RAFAËL. Je was ’r bij?...
SACHEL. Ja-ja...
RAFAËL. ... Je heb ’t geweten!...
SACHEL. Ik wou—Ik wou—O, m’n jongen.
RAFAËL. En al die tijd—Je opwinding—En je heb je bék gehouen!...
SACHEL. Godlief!
RAFAËL. —Dus—dus—Jìj heb ’r in ’t water gejaagd, jíj!...
SACHEL. O, o, m’n jongen!
RAFAËL. —Je wou de deur grendelen—stevig grendelen—je wou—terwijl zij
in die gracht lag, in die gracht van stinkend water—Breng ’m weg! Breng
weg die kérel dat ’k ’m niet wùrg!...
EEN GRIJSAARD.... Zoo mot je niet tekeer gaan tegen je ouwe, blinde
vader!...
RAFAËL. M’n vader! Hahaha!...
ESTHER. Zelf ben je oorzaak. ’r Most ongeluk van kommen. ’n Jood met ’n
christin!...
AARON. Dat ’s de straf van Gòd...
RAFAËL (smartelijk). God? Welke God, stumpers?
EEN GRIJSAARD. De God van de joden...
RAFAËL. Hahaha!—Van de joden!—Van de joden! O, hoon, hoon! Hoon van den
waarachtigen God, die van geen grenzen weet! (neerzinkend) Rose,
Rose....
EEN BEWONER. ... Laten we ’r weer opnemen...
RAFAËL. Blijf af!
SACHEL. Rafaël! Rafaël!
RAFAËL. Weg! Weg!... Niks heb ’k met jòù te maken!...
EEN GRIJSAARD. ... Denk an je plichten als zóon...
Wat gebeurd is—is gebeurd.
RAFAËL. ... Plichten—Wat gebeurd is—is gebeurd—Plichten—(extatisch) O,
’k hèb plichten, gróóte plichten, plichten opgelegd door den God dien
jullie niet kennen en de christenen niet kennen—plichten, gróóte
plichten. (hij verlaat het slop).
SACHEL. Rafaël! Rafaël!