(_In Brunswijk_)
Gloriant die hertoghe:
Waer sidi, edel oem Gheraert,
Van Normandien hoghe baroen?
Uws raets hebbic nu te wel te doen,[172]
Edel oem, hoghe wigant. 385
Gheraert:
Wat segdi, neve Gloriant,
Wat sijn die dinghen die u ghebrect?[173]
Die hertoghe Gloriant:
Edel oem, dat mi int herte stect,[174]
Dies ic niet langher en can ghehelen.[175]
Gherechte minne doet mi soe quelen,[176] 390
Dat mi costen sal mijn lijf.
Ic minne soe sere een edel wijf,
Dat ic ure no nacht no dach
Gherusten gheslapen niet en mach,
Sent dat ic ierst die minne began. 395
Gheraert:
Dats[177] dat ic niet en can
Gheloven, soe wats ghesciet,
Dat u edel herte verdriet
Lijdt om enech wijf die leeft
Of die die werelt binnen heeft: 400
Dies en canic gheloven twint.[178]
Die hertoghe:
Och edel oem wide bekint,[179]
Ic lide[180] wel ende gheve mi sculdich,[181]
Dat ic hier voermaels menechfuldich
Dommelike hebbe ghesproken: 405
Edel oem, dat wert nu al ghewroken,
Dat ic sprac die domme woert.
Dies es vrouwe Venus op mi ghestoert[182]
Ende heeft mi int herte gheraect,
Ende enen dienere der vrouwen ghemaect, 410
Ende leert mi gaen der minnen pas[183].
Gheraert:
Ende hoe willic gheloven das?
Ghi draghet soe hoverdeghen[184] moet,
Ghi maket mi ende Godevaerde vroet,
Dat[185] gheen wijf op eertrike 415
Soe hoghe gheboren noch soe rike,
Die u dochte dat uws werdich ware;
U herte dat vlieght ghelijc den are
Boven alle minnen crachte.
Het en mach niet comen in u ghedachte, 420
Hets al sceren dat ghi segt.
U herte soe vol hoeverde[186] stect:
Die vrouwen en moghen ane u niet winnen.[187]
Die hertoghe:
Och edel oem, wilt mi versinnen,[188]
Dat ic soe dommelike sprac, 425
Dat quam daer bi dat mi ghebrac[189]
Wetentheit[190] in rechter trouwen.[191]
Nu comic te ghenaden[192] allen vrouwen
Om ene, die mi quelen doet;
Want herte ende sin, ziele, lijf ende moet 430
Staet al in eenre joncfrouwen ghewelt.[193]
Gheraert:
Wie es die joncfrou die u dus quelt,
Gloriant neve, laet mi dat weten.
Want ic en can emmer niet[194] vergheten
Der hogher woerden die ghi spraect, 435
Ende sidi nu ane ene minne gheraect,
Seker, neve, dat wondert mi.
Seght mi doch, wie se si
Die u herte alsoe beswaert.
Die hertoghe:
Van Normandien oem Gheraert, 440
Si heet Florentijn van Abelant,
Edel oem, coene wigant,
Ende heeft enen vader van hoghen doen,
Dats van Abelant die rode lioen
Es haer vader, des sijt wijs. 445
Gheraert:
Hulpt, here god vanden paradijs,
Neve, hoe mach dat comen bi?
Dat heeft mire herten alte vri,[195]
Om dat si woent soe verre van hier.
Die hertoghe:
Och, edel oem, der minnen vier 450
Es snelder vele dan enech ghescot.[196]
Oem Gheraert, bi minen god,
Si heeft mi een saluut[197] ghesent
Ende een anschijn na thare gheprent,
Ghelijc den haren ene figure:[198] 455
Si es die scoenste creature,
Die leeft onder des hemels trone;
Si ware wel weert te spannen crone,[199]
Al waert een coninc van Vrankerijc.[200]
Sie en es gheenre vrouwen ghelijc 460
Die die sonne nu bescijnt.
Al es mijn herte van hare ghepijnt,[201]
Seker, oem, si eest wel weert,
Si es van hare doghet vermeert[202]
Ende oec van haren hoghen moet. 465
Och, edel oem, ic maects u vroet,
Minen verborghen heimeliken staet:
Nu biddic u, oem, gheeft mi raet,
Dat ic mijn lief ghewinnen mach.
