VERLOREN.

Dat eenmaal was, keert nimmer weêr:

De jeugd wordt niet herboren.

Haar zoete droom van liefde en eer

Omzweeft het grijzend hoofd niet meer--

Verloren is verloren!

Wel zien we in 't blauwend lichtgebied

De zonne daaglijks gloren:

Maar 't Heden is het Gistren niet:

't Zijn andre stralen die zij schiet--

Verloren is verloren!

Geen bloemtjen, dat in 't najaar sneeft,

Zal lentes wekstem hooren:

En schoon de dorre struik herleeft,

't Zijn andre bloemen die zij geeft--

Verloren is verloren!

Geen golfjen, hupplend langs heur baan,

Wordt door uw lied bezworen:

Wie dwingt het leven ooit tot staan?

't Vliet als een golf naar d' oceaan--

Verloren is verloren!

Poëzy Nieuwe Bloemlezing uit de dichtwerken van J.J.L ten Kate · 第 14 / 144 题