Hieraux mi legis interesan libron pri Frederiko Granda ("the Great").
En gxi oni rakontas ke la regxo kun plezuro legis aux skribis per sia
plumo, dum malfruaj horoj de la nokto. Agrabla juna knabo, la plej juna
el la servistoj, tiam restis ekster la pordo. Cxar la regxo legis plej
interesan novan libron, li ne opiniis ke la horo estas malfrua. Li vokis
sian malgrandan serviston, sed la knabo, nek venis nek respondis. La
regxo iris tien, kaj trovis la knabon ekster la pordo. Li vidis ke la
knabo dormas sur malalta segxo. Tiam Frederiko Granda ne estis kolera,
sed hontis cxar li vokis la infanon. La regxo Frederiko vidis leteron
en la posxo de la knabo. Tuj li prenis la leteron el lia posxo, kaj
rigardis gxin. Gxi estis letero al la servisto, de lia patrino. Sxi ne
estis ricxa virino, sxi sxajnis esti tre malricxa. En cxi tiu letero la
patrino diris per la plumo ke sxi amas la filon. Sxi dankis lin cxar
li skribis al sxi longan leteron. Sxi ankaux dankis lin cxar li donis
al sxi monon. La regxo volis esti tre bona al tia filo. Kun la plej
granda zorgo li metis monon el sia posxo kun la letero kaj tiam lasis la
leteron en ties posxo. Tiam li formarsxis al sia cxambro, kaj vokis la
malgrandan serviston. La knabo tuj auxdis, kaj rapidis tra la pordo. Li
kuris trans la cxambron, kaj staris antaux la regxo. "Cxu vi dormis?"
diris Frederiko Granda. "Jes, mi timas ke mi preskaux dormis," respondis
la knabo, "kaj mi tre hontas." Tiam li metis la manon en la posxon,
kaj trovis la monon. Li sxajnis pli malfelicxa kaj diris kun granda
timo "Malamiko metis cxi tiun monon en mian posxon! Oni opinios ke mi
sxtelis gxin! Oni malamos min, kaj forpelos min!" Frederiko respondis,
"Ne, mi donis gxin al vi, cxar mi amas bonajn knabojn. Mi gratulas vian
patrinon, cxar sxi havas tian filon."