Gheraert:
Gloriant neve, dien dach[203] 470
En mach u nemmermeer ghescien:
Ghi moghet wel om een ander sien.[204]
Ic sal u segghen redene waer bi:[205]
Die rode lioen, hi es soe vri[206]
Ende een man van groter machte, 475
Ende die oec haet al ons gheslachte
Boven al die leven op die eerde;
Want ic versloech metten sweerde
Sinen vader voer Abelant,
Ende u vader, die coene wigant, 480
Versloech sinen oem Eysenbaert,
Die vroemste[207] man, die nie ghewaert,[208]
Ende in heydenesse gorde sweert,[209]
Maer u vader wide vermeert
Sloech hem den hals ontwee.[210] 485
Noch dede hi hem scade mee,[211]
Daer hi noit sint omme en loech:[212]
Twee sijnre moien kindre[213] hi versloech
Die uut Antiotsen[214] waren gheboren.
Dies heeft die rode lioen noch toren,[215] 490
Dat wetic wel gewaerlike.[216]
Al waerdi[217] here van al kerstenrike,
Hine gave u sijnre dochter niet.
Die hertoghe:
Bi gode die hem crucen liet,
Oem Gheraert van Normandien, 495
Ende bider maghet sente Marien,
Ic salse hebben of bliven doot,
Al ware hi mijn viant noch alsoe groot,
Ende daer toe van hogher macht:
Behendicheit gaet voer cracht.[218] 500
Ic sal ghewinnen die vrouwe rene,
Met minen properen live[219] allene
Meinicse[220] te halene, ans[221] mi god.
Gheraert:
Gloriant neve, al sonder spot,
Ende hoe wildi dat leggen an? 505
Die hertoghe:
Dat salic u segghen, edel man
Van Normandien, coene wigant.
Ic sal riden onbekant[222]
Ghelijc enen ridder van avonturen.[223]
Der minnen pas moetic besuren:[224] 510
Dat doet al Florentijn die scone joncfrouwe.
Och, edel oem, nu blijft ghetrouwe
Den goeden lande van Bruyswijc;
Want van vromicheiden uus ghelijc,
Edel oem, nu niet en leeft. 515
Ic bidde u, dat ghi niet en begheeft,[225]
Ghine sijt ghetrouwe den goeden lande
Ende verwaert[226] al omme mijn scande:
Dies biddic u, edel oem Gheraert.
Eest dat ic doot blive op die vaert, 520
Soe es u verstorven[227] dlant.
Nu blijf met gode, coene wigant,
Dese vaert moet ghevaren sijn.[228]
Gheraert:
O Gloriant, neve mijn,
Ic duchte, dat u dese vaert sal rouwen. 525
Men vint soe vele scoender vrouwen
In kerstenheit, hoghe baroen.
Hi es soe fel, die roede lioen,
Ic weet, wel kint hi u gheslachte
Om dwonder, dat u vader wrachte[229] 530
Voer Abelant onder die sine,
Hi sal u beraden[230] pine:
Seker, neve, dit duchtic al.
Die hertoghe:
Nu comer af datter af comen sal,
Dese vaert moet emmer sijn ghedaen. 535
Gheraert:
Soe moetse u te goede vergaen,
Dies biddic gode vanden trone,[231]
Gloriant neve, dat u god lone!
Nu sijt behindich in uwen raet,[232]
Ende uwen heimeliken staet 540
En seldi niemen maken cont,
Ende luttel worde in uwen mont
Ende die behindich ende vast;[233]
Ende als ghi comt daer u herte op rast,[234]
Tot Florentijn, die vrouwe goet, 545
Soe draght heerlijc[235] uwen moet
Ende en sijt emmer te haestich niet;
Eest[236] dat ghi comt in enich verdriet,
Doeghet[237] mi te wetene, neve mijn,
Ic sal seker u vader sijn 550
Alsoe langhe als mi god behout mijn lijf.
Maer lietti dese vaert een blijf,[238]
So dadi als die vroede doet.
Die hertoghe:
Nenic, oem, om al dat goet,
Dat die sonne nu mach bescinen, 555
Soene latic niet, ic en sal[239] Florentijnen
Bescouwen, dat edel wijf.
Waer es mijn ors[240] Vaelentijf?
Ic wil gaen varen metter spoet.
Maer, edel oem, ghetrouwe ende goet, 560
Ic set mijn lant in uwer gheweelt,[241]
Dat ghijt trouwen bewaren seelt,
Tote dat ic come van Abelant.
Gheraert:
O edel neve Gloriant,
God ons here moet u bewaren 565
Ende altoes in doghden sparen,[242]
Waerwaert dat ghi u bekeert.[243]