I
Iāsōn postquam Mēdēam ā parentibus abductam
in Graeciam dūxit, multīs rēbus ingenium
ēius expertus, petiit ut parentem suum
Aesōnem, senectūte cōnfectum, in adulēscentiam
redūceret. At illa nōndum amōre dēpositō, ut
nihil eī dēnegāret, aēnum cōnstituit, herbāsque
multās, quārum scientiam habēbat, ē multīs
regiōnibus quaesītās immīsit. Quās cum
coxisset, postquam animadvertit stīpitem, quō
herbās versābat, in arborem oleam, bācīs
onerātam, esse conversum, omnia iam parāta
esse rata, Aesōnem interemptum cum madentibus
herbīs admīscuit. Nec Iāsōnem fefellerat,
sed patrem ē senectūte in prīstinum vigōrem
redūxit.