ĈAPITRO VII

Ĉu tio ĉi ne ŝajnas al vi facile komprenebla? Jen alia ekzemplo:

Unu tagon de la pasinta somero, mi marŝis al la Kortego. Mi estis

pentrinta dum la tuta mateno, kaj mia animo, ĝuante la meditadon pri la

pentrado, lasis al la besto la zorgon konduki min al la reĝa palaco.

Kia altega arto estas la pentrado! mia animo pensis; ho! feliĉa tiu, kiun

kortuŝis la vidiĝo de la naturo; tiu, kiu ne estas devigata fari

pentraĵojn por vivi, kiu ankaŭ ne pentras nur por pasigi la tempon, sed

kiu, frapita de la majesteco de bela fizionomio kaj de la admirindaj ludoj

lumaj aperantaj milkolore sur la homa vizaĝo, klopodas en siaj verkoj

proksimiĝi al la belegaj efektoj de la naturo! Ho, feliĉa ankaŭ la

pentristo, kiun la amo al la pejzaĝo forkondukas al izolaj promenoj, kiu

sur la pentra tolo scias esprimi la malĝojan senton inspiratan de malhela

arbaro aŭ de dezerta kamparo!

Liaj verkoj imitas kaj figuras la naturon; li kreas novajn marojn kaj

malhelajn kavernojn nekonatajn de la suno; ĉe lia ordono, verdaj arbaretoj

eliras el la nenio; la bluo de la ĉielo rebrilas en liaj pentraĵoj; li

konas la arton malkvietigi la marojn kaj muĝigi la ventegojn. Alifoje li

prezentas antaŭ la okulo de ravata rigardanto ĉarmajn kamparojn de antikva

Sicilo; oni vidas teruritajn nimfojn forkurantaj tra la kanoj antaŭ la

persekuto de Satiro; sanktejoj laŭ majesta arĥitekturo starigas siajn

fierajn frontonojn super la sankta arbaro ĉirkaŭanta ilin; la fantazio

eraras en la silentajn vojojn de tiu ideala lando; dubebluaj

malproksimaĵoj konfuziĝas kun la ĉielo, kaj la tuta lando rebrilanta en la

akvoj de kvieta rivero prezentas vidaĵon, kiun nenia lingvo povas

priskribi.

Dum mia animo tiel pripensadis, la _aliulo_ daŭrige marŝis, kaj Dio scias

kien ĝi iris!--Anstataŭ ol iri al la Kortego, kiel estis al ĝi ordonite,

ĝi tiel dekliniĝis maldekstren, ke en la momento kiam mia animo ĝin

rekaptis, ĝi staris jam antaŭ la pordo de S-no de Hautcastel, je duona

mejlo de la reĝa palaco.

Mi lasas la leganton imagi tion, kio estus okazinta, se ĝi tute sola

enirus la domon de tiel bela sinjorino.

Vojaĝo interne de mia ĉambro · 第 12 / 54 题