebis, tum dato’. uitium tamen
esse non dubium est. _cf._ Fest. p. 258a. quando.