Voys: Het zal wel gaan, wel gaan, wel gaan van avond in het schuitje.
To liz’ mar, liz’ mar, liz’ mar oan,
Us mem dy wol ’t wol lije.
Hja sei tsjin heit: “wy ha ’t wol dien;
Us Tryn mei ek wol frije.
Strak scille wy skotse,
Trala, la la, tra lalderala;
Strak scille wy skotse,
It keallebout ropt ús ta.
Us omke hat it jak al oan;
Dêr sit de man to bazen;
Hy hat it by syn wiif fordoarn;
O, wé, hwet scil se raze!
Mar omke en moeike
Dy bruije ús allebeide net,
Wy scille mar skotse,
Hwet ha wy hjoed in pret.
In âlde, âlde, âlde prúk
Mei nou noch gnoarje en stinne,
De faem en feint dy krûpe oan;
En litte it gleske rinne.
Kom litte wy sjonge,
Trala, la la, la lalderala.
Kom, litte wy stampe;
De hospes wol ’t wol ha.
Nou romte, romte, romte mar!
Wy fleane nei de bûrren,
Dêr stean’ twa feinten yn it grien
To fjuchtsjen en to skoerren.
Wy sjonge ljeaver
Trala, la la, la lalderala.
Wy patsje de fammen
En sûpe astrinta.