Μυσοί και οι Φρύγες εισί μάλιστα θρηνητικοί».
168) «Διαίνου δ' όσσε».
169) «Τέγγομαι τοι».
170) «Αιακτός ες δόμους κίε». ― Αιακτός εις ενεργητ. σημασίαν, ο
οδυρόμενος».
171) «Γοάσθ' αβροβάται». Γίνεται υπαινιγμός του καλού των Περσών
ποδεμού. Πρβλ. 42.
172) «Ιή ιή, τρισκάλμοισι βάρισι φθιτοί». Πρβλ. 681 και 556.
173) Οι τελευταίοι στίχοι του κειμένου, αποτελούντες μικρούς
θρηνητικούς αναπαίστους, διεσώθησαν φθαρμένοι. Διά την μετάφρασιν
ελήφθη υπ' όψιν η κριτική αποκατάστασις του Wecklein.