_(Brunswijk)_
Die hertoghe:
Edel wijf van hogher aert, 1085
Nu sie ic den edelen boegaert,
Bruyswijc dat goede lant.
O edel oem, coene wigant,
Van Noermandien hoghe baroen,
Nu laet die poerte wide ontdoen 1090
Ende laetse incomen met bliden sinne,
Die ic met al miere herten minne,
Van Abelant die scoene Florentijn.
Gheraert:
O Gloriant, neve mijn,
Sijt willecome op desen dach, 1095
Ende Florentijn, die ic nie en sach
Meer[407] dan nu te deser tijt.
Mijn herte wert mi van vrouden wijt
Dat ic u[408] sie met ghesonden live
Comen metten edelen wive. 1100
Nu segt mi: hoe voerdi[409] in Abelant?
Die hertoghe:
Och edel oem, coene wigant,
Al slapende wardic daer ghevaen
Ende in enen kerker ghedaen,
Daer mi met rechte uut mocht verlanghen, 1105
Want aderen, padden ende slanghen
Waren daer mijn naeste ghebueren.
Maer god, die gaf mi avonture,[410]
Bi vriende hulpe, bi goeden rade,
Dat ic ben comen sonder scade, 1110
Uut den vangnesse[411] swaer.
Het en quam nie man in selken vaer,[412]
Maer die minne vanden edelen wive
Hielt mi altoes te live,[413]
Dat ic hoepte, het soude beter werden. 1115
Aldus hebbic met volherden
Ghewonnen daer mijn herte op rast.[414]
Gheraert:
Gloriant neve, ghi hebt ghepast[415]
Der minnen boegaert leren bouwen.
Maer doch en derft[416] u niet rouwen, 1120
Al eest u worden een deel te suere:[417]
Ghi brinct hier ene scoene creature,
Die oec niet edelre en mochte sijn;
Als es haer vader een Sarrasijn,
Hi es een hoghe gheboren man, 1125
Want van Babeloen die soudan
Was sijn vader, dies benic vroeder,[418]
Ende des heren dochter was sijn moeder
Van Antioetsen, des benic wijs,
Ende oec heeft haer vader den prijs[419] 1130
Voer ende na[420] in tkerstenrijc,
Sone es van vromichede sijns ghelijc[421]
In heydenesse die wapen draght;
Daer om was ic van u versacht,[422]
Dat u ten quaden soude vergaen. 1135
Maer ghi hebt wel ghedaen:
Met volherden[423] hebdi verwonnen.
En dochte oec gheen dinc begonnen,[424]
Dat men niet volherden en wille.
Nu swicht ende maect een ghestille![425] 1140
Dit voerspel es ghedaen,
Men sal u ene sotternie spelen gaen.[426]
Het abel spel van Gloriant werd na ongeveer
500 jaar voor het eerst weder opgevoerd door
"_Die Ghesellen van den Spele_," onder leiding
van Eduard Veterman in den stadsschouwburg
te Leiden op 25 October 1920 met de
volgende bezetting:
Prologhe Otto Koch
Gloriant Eduard Veterman
Gheraert Jan van der Linden
Rogier Johan Carpentier Alting
Godevaert \
Roedelioen / Otto Koch
Floerant \
Hangdief / Leonard Roggeveen
Florentijn Mien Tels