Kiam naskigxis Karlo, rozkolora kaj sana, liaj gepatroj estis
ankoraux tre junaj. Ilia unua infano li estis. Lia apero en tiu
cxi mondo kauxzis grandegan gxojon en la tuta familio. Filo! vera
vivanta knabeto! La junaj gesinjoroj Davis estis tre fieraj pri
Karlo kaj gxuis internan kaj trankvilan plezuron.
Sed la patro de S-ro Davis estis tro gxoja por esti trankvila.
Avo li estis nun; li tute forgesis, ke tio lin iom maljunigas kaj
li kontrauxe sentis en si infanan gajecon.
Dum du tagoj post la naskigxo de Karlo, li ne povis labori en sia
oficejo. Li kuradis de sia domo al la domo de sia filo kaj de tie
revenis al sia domo; li promenadis tra la stratoj de l' urbeto,
eniris en cxiajn magazenojn por acxeti aferojn tute senutilajn;
al cxiu almozpetanto li donis multajn monerojn. Oni povis facile
vidi, ke li estas kontenta.
La gepatroj de Sinjorino Davis estis jam tre maljunaj. Ili logxis
en granda urbo, kaj oni telegrafe anoncis al ili la naskigxon de
ilia nepo. Por ili, li ne estis la unua. Ilia filino Margareto,
la felicxa patrino de Karlo, estis ilia sepa infano. Jam du el
sxiaj fratoj kaj tri el sxiaj fratinoj estis edzigxintaj kaj ecx
havis infanojn, kiam frauxlino Margareto renkontis la junan S-ron
Davis, kun kiu sxi baldaux fiancxinigxis kaj poste edzinigxis.
Frauxlino Margareto estis tre beleta junulino kaj tre dolcxa. Pro
tio cxiuj gefratoj tre amis sxin kaj sxiaj gepatroj ricevis
grandan cxagrenon, kiam sxi devis forveturi kun sia juna edzo.
Cxe la baptotago de Karlo, preskaux la tuta familio de Sinjorino
Davis cxeestis, kaj ankaux la patro kaj la juna frato de Sinjoro
Davis. Oni nomis la knabon Karlo-Teodoro por kontentigi lian
patran avon S-ron Karlo Davis kaj lian patrinan avon S-ron
Teodoro Renberg. Kompreneble oni ne povis elekti alian
baptopatron, ol lian patran avon. La baptopatrino estis la plej
maljuna fratino de Sinjorino Davis.
Dum la pastro malsekigis lian beletan kapeton kun kreskantaj
blondaj haroj, sinjoreto Karlo-Teodoro sxajnis gaje rideti kaj,
subite palpante siajn malsekajn harojn per siaj manetoj, li faris
al la cxeestantoj en la pregxejo lauxtan, sed nekompreneblan
paroladon, kiu preskaux rompis la seriozecon de la ceremonio.
Sendube por haltigi lin, lia onklino donis al li pluvegon da
kisoj. Kredante, ke ili estas gratulesprimoj kaj estante jam tre
modesta, li tre malafable akceptis tiujn kisojn. Jam tie li
mirigis multajn personojn.
Grava rimarko. -- _Por respondi al la demandoj oni devas neniam
uzi simple "jes" aux "ne", sed ordigi la vortojn de la demando
mem alimaniere kaj aldoni la necesajn vortojn._
EKZEMPLE: Cxu la gepatroj de Karlo estis junaj, kiam li
naskigxis? -- _Jes, la gepatroj de Karlo, Sinjoro kaj Sinjorino
Davis, estis ankoraux junaj, kiam naskigxis ilia filo._
1. Cxu la gepatroj de Karlo estis junaj, kiam li naskigxis? --
2. Cxu Karlo estis la unua infano de S-ro Davis? -- 3. Kion faris
la patro de S-ro Davis? -- 4. Kiel oni anoncis la naskigxon al la
gepatroj de S-ino Davis? -- 5. Kiom kostas la sendo de telegramo?
-- 6. Donu kelkajn baptonomojn de knaboj kaj knabinoj. -- 7. Kion
oni faris al Karlo en la pregxejo?