Oni rakontas la sekvantan interesan rakonton pri Roberto Bruce, regxo
antaux multaj jaroj en Skotlando. Okazis ke li estis rigardanta la
soldataron de siaj malamikoj, de la fenestro de granda cxevalejo.
Por povi rigardi plej facile, kaj ankaux por sin kasxi, li forsendis
siajn soldatojn kaj restis la tutan tagon sub tiu tegmento. Kvankam la
cxevalejo estis granda gxi estis malnova, kaj li opiniis ke la malamikoj
ne sercxos lin tie. Je la fino de la tago li subite rimarkis araneon
sur la muro apud si. La araneo estis rampanta supren, sed baldaux gxi
falis en la polvon cxe liaj piedoj. Tuj la falinta araneo komencis
alian fojon supren rampi. Alian fojon gxi falis teren, sed post ne
longe gxi komencis rampi alian fojon. "Kia pacienco!" diris la regxo al
si. "Mi ne sciis ke la araneo havas tiel multe da pacienco! Sed kien
gxi nun estas falinta?" Li rigardis cxirkauxen kaj fine ("finally")
li vidis la falintan araneon. Kun granda surprizo li rimarkis ke gxi
estas komencanta supren rampi. Multajn fojojn gxi supren rampis, kaj
tiom da fojoj gxi falis malsupren. Fine, tamen, gxi sukcese rampis
gxis la plafono. La regxo malfermis la busxon pro surprizo, kaj diris
al si "Kiam antauxe mi vidis tiom da pacienco! Mi opinias ke la fina
sukceso de tiu malgranda araneo donas al mi bonegan lecionon. Mi estas
ofte malsukcesinta, sed malpli ofte ol tiu araneo sur la muro. Mi estas
perdinta multe da soldatoj, kaj la malamikoj estas venkintaj multajn
fojojn, cxar ili havas multe pli grandan nombron da soldatoj. Tamen, mi
estos pacienca, cxar oni ne scias kiam li fine sukcesos." La sekvintan
tagon, la regxo Roberto Bruce komencis treege labori kontraux siaj
malamikoj. Post mallonga tempo li bone sukcesis, kaj tute venkis la
malamikoj en granda venko cxe Bannockburn (Banokb'rn).