_Ik hab my by it opstellen fen dit stik altyd sels de plicht oplein om
sa to skriuwen, det men der net fen sizze kin, men kin taeste en fiele
det it leugens binne. Jinwirch skriuwt men sa net, en men steurt yen
net oan onwierskynlikheden, en dat kin ik net lije. “Yn de fabel sels
moat de wierheit hearskje,” seit in Franskman. De twa forteltsjes fen
master_ _Tsjerk_ _binne by de wierheit troch, mar dat is mar om de bern
to formeitsjen: dy binne fen in âld Dútske beam plôke, dy by de Hearen_
_Grimm_ _yn it hôf stiet. Al it oare wirk is út myn eigen holle
foartkomd, en ik biëagje neat mei myn skriuwen, as om myn Fryske
lânsljue in noflike pear ûren to bisoargjen._
_Nim it for ljeaf: it is fen in griis man, dy de wrâld yn it koart
forlitte moat._
_Grou_, 28 Maeije 1856.
E. H.